@article{ 
author = {Raeesi, Mohammad Mannan and Ansaripour, Zahr},  
title = {Comparative Study of Veil Abandonment and Privacy Abandonment in Iranian Clothing and Buildings before and after The Pahlavi Dynasty}, 
abstract ={The issue of non-observance of privacy in contemporary Iranian clothes and buildings is one of the most important cultural issues in the country due to its lack of proportion to the Islamic culture of Iran, it has brought various cultural and social consequences in contemporary Iranian society; in particular, there are some verses in the holly Qur'an referring to the issue of veiling for women, Like these verses: “O Prophet, tell your wives, your daughters and the believing women to draw their veils close to them, so it is likelier they will be known, and not hurt. Allah is the Forgiver, the Most Merciful” (Ahzab/59). “And say to the believing women, that they lower their gaze cast down their eyes and guard their chastity, and do not reveal their adornment except that which is outward (face and hands); and let them draw their veils over their neck, and not reveal their adornment except to their husbands, or their fathers, or their husbands' fathers, or their sons, or their husbands' sons, or their brothers, or their brothers' sons, or their sisters' sons, or their women, or what their right hands own, or such male attendants having no sexual desire, or children who have not yet attained knowledge of women's private parts; nor let them stamp their feet, so that their hidden ornament is known. And, O believers turn to Allah all together, in order that you prosper” (Noor/31). This research using the historical interpretation method and with reference to documentary sources deals with this question that historically, in the recent centuries of Iran, is there a meaningful relationship between veil abandonment in clothing (especially women's clothing) and privacy abandonment in building (especially residential buildings)? According to the findings of this research and in response to the above question, it is concluded that in the contemporary history of Iran, veil abandonment and privacy abandonment actions in clothes and buildings are rooted in a common vision which the intellectual school of liberalism, as one of the most important aspects of modernization and modernity, emphasizing the absolute freedom of the individual is the indicator of this insight. In the Pahlavi era, the manifestation of this liberalism in clothing has been interpreted as the discovery of the veil and the absolute freedom of women in dress and veil, as its expression in architecture has been interpreted as extravagance and privacy abandonment of buildings (spatial liberation). In addition to the common insight, the most important aspects of veil abandonment and privacy abandonment in Iranian clothing and buildings is eternality and extension of the government to the people during the Pahlavi era which the evidence of this claim is presented in this study.},  
Keywords = {Ladies Clothing, Residential Buildings, Liberalism, Ceil Abandonment, Privacy Abandonment.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {3-20}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مطالعه‌ی تطبیقی حجاب‌زدایی و حریم‌زدایی در البسه و ابنیه‌ی ایرانی قبل و بعد از ظهور سلسله‌ی پهلوی},
abstract_fa ={مسئله­ی عدم رعایت حریم در البسه و ابنیه‌ی معاصر ایرانی، از مسائل مهم فرهنگی کشور است که به دلیل عدم تناسب با فرهنگ اسلامی ایرانی، تبعات فرهنگی اجتماعی مختلفی را در جامعه‌ی معاصر ایران به بار آورده است. این پژوهش با استفاده از روش تفسیری تاریخی و با استناد به منابع اسنادی، به ژرف‌کاوی این سؤال می­پردازد که آیا به لحاظ تاریخی، در تحولات سده‌ی اخیر ایران، بین حجاب­زدایی در البسه (به طور خاص لباس بانوان) و حریم­زدایی در ابنیه (به طور خاص بناهای مسکونی) ارتباط معناداری وجود دارد؟ طبق یافته­های این پژوهش و در پاسخ به سوال فوق چنین استنباط می­شود که در تاریخ معاصر ایران، کنش­های حجاب­زدا و حریم­زدا در البسه و ابنیه، ریشه در بینش مشترکی دارند که مکتب فکری لیبرالیسم، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین وجوه مدرنیزاسیون و تجدّد‌مآبی با تأکید بر آزادی مطلق فرد، وجه شاخص این بینش است. در دوره‌ی پهلوی، ما‌به‌ازای این لیبرالیسم در البسه، به کشف حجاب و آزادی مطلق بانوان در پوشش و حجاب تعبیر شد؛ کما اینکه مابه ازای آن در معماری، به برونگرایی و حریم‌زدایی از بناها (لیبراسیون فضایی) تعبیر گردید. علاوه بر مبنای بینشیِ مشترک، از مهم‌ترین وجوه مشترک حجاب‌زدایی و حریم‌زدایی در البسه و ابنیه، برونزا بودن و بسط آنها از دولت به مردم در دوره پهلوی بوده است که شواهد این مدّعا در این پژوهش ارائه شده است.  },
keywords_fa = {البسه‌ی بانوان, ابنیه‌ی مسکونی, لیبرالیسم, حریم‌زدایی, حجاب‌زدایی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1127-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1127-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {hojat, isa and BalaliOskouyi, Azita and Yazdani, s},  
title = {Comparative study of physical and functional structure in Tabriz Saheb-Abad square and Isfahan Naghsh-e-Jahan square in hictorical periods}, 
abstract ={  Paying attention to the importance of square can be seen in architecture and organization of physical space of Iranian cities in the past, before Islam and also after that in Islamic urbanization. Saheb-Abad square of Tabriz, Shah square og Qazvin and Naghsh_e_Jahan square of Isfahan are samples of past squares which present power of governments and subtlety of governmental kings that build them. Based on recent researches theories,  Naghsh_e_Jahan square of Isfahan was built (at the age of first Abbas of Safavi kings, i.e. (998-1038 AH.), according to Saheb-Abad square of Tabriz which is built before Safavieh era and during Aq-Qounlou era (870-896 AH) and it was influenced by architecture of Saheb-Abad square of Tabriz and because remaining physical structure of Saheb-Abad complex of Tabriz is mainly related to buildings that were made during age of Qajar kings on the buildings of governmental complex of previous eras, acceptance of this assumption resulted in proposing renewing projects of Saheb-Abad with full imitation of now a days physical structure of Naghsh-e-Jahan which is exists now and without paying attention to original structure of Saheb-Abad and when it came to existence and when it was on its tip-top, in the past. Then in this research, based on both Saheb-Abad and Naghsh-e-Jahan research which are studied based on content analyzes historical-comparative guideline appearance, and step by step transformation, in the past. Finally, according to comparative study of mapped schema, recognize of similarities and differences of these two complex were found, both physically and functionally, in four time periods. The results indicate that there are the most common similarities in the history before the construction of the two square and the most differentials in their current state. In the course of historical evolution, two square are very similar in terms of functional and the types of uses than the physical dimensions. Also, the greatest point of physical distinction is the uncertainties of the Sahib Abad field, which has led to many changes and further decline of this collection up to the present.the complete acceptance of this assumption which Naghsh-e-Jahan of Isfahan is a similarity of Saheb Abad complexes of Tabriz, both functionally and physically, cannot be correct and it can be said that the overall structure of the Saheb Abad complex in the peak of its glory (the period of Shah Tahmasb Safavid) could have been the pattern of an urban space with various governmental-political, socio-cultural, religious, and sporting activities for the construction of the Naghsh-e-Jahan of Isfahan.},  
Keywords = {square of city, Tabriz Saheb-Abad, Isfahan Naghsh-e-Jahan, physical structure, functional structure},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {21-42}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مطالعه تطبیقی ساختار کالبدی و کارکردی میدان صاحب آباد تبریز و میدان نقش جهان اصفهان در ادوار تاریخی},
