سید محمد صادق موسوی

  چکیده

  یک سیستم بیومتریک سیستمی است که شناسایی خودکاری از یک فرد بر اساس خصوصیات ژنتیکی و منحصر به فردش ارائه می­دهد. این ویژگی­ها می­تواند اثر انگشت، مشخصات چهره، صدا، شکل دست، دست خط، شبکیه و عنبیه باشد. ویژگی­های مطلوب عنبیه باعث شده است که در سالهای اخیر و با پیشرفت تکنولوژی استفاده از عنبیه برای تعیین هویت متداول شود.

  یک سیستم تشخیص عنبیه دارای تعدادی زیر سیستم است که عبارتند از: قطعه­بندی (مشخص کردن عنبیه در تصویر) ، نرمالیزه کردن (تبدیل عنبیه به ناحیه­ای با ابعاد ثابت) ، استخراج مشخصه (ایجاد الگوی ریاضی از عنبیه) و تطابق یا تصمیم­گیری (تعیین هویت عنبیه).

  قطعه­بند ی کردن عنب ی ه مهم­تر ی ن مرحله ی ک س ی ستم تشخ ی ص عنب ی ه است. ز ی را اطلاعات ی که از ی ک قطعه­بند ی نادرست به دست م ی ­آ ی د، الگو ی ناصح ی ح ی از آن به دست م ی ­آ ی د که به تشخ ی ص نادرست م ی ­انجامد. ضعف روش­ها ی قطعه­بند ی همچون تبد ی ل هاف در تشخ ی ص مرزها ی ضع ی ف به توسعه کانتورها ی فعال انجام ی ده است. لذا در ا ی ن پروژه به منظور برطرف کردن ا ی ن ضعف­ها از بعض ی کانتورها ی فعال همچون بالون و حر یص برا ی قطعه­بند ی عنب ی ه استفاده شده­است. بد ی ن منظور سه س ی ستم تشخ ی ص عنب ی ه استفاده کننده از کانتورها ی فعال مذکور و تبد ی ل هاف در مرحله قطعه­بند ی توسعه ی افتند. با شب ی ه­ساز ی و استفاده از تصاو ی ر پا ی گاه داده کاس ی ا 1 و مقا ی سه نتا ی ج مشخص شد که کانتورها ی فعال از نظر دقت و زمان بهتر از تبد ی ل هاف عمل م ی ­کنند.

  تاریخ دفاع: شنبه 14/12/89 ساعت: 11

  محل: کلاس 303 دانشکده برق