abstract_fa ={حضور میدان؛ به عنوان یک فضای باز شهری؛ پیش از اسلام و نیز پس از آن؛ در شهرسازی اسلامی؛ مورد توجه بوده است. میدان صاحب آباد تبریز، میدان شاه قزوین و میدان نقش جهان اصفهان نمونه هایی از میادین شهری به جا مانده ازگذشته و نشان دهنده قدرت حکومت‌ها و باریک بینی رجال دولتی زمان خود (عصر صفوی 906-1148 ه.ق) می‌باشند. بر اساس نظریه‌های پژوهش‌های اخیر میدان نقش جهان اصفهان در زمان احداث (شاه عباس اول صفوی، 998-1038 ه.ق) از میدان صاحب آباد تبریز که پیش از صفویه و در زمان آق قویونلوها (870- 896 ه.ق) طرح ریزی و احداث گردیده بود، الگو برداری شده و از آنجایی که کالبد به‌جامانده مجموعه صاحب آباد تبریز بیشتر مربوط به ساخت‌وسازهای دوره قاجار بر روی ویرانه‌های بناهای مجموعه حکومتی دوره‌های قبل می‌باشد، پذیرش نظریه مذکور، منجر به ارائه طرح‌های بازآفرینی صاحب آباد با تقلید صرف از کالبد امروزی نقش جهان و بدون توجه به ساختار اصیل این مجموعه در دوره‌های شکل گیری و اوج آن در گذشته شده است. بنابراین در پژوهش حاضر بر اساس تحلیل محتوا و راهبرد تاریخی- تطبیقی به مطالعه پیشینه، تاریخچه شکل گیری و تحولات و دگرگونی‌های مرحله به مرحله دو مجموعه صاحب آباد و نقش جهان در روند تاریخ پرداخته و در نهایت با مطالعه تطبیقی طرحواره های ترسیم شده، شناسایی تشابهات و تفاوت‌های ساختار کالبدی و کارکردی این دو مجموعه در چهار بازه زمانی محقق گشته است. نتایج حاصل حکایت از وجود بیشترین اشتراکات در پیشینه قبل از احداث دو مجموعه و بیشترین افتراقات در وضع موجود آنها داشته که در سیر تحول تاریخی نیز، دو مجموعه در بعد کارکردی و نوع کاربری ها و عملکرد های موجود شباهت های بسیاری نسبت به بعد ساختاری و شکلی را داره بوده اند. همچنین بزرگترین تفاوت کالبدی دو مجموعه عدم محصوریت میدان صاحب آباد نسبت به نقش جهان بوده که منجر به دگرگونی ها و افول مجموعه مذکور تا به عصر حاضر گشته است. پذیرش قطعی این فرضیه نیز که مجموعه نقش جهان اصفهان، در هر دو بعد کالبدی و کارکردی نمونه مشابه و عینا به جا مانده از مجموعه صاحب آباد تبریز می باشد صحیح به نظر نمی رسد و می توان عنوان کرد که ساختار کلی مجموعه صاحب آباد در دوره اوج شکوهش (دوره شاه طهماسب صفوی) می‌توانسته الگوی یک فضای شهری با عملکردهای مختلف حکومتی-سیاسی، اجتماعی-فرهنگی، مذهبی و ورزشی برای احداث میدان نقش جهان گردد.},
keywords_fa = {میدان شهری, صاحب آباد تبریز, نقش جهان اصفهان, ساختار کالبدی, ساختار کارکردی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1128-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1128-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Jayhani, Hamidreza and Rajabi, Fatemeh},  
title = {Meidān-i Asb-i Shāhī: The Frontage for Safavid Dowlatkhaneh of Qazvin}, 
abstract ={Many of the Safavid additions to Qazvin have been destroyed, especially those belong to Shah Tahmasb era. The extent of these damages and subsequent changes to such an extent that there is now no understanding of the layout or position of Meidān-i asb as a royal square. This will undermine the understanding of Qazvin's cultural significance, and more importantly, it changes our understanding of the Safavid city and also reduces the course of the urban transformation in Iran. In addition, it should be noted that the squares in the Safavid capitals were considered important elements of government in representing the king and court policies and played a role even beyond an important urban space. Therefore, the removal of these elements from the city may lead to a lack of understanding of relations beyond the physical and urban environment. In order to recognize and represent the Safavid Qazvin and its components and its main elements, numerous studies have been carried out and there are different views on them. Some of them believe that the avenue in front of ālīqapū as a royal portal, which is one of the remaining elements of the Tahmasb era of Qazvin, is one of the squares of the city called Meidān-i asb. Contrary to this theory, some scholars also believe that the mentioned square is located somewhere in the east of the avenue. In addition to the position and the existence of the squares, the social and political role of these spaces is not well recognized. Therefore, there is a need for a closer look at both the cultural dimension and the spatial organization of the city. In this article, with the study of previous researches as well as the study of primary sources, it has been attempted to provide a more precise interpretation for Dār al-Saltanah or the royal quarter of Qazvin, which focuses on Meidān-i asb to answer some questions: How the square was related to the activities inside it, whether it was related to Qazvin's other square, the Sa'adat square? where it was located and how it was in general, and how it was combined with the elements around it, both new and old? The research method applied in this article is an interpretive-historical method and attempts have been made to depict an image of Dār al-Saltanah, especially Meidān-i asb, based on the interpretation of historical descriptions such as poetry of the poet of the court and the texts of the Safavid historians. This image is completed with the help of other sources, and compared to the existing urban context, and the remaining signs, including Ālīqapū portal, the historic avenue and the Heydariyeh mosque, will be more scaled and more accurate. In this regard, the sources of research, including ʿAbdī beig-i Shirazi’s descriptions and Safavid historical texts and drawings by Engelbert Kaempfer, were collected, studied and analyzed. Along with the research and field studies, the signs in the area between Dār al-Saltanah and the Heydariyeh mosque were also surveyed. The information obtained from the total resources studied along with the study of the social structure of Safavid Qazvin, the behavior of the Shah, the movements and interactions of the court in this paper reveal the layout and the position of Meidān-i asb as well as its position in the city, and, moreover, clarify how the square is connected to the avenue and nearby important buildings. Accordingly, Meidān-i asb is not a completely public square, which is a frontage for Dār al-Saltanah, which is located in the east of the Ālīqapū portal, south of the Jahan-Nama palace and north of the Heydariyeh mosque, and connects to the northernmost section of the avenue in the south of Ālīqapū portal. Although this article presents an image of Meidān-i asb, but a better understanding of the dimensions and layout of this safavid square requires more extensive field studies and excavations that the findings of this paper are their preliminaries.},  
Keywords = {Safavid Qazvin, Shah Tahmasb, Historic square, Meidān-i asb, Ālīqapū.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {43-68}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {میدان اسب شاهی: جلوخان دولت‌خانۀ صفوی قزوین},
abstract_fa ={بسیاری از افزوده‌های صفوی در شهر قزوین و به‌خصوص ساخته‌های دورۀ طهماسبی تخریب شده­اند. میزان این تخریب‌ها و تغییرات بعدی به‌اندازه‌ای است که اکنون درکی از شکل یا جایگاه میدان اسب وجود ندارد. این مسئله، فهم بخشی از اعتبار فرهنگی قزوین را دچار خدشه می‌کند و مهم‌تر اینکه درک ما را از شهر صفویِ در حال تغییر و تحول و همچنین سیر تحول و تکوین شهر در ایران فرو می‌کاهد. علاوه براین؛ باید توجه داشت که میادین در پایتخت‌های صفوی از عناصر مهم حکومتی در جهت بازنمایی سیاست‌های شاه و دربار محسوب می‌شدند و نقشی حتی فراتر از یک فضای شهری مهم داشتند. لذا؛ حذف این عناصر از شهر، ممکن است به عدم فهم روابطی فراتر از کالبد و فضای شهر نیز منجر شود. در جهت شناخت و بازنمایی قزوین صفوی و اجزاء و عناصر اصلی آن، مطالعات پرشماری صورت گرفته و نظرات متفاوتی در مورد آنها وجود دارد. ازجمله برخی معتقدند که خیابان مقابل سردر عالی‌قاپو -که ازجمله عناصر باقیمانده از دوران طهماسبی قزوین است- یکی از میادین شهر با نام میدان اسب بوده است. عده‌ای از محققان نیز برخلاف این نظریه، معتقدند میدان اسب جایی در شرق خیابان قرار داشته است. علاوه بر موقعیت و موجودیت این عناصر، نقش اجتماعی و سیاسی این فضاها نیز چندان مشخص نشده است. بنابراین هم در ابعاد فرهنگی و هم سازمان کالبدی فضایی شهر، نیاز به مطالعۀ دقیق‌تری وجود دارد. در این پژوهش، با بررسی پژوهش‌های پیشین و همچنین مطالعۀ اسناد و مدارک دست اول، تلاش شده است تا زمینۀ ارائۀ تفسیری دقیق‌تر از بخشی از دارالسلطنۀ قزوین فراهم شود که معطوف به میدان اسب است. این که میدان یادشده از نظر فعالیت­هایی که درونش صورت می­گرفته؛ چه نسبتی با میدان دیگر قزوین یعنی میدان سعادت داشته است؛ کجا واقع بوده و صورت کلی آن چگونه بوده است و چطور با عناصر پیرامون خود، چه جدید و چه قدیمی‌تر ترکیب می‌شده است. در این پژوهش -که روشی تفسیری تاریخی دارد- تلاش شده است تا براساس تفسیرِ توصیفات تاریخی همچون اشعار شاعر دربار و متون تاریخ‌نویسان دورۀ صفوی، تصویری از دارالسلطنه و به‌خصوص میدان اسب ترسیم شود. در ادامه، این تصویر با کمک‌ گرفتن از سایر منابع تکمیل می‌شود و در مقایسه با بستر شهری موجود و نشانه‌های باقی‌مانده ازجمله سردر عالی‌قاپو، خیابان مقابل آن و مسجد حیدریه، مقیاس و دقت بیشتری خواهد یافت. در این راستا، منابع پژوهش ازجمله توصیفات عبدی‌بیگ شیرازی و متون تاریخی صفوی، سفرنامه‌ها و ترسیم‌های موجود از قزوین، جمع‌آوری، مطالعه و تحلیل شدند. به موازات مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی‌های میدانی صورت گرفته و نشانه‌های موجود در محدودۀ میان دارالسلطنه و مسجد حیدریه در جنوب آن نیز پیمایش و مطالعه شدند. در این مقاله، اطلاعات به دست آمده از مجموعِ منابع بررسی شده در کنار مطالعۀ ساختار اجتماعی قزوین صفوی، رفتار شاه و رفت‌وآمدها و زدوخوردهای درون دربار، آشکارکنندۀ شکل و جایگاه میدان اسب و همچنین موقعیت آن در شهر هستند و علاوه براین نحوۀ ارتباط میدان را با خیابان و بناهای مهم مجاور روشن می‌کنند. براین اساس میدان اسب نه میدانی کاملاً عمومی، که جلوخانی در مقابل دارالسلطنه است که در شرق سردر عالی‌قاپو، جنوب کاخ جهان‌نما و شمال مسجد حیدریه واقع شده و با معبری به شمالی‌ترین بخش خیابان واقع در جنوب عالی‌قاپو متصل می‌شود. اگرچه این پژوهش تصویری از میدان را فرارو قرار می‌دهد؛ اما درک بهتر ابعاد و شکل میدان نیازمند مطالعات میدانیِ گسترده‌تر و گمانه‌زنی‌هایی است که یافته‌های این پژوهش مقدمات آن محسوب می­شوند.},
keywords_fa = {قزوین, دولت‌خانۀ صفوی, شاه طهماسب, میدان اسب, میدان تاریخی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1129-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1129-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {mohseni, mansoureh},  
title = {An Assessment of the Evolution of Structural Forms of Iranian Schools: Seljukid Era into Ghajar Period (From the Fifth to the Fourteenth Century AH)}, 
abstract ={Educational spaces in Iran took the formal identity of "schools" after "Nezamieh" education centers were introduced by Nezam-olmolk during the Seljukid period. Some structural elements such as cells, porches and courtyards, etc. were included in school buildings and a new kind of structural pattern emerged within them. However, enhancements of architectural techniques in the following historical periods as well as cultural, social and political facts and conditions did lead to some types of changes within the physical structure of school building elements in Iran. The present paper assumes that physical structure of Iranian school buildings has experienced a line of evolution and enhancement from Seljukid era into Ghajar period. The present paper is aimed to explore the characteristics of architectural structure within Iranian Schools at each historical period as well as the trend of changes in those structures. The present paper uses a descriptive, analytical and case study methodology to collect and analyze the data. The data were first collected using library sources and through field studies in some cases. The data were initially presented using a descriptive method and then they were evaluated through an analytical and adaptive method. Study results show that school buildings in each historical period have evolved with certain physical structures while various changes have been applied in order to guarantee that residence place, education space and religious elements of the building are provided more desirably. As some reference, the cells were initially consisted of a single space and were in immediate contact with courtyards. Then they evolved into a multi-partition space which included small size porches and larders. Also porches were initially used as educational spaces and in some cases functioned as religious spaces. However, as the time passed, the porches transformed into wider and lighter spaces as they were needed to facilitate the education through larger rooms for more students. Meanwhile, the porches which were essentially places for worship, were replaced by vaults and naves as worship places within the school buildings. So the significance of worship spaces goes to such a height in Ghajar period that school buildings transformed into a mosque-school identity. As the schools were expanded, the process of admission and entrance to the schools was changed in some ways. In general, the results of the study proved the hypotheses stating that physical structures of school buildings have evolved from Seljukid period into Ghajar period in sense of characteristics of main building elements and the space configuration and patterns.  },  
Keywords = {School, physical structure, evolution, process},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {69-88}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {روند دگرگونی‌های کالبدی مدارس ایران: از دورۀ سلجوقی تا دورۀ قاجار (از قرن پنجم تا چهاردهم هجری قمری)},
abstract_fa ={با ایجاد مراکز آموزشی نظامیه توسط نظام الملک در دوره سلجوقی، فضاهای آموزشی در ایران، هویت رسمی «مدرسه» را به خود گرفتند؛ و مدارس اجزایی نظیر حجره و ایوان و میانسرا و... پیدا کردند و بعبارتی دارای الگوی خاصی شدند. اما در دوره‌های تاریخی بعدی با پیشرفت تکنیک‌های معماری و همچنین با توجه به شرایط فرهنگی، اجتماعی و سیاسی حاکم بر آن دوره، دگرگونی‌هایی در کالبد اجزاء مدارس ایران رخ داد. این نوشتار با این فرضیه که کالبد مدارس ایرانی از ابتدای پیدایش مدارس رسمی در دورۀ سلجوقی تا دورۀ قاجار، سیری تکاملی داشته است؛ در جستجوی یافتن ویژگی‌های کالبدی مدارس ایرانی در هر دوره تاریخی و نیز روند دگرگونی‌های آنها از طریق بررسی نمونه‌ها می‌باشد. روش تحقیق بصورت توصیفی، تحلیلی و مورد‌پژوهی می‌باشد. بدین صورت که داده‌ها با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و در برخی موارد بصورت میدانی جمع‌آوری گردید. داده‌ها ابتدا با روش توصیفی ارائه و سپس با روش تحلیلی و تطبیقی ارزیابی شدند. یافته‌های پژوهش، نشان می‌دهد که مدارس در هر دورۀ تاریخی، خصوصیات کالبدی ویژه‌ای پیدا کردند و تحولاتی جهت تأمین فضای اقامتی، آموزشی و نیایشی مطلوب‌تر داشته‌اند. چنانچه، حجره‌ها ابتدا تک‌بخشی و مستقیم با میانسرا در ارتباط بوده‌اند؛ سپس دارای ایوانچه و پستو شدند. ایوان‌ها نیز در ابتدا کارکرد آموزشی داشته‌اند؛ و برخی از آنها هم کارکرد نیایشی داشته‌اند. اما برای سهولت در امر آموزش و ایجاد فضای بزرگتر برای پذیرش طلاب بیشتر، به مرور زمان، ایوان‌ها از لحاظ فضایی گشوده‌تر و سبک‌تر شدند. همچنین ایوان‌هایی که کارکرد نیایشی داشتند؛ جای خود را به گنبد‌خانه و شبستان نیایشی در مدارس دادند؛ تا جایی که اهمیت فضای نیایشی در دوره قاجار به حدی رسید، که برخی مدارس، حالت مسجد-مدرسه به خود گرفتند. با وسعت یافتن مدارس، نحوۀ ورود به مدارس نیز دچار تغییراتی شد. بطور کلی نتایج این پژوهش، فرضیه اولیه را -مبنی بر اینکه کالبد مدارس از دورۀ سلجوقی تا دورۀ قاجاری، از لحاظ ویژگی‌های اجزای اصلی مدارس و نحوۀ آرایش فضایی آنها، روندی تکاملی داشته‌اند- تأیید می‌کند.},
keywords_fa = {مدرسه, کالبد, دگرگونی, روند},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1130-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1130-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {kabirsaber, mohammad baqer and AmjadMohamadi, Amir},  
title = {Nature, Politics and Architecture; Reading Out the Interaction of Nature, Politics and Culture Components in the Architecture Creating Process of Tabriz Blue Mosque}, 
abstract ={Tabriz Blue Mosque is a valuable historical monument from the 9th century AH, which has been built during the Kara - Koyunlu of Turkomans rule on northwestern Iran and about 35 years before the beginning of the Safavid Iranian government. This building has some features that make it to be distinguished from other monuments of the Azerbaijan region and even Iran. These features have attracted the attention of many researchers in the field of ‘historic studies’ and ‘art studies’ and as well as have led to the publication of various sources about it; the approach of which are mainly to introduce the historical and artistic aspects of the mosque. But, little research has established about its architectural design and discovering its environmental relations. Therefore, there is a gap of knowledge in the understanding of architectural norms of this building that need to be addressed by some systematic and targeted researches. Understanding this fact, the present paper examines some of the ambiguities about this building; such as the way of its interaction with the natural environment. Accordingly, this paper aims at investigating the quality of interaction between the nature and architecture in the process of planning and architectural design of the Tabriz Blue Mosque. The mentioned aim is based on this hypothesis: the interaction of “natural environment” and “artificial environment” in the architecture of Tabriz Blue Mosque is based on a systematic approach that in its regulative foundations, the component of politics is dominated other components, especially the component of nature. The necessity underlying this research is to point out this fact that the architect of Tabriz Blue Mosque along with the exciting beauty that created in this building, did he/she also pay attention to natural and climatic aspects? Drawing on what has been said, this research has been done by descriptive - analytical method and data collection was via field study, direct observation, corpus analysis in order to answer the following questions: 1. What are the requirements and necessities of naturalistic architecture in Tabriz's environmental and climatic conditions? 2. To what extent did architect of the Tabriz Blue Mosque, in the architecture of this building, adhere the principles of convergence and harmony with the nature and climate of the region? 3. What is the reason for the existence of some incompatibility between the architectural design of the mosque and the system of nature and environment? The result of this paper shows that the architectural design of Tabriz Blue Mosque was based on the ambitious desires and motives of a social climber king. The desires required some specific necessities, some of whom was contradicted the natural and climatic requirements of region. These contradictions create some incompatibilities between the architectural design of the building and natural environment. Accordingly, in the architecture system of Tabriz Blue Mosque, political considerations and government accreditation were prior to other components of design, especially the component of nature.},  
Keywords = {Nature, Culture, Politics-Oriented Architecture, Climatic Design, Tabriz Blue Mosque.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {89-108}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {طبیعت، سیاست و معماری؛ بازخوانی برهم کُنش مؤلفه های طبیعت، سیاست و فرهنگ در فرآیند آفرینش معماری مسجد کبود تبریز},
abstract_fa ={نوشتار حاضر، حاصل یک بررسی درباره نحوه «تعامل طرح و طبیعت» در نظام معماری مسجد کبود تبریز می­باشد؛ و در آن، به بررسی کیفیت تعامل این بنا با محیط پرداخته شده است. این مسجد -که یکی از آثار دوره پادشاهی قراقویونلوها است- در ابتدا عضوی از یک مجموعۀ معماری گسترده به نام مجموعۀ مظفریه بود؛ که اینک از آن مجموعۀ عظیم معماری، فقط مسجد کبود به یادگار مانده است. این مسجد پرشکوه، هنگامی بنا شد که دولت قراقویونلوها پس از چندین دهه کشمکش سیاسی و نظامی، به ثبات و آرامش نسبی رسیده و جهانشاه، پادشاه این سلسله پس از تثبیت قدرت و حذف رقبا، درصدد رسمیت بخشیدن به پایتخت خویش، یعنی تبریز، و اعتبارافزایی این شهر بود. مسألۀ پژوهش، چرایی غالب بودن ملاحظات زیبایی­شناختی نسبت به الزامات طراحی محیطی در این بنا است. زیرا؛ به به موازات زیبایی­های وجدانگیزی که در معماری این مسجد اندیشیده شده؛ به همان میزان به موضوع اقلیم و ملاحظات طراحی اقلیمی توجه نشده است. پژوهش به روش مطالعۀ موردیِ تبیینی انجام گرفته است؛ و با بررسی­های عینی و کروکی­های تحلیلی و استدلال منطقی از یافته­ها مبرهن شد که در طراحی معماری مسجد کبود، کیفیت تعامل «محیط مصنوع» با «محیط طبیعی» بر اساس رویکردی حاصل شده که در آن، مؤلفۀ سیاست، غالب بر دیگر مؤلفه­ها بوده است. نمایش قدرت و بیان اقتدار سیاسی از طریق شکوهمندسازی و عظمت­گرایی، از ویژگی­های معماری مسجد کبود است. این در حالی است که می­شد مسجد را بسان دیگر مساجد سنتی منطقه، با ارتفاع متعادل­تری ساخته و به میزان قابل توجهی آسایش حرارتی داخل بنا را افزایش داد. اما ارجحیت ملاحظات سیاسی در فرآیند برنامه­دهی معماری مسجد کبود باعث شده اصل همسازی با اقلیم -که یکی از اصول بنیادین معماری ایرانی است- تحت­الشعاع قرار گرفته و در اولویت توجه نباشد. سؤالات پژوهش عبارتند از: الف) اصول معماری همساز با اقلیم، چه الزاماتی را برای معماری در شهر تبریز -خصوصاً مسجد کبود- الزام می­نماید؟ ب) معمار مسجد کبود تبریز در فرآیند آفرینش معماری این بنا به چه میزان، مقید به رعایت اصول معماری همساز با اقلیم بود؟ ج) عدم رعایت برخی قواعد بدیهی در همساز شدن نظام معماری مسجد کبود با ملاحظات طراحی اقلیمی ریشه در چه عواملی دارد؟},
keywords_fa = {طراحی محیطی, الزامات اقلیمی, محیط طبیعی, محیط مصنوع.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1131-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1131-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {mirqolami, morteza and qarabeigloo, minoo},  
title = {CPC (Child Preceptor City): Revising CFC (Child Friendly City) Model in an Islamic Iranian Context}, 
abstract ={The idea of child friendly city, to reach child welfare, makes urban spaces proper for childrens` activities. Today mant countries apply child friendly city principles, but most designed urban spaces for children in Iran are other countries` preceding examples and experiences, with no regarding to cultural context. However, urban planning does not reach its goals unless all citizens` needs are included. Children need an environment to address and be challenged in it. A place has to encourage children to discover and develop their infornations. Islam not only pays attention to present needs of children, but also considers them in a path named “Perfection (Kamal)” and presents a plan to cross it. A designed place with attention to Islamic values has to be the equilibrium point of human different needs. In other words, material tools pay the way for reachimg spiritual aims. Islam divides children age range into three 7-years phases. Children need to be free and trained by playing in first 7 years. They need to learn hoe to recite Quran, also scientific lessons in second 7 years. The most effective factor on children behaviors is the environment here which highlights the role of urban spaces in child pedagogy. Third 7 years are the time for asking help from children and teach them Halal and Haram issues. Due to the importance of the relation between child and the environment in second 7 years, this research focuses on 6 to 12 years old children. It is obvious that there is no Islamic Iranian example of urban designing project that considers children as city members and their present and future needs along with growing up in the environment. Hence, this research is decided to find the answer of this question: How can neighborhoods open spaces affect training Islamic religious contents to children, as well as meeting their present needs? Studing religious, gnostic and philosophic resources, as theorithical basis, and by usig deductive strategy to set a theorethical model, also inductive strategy to test the model in field study, an Islamic Iranian model named “Child Preceptor City” is presented. According to this model, a proper city from Islamic perspective adopts content approach (the nature of childrens` needs) as well as procedure approach (the process of children growth) and these two approaches together turn a city to an active preceptor. Findings show that there are five criteria forming child preceptor city structure: training contents (Responsibility, God-contentment, Endeavour, Moderation, Loving God, Believe in resurrection, Purposefulness, Surveillance, God-obedience); training methods (Theater, Story telling, Contemplation, Field Trip, Encouragement and Punishment, Observation, Having a role model, Kindness, Consulting, Preaching); environmental features that are divided in four categories: Geographical/Physical (Physical realm, Physical desirability, The least physical risks, Natural elements, Affordable setting, Light and shadow), Functional (Priority of function to the form, Interacting with other children, Family motivation to play outside the house), Perceptual (Social support, Presence of an acquainted adult, Considering path and landmark, prior to other cognitive elements, Mental realm, Challenging and complex environment, Discoverable environment), Behavioral (Various behavior settings, Regular freely playing, No restrictive environmental rules); cultural environment; and characteristics of a special age group. The relations between them are defined as: training contents are transferred to children with specific characteristics due to their age range, by training methods; with the help of environmental features, in a cultural bed. Contributed environmental indexes in transferring religious contents to childrens, were ascertained by Delphi method. To answer the research main question, six middle class neighborhoods in Tabriz city were selected in which the relation between environmental indexes and religious contents were studied by indirect observation and semi organized interviews with 72 childrens 6 to 12 years old. As findings show, environment can play role in informal pedagogy and transferring religious contents to children, besides formal pedagogy at school or home. It can be either obstructive or empowering in a way that environmental empowering indexes ought to be identified while obstructive ones need to be omitted. “Feasibility of having a personal realm” and “social support” as empowering indexes, have the most frequencies in target neighborhoods; whereas “various behavior settings”, “affordable settings”, “social and physical risks” and “complex and challenging environment” as obstructing indexes, have the least frequencies. “Family motivation to play outside the house”, “the least physical risks” and “designed park” are environmental superior indexes in Parvaz district. “Presence of natural elements in parks” and “the least social risks” distinguish Zaferanieh district from others. “Physical desirability” and “Presence of natural elements in the neighborhood” are strength points of Yaqchian. “Off-neighborhood land uses” in Golshahr, “Physical risks” in Vilashahr, “Family dependency on car” in Yaqchian, “Family having control on children” in Zaferanieh, “Social risks” in Parvaz and “Family disagreement with playing outside the house” in Sahand district, are obstructive indexes which limit child-environment interaction and consequently, complicate receiving religious instructions.},  
Keywords = {Child, Environment, Religious training, Preceptor, Neighborhood},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {109-128}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {شهر مربی کودک: بازتولید الگوی شهر دوست‌دار کودک در بستری ایرانی اسلامی},
abstract_fa ={ایدۀ‌ شهر دوستدار کودک با هدف تأمین رفاه کودکان، فضاهای شهری را برای کودکان، قابل فعالیت می‌کند. امروزه بسیاری کشورها اصول شهر دوستدار کودک را به کار می بندند؛ اما غالب فضاهای شهری طراحی شده برای کودکان در ایران، الگوبرداری از تجارب سایر کشورها، بدون درنظرگرفتن ارزش‌های فرهنگی است. از‌این‌رو، این پژوهش به دنبال یافتن پاسخ این سؤال است که فضاهای باز محلات در ایران چگونه می توانند ضمن توجه به خواست و نیاز کنونی کودکان، در انتقال مفاهیم دینی اسلامی به آنان مؤثر باشند؟ با بررسی منابع فلسفی، عرفانی و کلام اسلامی، به عنوان مبانی نظری، و با استراتژی پژوهش قیاسی برای تبیین الگوی نظری و استراتژی پژوهش استقرایی برای آزمون الگوی نظری در بخش مورد‌پژوهی، الگویی ایرانی اسلامی با نام «شهر مربی کودک» ارائه می‌شود که مطابق آن، شهر مناسب کودک از منظر اسلام در کنار توجه به رویکرد محتوایی (ماهیت نیازها و خواسته‌های کودک)، رویکرد فرآیندی (توجه به فرآیند رشد کودک) را اتخاذ می‌کند؛ و این دو رویکرد درکنار هم، محیط را به یک مربی فعال تبدیل می‌کنند. یافته‌ها نشان می‌دهند که پنج معیار در ساختار شهر مربی کودک دخیل هستند: محتوای آموزش دینی به کودک، روش آموزش دینی به کودک، ویژگی‌های محیطی، محیط فرهنگی رشد کودک، ویژگی‌های گروه سنی کودکان. ارتباط معیارها به این صورت است که محتوای آموزش از طریق روش آموزش و با کمک شاخص‌های محیطی، در یک بستر فرهنگی، به کودکان منتقل می‌شود. شاخص‌های محیطی اثرگذار بر انتقال مفاهیم دینی به کودکان از طریق روش دلفی تدقیق شدند؛ و برای یافتن پاسخ سؤال پژوهش، شش محله طبقه اجتماعی متوسط شهر تبریز، انتخاب؛ و با روش‌های مشاهده محقق و مصاحبه نیمه ساختاریافته جهت‌دار با هفتاد و دو کودک شش تا دوازده ساله، ارتباط شاخص‌های محیطی با محتوای آموزش دینی در هر یک از محلات بررسی شد. یافته‌ها نشان می‌دهند محیط در کنار آموزش رسمی در خانه و مدرسه به کودک، می‌تواند در تربیت غیررسمی و انتقال مفاهیم دینی به کودک، نقش «بازدارنده» یا «تقویت‌کننده» داشته باشد؛ به‌طوریکه در برنامه‌ریزی فضا برای انتقال محتوای دینی به کودک، باید شاخص‌های محیطی تقویت‌کننده را شناسایی و شاخص‌های بازدارنده را برطرف کرد. همچنین، «امکان ایجاد قلمرو شخصی» و «حمایت اجتماعی» به عنوان شاخص‌های محیطی تقویت‌کننده، دارای بیشترین فراوانی، و در مقابل، «تنوع قرارگاه‌های رفتاری»، «چیدمان‌های مطلوب دارای قابلیت»، «وجود ریسک‌های اجتماعی و کالبدی» و «پیچیدگی و چالش‌برانگیزی محیط» به عنوان شاخص‌های محیطی بازدارنده، دارای کمترین فراوانی در محلات هدف تحقیق هستند.},
keywords_fa = {کودک, محیط, تربیت دینی, مربی, محله},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1132-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1132-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {hariri, azadeh and pedram, behnam and qasemisichani, maryam},  
title = {Expressing the diversified aspects in housing heritage of Isfahan}, 
abstract ={Isfahan Residential Architecture has provided valuable samples of art and architecture throughout history. House is one of the most important forms of social organizing of space that have been influenced by many factors, such as many man-made collections, in creating them. Historical settlements of Isfahan have extensive identities in the Physical Organisation. In fact, the historic houses of Isfahan are a unique collection of domestic Architecture, that in its Physical Organisation, in spite of its wide-ranging similarities, rare and sometimes unique features are also found. Often, these features of the Physical organization in general and emphasis on similarity have been formulated in the form of categories as typology with historical and formal approaches. Meanwhile, today, many historical houses in the city of Isfahan, regardless of the identification of the aspects of original diversity in the body, their function and content are forgotten and destroyed, and some human activities have been caused to considerable destruction in the aspects of diversity of historical settlements of Isfahan city. While diversity creation in the physical housing system has been an important factor in consolidating social relationships between house residents and the neighborhood residents. Recognizing and preserving the diversity effects of cultural heritage, will lead to cultural continuity in historical contexts. Considering the major policies of Iran, the revitalization and revitalization of cultural heritage, including historical buildings, despite recognizing the similarities aspect in the structure of the housing heritage of different historical periods, explaining the diversity of features and the significant differences between these houses in the restoration and regeneration plans will play an effective role. Also, identifying the diversity of residential heritage can explain the foundations of creativity in historic sites and provide a stimulus to the conservation and modernization of historical contexts and answer some of the officials and planners of the historic city of Isfahan that why it should be protect about 300 historical homes in Isfahan city? In fact, with regard to macro policies, after identifying diversifying aspects, we can provide categorization and explanation of the valuable components of these homes at three levels of body, function, and meaning. This categorization will be the basis for the development of residential heritage conservation planning. Thus, according to the components defined in the classification and codification system of them, the priorities of conservation in urban planning are determined. Often, the nature of theories and theoretical foundations of conservation, in spite of having general principles and perspectives, and in some global cases, can be defined for each building by the requirements of physical, functional and content characteristics. Recognition based on the differentiation aspects of effect, due to the various aspects, and sometimes rare and unique aspects of a building, will play a significant role in achieving the desired regeneration plan. This research attempts to answer the question of how to create diverse elements and distinctions in the physical organization of the architecture of historical buildings of Isfahan and explain the diversity of the indicator in order to understand the differences and differences in the physical organization of Isfahan's housing heritage. The main goal in answering the key question is to analyze the variability of the factors to distinguish the differences in the historic houses of this city in the physical organization and a comprehensive classification for historic homes with diverse indicator. This study has been conducted using descriptive-analytical method with the aim of developmental and using field observation, library studies and also data collection through interview and the findings have been analyzed according to qualitative method and through comparison and interpretation. Based on the research methodology, firstly, the diversity of residential heritage has been recognized, and then, considering the status of the system of classification of historical houses in the conservation process, we have analyzed the shortcomings and deficiencies of existing classification systems. Also, based on the specific question and purpose of the research, the diversity factors in the Isfahan Residential Heritage are distinguished by four factors of climate, religion, social status and owner's occupation, and ethnic subcultures of analysis and the obvious examples of diversity under each of the influential factors have been recognized. Previously, Ghasemi Sichani and Memarian have typified Qajar houses in Isfahan. In the article of "historical houses beyond housing implications in historical context of Isfahan", the suburban functions in the historic houses of Isfahan have also been analyzed. But until now, explaining the diversity aspects and distinctions in the Isfahan residential heritage has not been investigated, which is the innovation of this research. The result of the research shows that the influential factors of climate, religion, social status of the owner and ethnic subcultures in the Physical organization of residential heritage has been led to the creation of diverse and distinct aspects. Based on this, under the influential factor of climate, varieties of diverse species such as homespun houses, dwelling houses and houses with a garden pit pattern were identified. Under the influence of religion, Jewish homes with less space and altitude than Muslim homes, the houses of Armenians and the Muslim-backed houses with remarkable differences with other homes were also identified. In fact, the presence of religious minorities and the presence of certain neighborhoods in the past, the Armenian community (Jolfa), the ghetto (Zhobreh or Judaea), the Zoroastrian neighborhood (Gabrabad or Kuleparcheh), has been the main cause of the creation of physical distinctions in the historic houses of Isfahan Occupation and social status of the owner are other factors influencing the occurrence of diversity in Isfahan's residential heritage, which can be recognized in such areas as house-school, house-castle, master's houses and house-workshops in this area. Ethnic subcultures have also created a diverse and distinct structure in Isfahan's physical housing system, which can be found in Armenian homes, Bakhtiari tribal houses (Kurdish houses) and European homes in Isfahan.},  
Keywords = {Isfahan, Residential heritage, Diversity},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {129-156}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین وجوه تنوع آفرین میراث مسکونی اصفهان},
abstract_fa ={طبقه­بندی­ها در حوزه میراث مسکونی شهر اصفهان، غالبا با دیدگاه گونه شناسی و ایجاد وحدت از طریق همانند‌‌سازی و توجه به وجوه تشابه در صِرف صورت معماری بدون اعتنا به وجوه تنوع، تمایز و معنا و محتوای آن انجام شده است. برخی ویژگی­های معماری خانه های تاریخی اصفهان در هیچ کدام از گونه های معرفی شده، قابل تشخیص و شناسایی نیستند. آنچه غالبا در این گونه شناسی ها ملاک عمل قرار گرفته، واکاوی وجوه شِکلی کالبد است که در هر دوره­ی تاریخی ثابت فرض شده؛ اما در ساختارهای کالبدی خانه­هایی که طبق گونه شناسی های انجام شده در یک رده قرار می­گیرند نیز تنوع های فراوانی مشاهده می شود. این در حالی است که امروزه خانه های تاریخی بسیاری در شهر اصفهان به دور از تشخیص وجوه تنوع اصیل به دست فراموشی و نابودی سپرده می شوند. همچنین غالبا شهرهای تاریخی کشور، با فقدان کلی اطلاعات و دانش مربوط به تنوع میراث مسکونی مواجه است. عدم تبیین دقیق تفاوت ها و تنوعات در میراث مسکونی باعث شده که در نظام مدیریت و برنامه­ریزی حفاظت از میراث فرهنگی و بافت­های تاریخی، نتوان فرصت های لازم را برای باززنده سازی و خواناسازی این وجوه در راستای ارتقای هویت فرهنگی و اجتماعی بافت های تاریخی به انجام رسانید. این پژوهش در پی پاسخ به چرایی تبیین وجوه تنوع و تمایز در میراث مسکونی اصفهان و تحلیل عوامل تاثیرگذار در خلقِ وجوه تنوع و تمایز در خانه های تاریخی اصفهان به منظور واکاوی جایگاه این وجوه در فرآیند حفاظت بوده است. اهداف اصلی در پی پاسخ­گویی به پرسش کلیدی به این قرار خواهد بود: با تحلیل و بررسی عوامل تاثیرگذار در ایجاد وجوه تنوع و تمایز در خانه های تاریخی اصفهان، بتوان به طبقه بندی جامع میراث مسکونی اصفهان براساس وجوه تنوع آفرین در راستای تبیین فرصت های لازم در فرآیند حفاظت برای باززنده سازی و خواناسازی وجوه تنوع آفرین و تمایز در خانه های تاریخی اصفهان پرداخت. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با هدف توسعه ای و با بهره گیری از اسناد کتابخانه ای، مطالعات میدانی و مصاحبه انجام شده و یافته ها با روش کیفی تجزیه و تحلیل شده اند. نتیجه پژوهش نشان می­دهد که وجوه تمایز و تنوع آفرین در کالبد میراث مسکونی اصفهان تحت تاثیر عوامل تاثیرگذار اقلیم، مذهب، شغل و موقیعت اجتماعی مالک و خرده فرهنگ های قومی شکل گرفته­اند. بروز خلاقیت در هماهنگی با اقلیم و سازگاری با طبیعت و تطبیق با الگوهای رفتاری وابسته به مذهب و فرهنگ­های قومی و از سوی دیگر ناهماهنگی با اقلیم و الگوهای رفتاری مذهبی و فرهنگی منجر به آفرینش خانه­هایی با ساختار و اجزای کالبدی متنوع و متمایز شده است. تنوع در نظام کارکردی مسکن و تلفیق کارکردهای غیرمسکونی نیز باعث خلق وجوه تنوع آفرین در ابعاد کالبدی خانه­های تاریخی اصفهان بوده است.},
keywords_fa = {اصفهان, میراث مسکونی, تنوع پذیری},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1133-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1133-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Solemanzadeh, Sajad and Habib, Farah and Etesam, Iraj},  
title = {Conceptual Model for Evaluation of Architectural Space Indicators Based on the Comparison of Western and Iranian-Islamic Viewpoints}, 
abstract ={Space as an essential and integral concept of architecture has always included different meanings and understandings, and this reduced its original meaning to general architectural features. In addition, because this concept was created in the modern period, architects’ general understanding of its indicators has unilaterally been led to the concepts such as void, freedom and movement. Therefore, there has not been any true and comprehensive understanding to evaluate the indicators directly related to this concept. On the other hand, in Iranian-Islamic Architecture, space as the main element making form of the buildings has been considered much more than the material aspects, but due to the lack of a specific framework for explaining its physical indicators or modern sense of space, it has not properly been analyzed. The main purpose of this paper was to identify the principal indicators related to the concept of space and examine the relations, and this was achieved through purposeful analysis of basic definitions, Western viewpoints of architectural space, and perspectives of Iranian-Islamic architectural space. The paradigm of this study was qualitative and the methodology was based on documentary and library researches. In order to achieve a conceptual framework for analyzing the essential indicators of space in architectural works they were distinguished from general features and other concepts through analyzing and comparing of important perspectives and organizing existing structure in recognition of space. Finally, based on this model, the overall status of the indicators of space in Iranian-Islamic architecture and important periods of Western architecture were compared. An examination of architectural space indicators based on Western theories revealed three types of viewpoints: 1- According to this view, architecture was considered as the “Art of Space” which has been on the path of historical evolution, and always conformed to “dematerialization” (reducing the effect of the masses) and increasing the role of empty spaces. Clearly, on this view, the indicators were emphasized those which conformed to “total freedom of space”, “exposure”, “permanent expansion”, and “maximum relation”. 2- This thinking was almost the opposite of the first point of view. The theorists criticized the unlimited freedom of the space and looked for defining the new intricate and meaningful structures. It could be said that this view, influenced by phenomenological approaches, conformed to promote the concept of space to “place”, caused to the sense of habitation and settlement, and emphasized the “internalization” and “preservation” as the main characteristics of the space. 3- In this view, the relative balance among the dual indicators of architectural space and their challenges were emphasized. Accordingly, fundamental characteristics of the architectural space in different periods were identified with no specific direction to one side of dual indicators. In fact, the balance between the inside and the outside was necessary. It meant that in order for space to be essentially recognized as real space, at least a part of this separation was needed. On the other hand, the complete separation was not usually correct too. The enclosure and protection of the inner space and the continuity between the inside and the outside both were inherently necessary and appeared differently depending on the period of each architectural work and its context. Iranian-Islamic views on the space were investigated both in art and architecture. In Iranian-Islamic art theories, two facts were revealed: 1- The emergence of imaginary and mysterious quality through the constant fluctuation between opposing characteristic and creation of dual concepts such as “Hayaa” (modesty). 2- The balance between material and immaterial aspects in art to achieve two main goals: the existence of art and a trace or an echo of God. By reviewing the opinions of some experts in Iranian-Islamic architecture, such as Nader Ardalan, Darab Diba, Seyyed Hadi Mirmiran, Mohammad Reza Haeri, etc., it became clear that the dual indicators of space appeared in two different ways: In the first case, there was simultaneous presence of opposing dualities, such as void-mass, inside-outside, movement-stagnation, continuity-obstruction of vision, etc., and at the same time, the tendency to internal and limiting indicators. In the second, there was simultaneous presence of opposing dualities and the lack of inclination to one side: balance, ambiguity or fluctuation in dual indicators. The results of numerous analyzes indicated that, despite of intricate and extensive theories of architectural space and approaches derived from, they revealed certain forms of relations between the dual indicators in a “spectral” framework. These indicators both at the basic level (fundamental indicators) and at the final model (extension of basic indicators) showed different tendencies, including the overcoming of liberating characteristics, overcoming of limiting characteristics, and the balance or fluctuation between the dualities. In a general comparison, it could be said that the indicators of the space in Iranian-Islamic architecture appeared balanced, vague, or mysterious, which had some similarities with spatial concepts prevailed in Postmodern architecture; and they were completely distinct from those of other periods of Western architecture.},  
Keywords = {Architectural Space, Indicators of Space, Western Theorists of Space, Iranian-Islamic Architecture Experts.},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {1-20}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مدل مفهومی ارزیابی شاخص‌های فضای معماری بر مبنای تطبیق دیدگاه‌های غربی و ایرانی- اسلامی},
abstract_fa ={فضا به عنوان مفهوم اساسی و جدایی‌ناپذیر از معماری، همواره با معانی و برداشت‌های متفاوت روبرو بوده و همین مسئله باعث دور شدن از معنای اصلی و فروکاسته شدن آن به ویژگی‌های کلی معمارانه گشته است. همچنین به دلیل آنکه این مفهوم معمارانه زاییدۀ اندیشۀ مدرن و دوران معاصر بوده است؛ برداشت کلی معماران از شاخص‌های آن به صورت یک‌جانبه‌ای به مفاهیمی چون تهی، آزادی و حرکت سوق پیدا نموده؛ و بر همین اساس، در ارزیابی شاخص‌های مرتبط با این مفهوم نیز برداشت صحیح و کاملی صورت نگرفته است. از سوی دیگر، در معماری ایرانی- اسلامی نیز مفهوم فضا- به عنوان عنصر اصلی شکل‌دهندۀ بناها- بسیار بیشتر از جنبه‌های مادی و ملموس مورد توجه بوده؛ ولی به دلیل نبود چارچوب مشخص برای تبیین شاخص‌های عینی آن و یا تلقی مدرنیستی از شاخص‌ها، به درستی مورد تحلیل قرار نگرفته است. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش، استخراج شاخص‌های اساسی مرتبط با مفهوم فضا، و بررسی روابط حاکم بر آن‌هاست که از طریق واکاوی هدفمند در تعاریف پایه، نظریات غربی و معاصر فضا و دیدگاه‌های فضایی معماری ایرانی- اسلامی مورد پژوهش قرار می‌گیرد. پارادایم این تحقیق از نوع کیفی، و روش مورد استفاده در آن اسنادی و بر مبنای مطالعات کتابخانه‌ای است. بدین سبب، از طریق تحلیل و تطبیق دیدگاه‌های شاخص و انتظام‌بخشی به ساختار موجود در شناخت فضا، سعی گردید تا شاخص‌های اساسی فضا از ویژگی‌های کلی و مفاهیم دیگر بازشناخته ‌شده و چارچوبی مفهومی برای تحلیل آن‌ها در آثار معماری تدوین شود. در نهایت بر اساس مدل یاد شده، وضعیت کلی شاخص‌های فضا در معماری ایرانی- اسلامی و دوره‌های شاخص غربی مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج تحلیل‌های متعدد نشانگر آن است که فضای معماری با وجود پیچیدگی و گستردگی نظریات و رویکردهای حاصل از آن، شکل‌های معینی از روابط میان شاخص‌های دوگانه را در یک چارچوب طیف‌گونه نشان می‌دهد. این شاخص‌ها چه در سطح پایه (شاخص‌های بنیادی) و چه در مدل نهایی (بسط شاخص‌های پایه) با گرایش‌های متفاوت چون غلبه خصوصیات آزادکننده، غلبۀ خصوصیات محدودکننده و تعادل یا نوسان میان دوگانه‌ها ظاهر می‌گردند. در یک مقایسۀ کلی نیز می‌توان گفت شاخص‌های فضا در بستر معماری ایرانی- اسلامی، به شیوه‌ای متعادل، مبهم و یا رازآمیز ظاهر گردیده که از این نظر مشابهت‌هایی با تفکر فضایی غالب در دوران پست‌مدرن داشته؛ و همچنین از دوره‌های دیگر معماری غرب کاملاً متمایز می‌شود.  },
keywords_fa = {فضای معماری, شاخص‌های فضا, نظریه‌پردازان غربی فضا, صاحب‌نظران معماری ایرانی-اسلامی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1170-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1170-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {PourAhmadi, Mojtaba and Sohrabi, Mehdi},  
title = {Design of Persian Karbandi: The Problem of Dividing the Base from a Mathematical Viewpoint}, 
abstract ={Karbandi is the structure of a kind of roofing in Persian architecture. One of the main issues related to the design of karbandi is that, due to its geometrical structure, it is not possible to design any desired karbandi on a given base. Therefore, it is necessary for the designer to be able to discern the proper karbandi for a given base. The most critical stage in designing a karbandi is when the designer should recognize the number of sides of a proper karbandi for the given base. Therefore, the question that this paper is trying to answer is that from a mathematical point of view how an architect can find out the proper segmentation of the base to fit the geometrical structure of a karbandi. In this paper first a literature review of traditional methods for designing karbandis is conducted in which the methods of three master architects are examined. They include master Pirnia, Sha’rbaf, and Lorzadeh. The problem with these traditional methods is that no clear explanation is given for the way the designer can reach a proper division of the base. Only Pirnia speaks of a simple empirical formula that was used by traditional architects. This formula has its specific limitations too. It is so arranged that in order to produce a meaningful answer, the numbers pertaining to the length and width of the base rectangle have to be integer numbers. However, it is highly probable that a designer wants to design a karbandi on a rectangular base with non-integer dimensions. Besides its limited range of function, it is not mathematically clear how much accurate its answers are. Pirnia admits that this formula was not aimed to be quite accurate and most of the times the designers had to modify the original dimensions of the base in order to find an acceptable one. The less accurate the segmentation of the base rectangle, the more deviated will be the shamseh piece of the karbandi from a true circle towards an ellipse. Therefore, in the absence of a precise mathematical solution for this problem, it was probable that most of the times the designers had to content themselves with proximate solutions out of trial and error process or had to alter the original dimensions of the base in order to be able to build up a karbandi on it. In this paper this problem is formulated as a mathematical question and is solved. Then a program in Maple language is written to do the iterative calculations and print the relevant answers. Designers can easily run the program to find possible karbandis for any desired base. When the program is executed in Maple application, it prompts the user to determine whether a one-footed karbandi is required or a two-footed one. Then the length and width of the base rectangle and finally, the acceptable tolerance are asked. The acceptable tolerance is defined based on the ratio of the length to width of the rectangle. After entering these variants, the calculations are done and the answers which are within the domain of acceptable tolerance are printed orderly from the most exact answers to the least. In other words, the first answer belongs to the rectangle which is most similar to the original base. The output of the program includes the method for the segmentation of the base, the radius of the cutting circle, the proportion of the sides of the suggested rectangle, and the relevant tolerance for every printed answer. The advantages of this program include the high level of accuracy and the possibility to check an infinite number of options in a very short time (in the current version of the program the variants are set in order that the program checks 1000 options to produce its outputs but this number can be adjusted by the user). After introducing the mathematical solution to the problem and writing the relevant program to do the calculations, the paper continues to include one example of its application to design one-footed and two-footed karbandis on a given base to show its capability and convenience. After that, the program is used to test the credibility of the empirical formula mentioned by master Pirnia. Nine different bases that are mentioned by Pirnia to show the application of the formula are used to compare the results. Surprisingly, it is observed that the Pirnia's simple empirical formula in five cases out of nine cases produces the most exact answers produced by the program. Regarding cases in which the answer by the formula is not the most exact answer according to the program, it can be said that this difference reflects practical, structural, or aesthetical concerns of traditional architects. Therefore, the test shows that the formula used by Persian architects, though limited in its scope, was really a working formula that could be used as a useful basic guidance for designers of karbandis. This finding might be related to the historical fact that there were expert mathematicians who were interested in solving practical problems of professions like architecture and who devised simple mathematical solutions to be used by ordinary practitioners.},  
Keywords = {Persian Architecture, Karbandi, Master Pirnia, Master Sha’rbaf, Master Lorzadeh.},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {21-36}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {طراحی کاربندی: مسألۀ تقسیم‌بندی زمینه از منظر ریاضی},
abstract_fa ={در طراحی کاربندی بر روی یک زمینۀ مشخص، تعیین تعداد اضلاع کاربندی مرحله­ای حیاتی محسوب می­شود. با توجه به خصوصیات هندسی کاربندی­ها، هر کاربندی­ برای هر زمینه­ای قابل استفاده نمی­باشد. در پژوهش حاضر، روش طراحی کاربندی در آثار سه تن از اساتید و معلمان معماری سنتی ایران شامل استاد پیرنیا، استاد شعرباف و استاد لرزاده مرور و بررسی می­شود. در هیچ یک از این منابع برای پاسخگویی به مسألۀ مورد اشاره، یک روش علمی دقیق مطرح نشده است و به نظر می­رسد یافتن پاسخ مناسب برای این مسأله بیشتر به آزمون و خطا موکول شده که به یافتن جواب­های تقریبی می­انجامیده است. تنها استاد پیرنیا از یک فرمول تجربی ساده برای تعیین تعداد اضلاع کاربندی­های یک­پا سخن گفته که این فرمول نیز محدودیت های خاص خود را داشته است. هر چه جواب‌های به دست آمده برای نحوۀ تقسیم­بندی مستطیل زمینه با رواداری بیشتری حاصل آمده باشد؛ شمسه کاربندی دارای اعوجاج بیشتری خواهد بود و به جای دایره به سمت بیضی تمایل پیدا می­نماید. پژوهش حاضر این مرحلۀ حساس از طراحی کاربندی را به صورت یک مسألۀ ریاضی صورت­بندی می­نماید و با نگارش برنامه­ای به زبان میپل، ابزار علمی دقیقی برای حل آن در اختیار طراحان قرار می­دهد. برای اجرای برنامه، تعیین یک‌پا یا دوپا بودن کاربندی مورد نظر، اندازۀ طول و عرض مستطیل زمینه و نهایتاً مقدار رواداری قابل قبول الزامی است. پس از ورود این اطلاعات، محاسبات انجام می­شوند و پاسخ­هایی که در محدودۀ رواداری قابل قبول قرار دارند؛ به ترتیب از دقیق ترین پاسخ ها تا کم­دقت­ترین آنها در خروجی برنامه درج می­شوند. دقت بسیار بالا و امکان بررسی تعداد نامحدود گزینه­ها در زمان بسیار کوتاه (در نسخۀ فعلی هزار گزینه که البته به سادگی نیز قابل تغییر است) از مزایای برنامه پیشنهادی می­باشد. پس از معرفی روش ریاضی و نگارش برنامه مورد­نظر، نمونه­ای از کاربرد این برنامه جهت طراحی کاربندی یک­پا و دوپا بر روی یک زمینه واحد به نمایش گذاشته می­شود. در ادامه، فرمول تجربی استاد پیرنیا توسط برنامه مورد­نظر به محک آزمایش گذاشته می­شود. نتیجۀ آزمون نشان می­دهد که این فرمول سنتی در حیطۀ کاربرد محدود و متعارف خود، می­توانسته پاسخ های نسبتاً دقیق و قابل قبولی را تولید نماید. در نهایت، بحثی دربارۀ نتایج و کاربردهای پژوهش ارائه می­شود.},
keywords_fa = {معماری ایران, کاربندی, استاد پیرنیا, استاد شعرباف, استاد لرزاده.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1171-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1171-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {vasigh, Behzad and Yarikia, Ataollah},  
title = {Explaining the factors affecting the creation of a sense of place in the ImamZades
(Imamzadeh Seyed Hassan and Imamzadeh Saleh)}, 
abstract ={Today, concepts such as place attachment, sense of place, meaning of place, place identity, and ... has devoted many studies in literature of architecture and urban design particularly in the field of environmental psychology. ImamZades, as a religious building, can help to the religious teachings. ImamZades were built in all over of Iran in different architectural styles. They during the course of history caused social unification and make the spiritual life of pilgrims and other people. Some of these buildings have been rehabilitated in recent decades due to various reasons such as the damage caused by the war or the effect of destructive natural disasters. The shape and space organization have been effective in terms of the level of place attachment. Any changes in the physical and mental dimensions of the building could have influenced its sense of place. Some ImamZades have been damaged in western and southern provinces during wartime or natural erosion, which has led to the rebuilding. The change of body, form and spatial systems can be effective on the spiritual senses of pilgrims and their geography of memory. The authors focus on understanding the relationship between physical-functional changes and sense of place, with the aim of examining the concept of the sense of place to recognize the most important indicators affecting its creation and promotion in ImamZades. The research question is what factors influence the formation of a sense of place in religious monumental buildings like as ImamZades? Two ImamZades in Ilam were selected and studied. In this regard, SPSS software was used for data analysis. To measure the relationship between variables, Pearson Correlation Method was used and Simple Linear and Multivariate Linear Regression tests were used to determine the relationship and intensity and direction of the relationship between independent and dependent variables. The Path Analysis was used to determine the direct and indirect effects of variables on the sense of place. According to the results, physical, perceptual, and social components have the most impact on Imamzadeh's sense of place, and the functional component has less effect on the sense of place enhancement. Also, variables of visual diversity, social communication, vitality and spirituality are directly affecting the sense of place, and the variables of previous memories and attachments, spatial quality and activity are indirectly influenced by other variables on the sense of place in the imamzades. In other words, in order to promote the sense of place in the buildings of the religious shrine, physical interference should be minimized and changes made to changes and creation of communal spaces.},  
Keywords = {Sense of place, Imamzades, Ilam.},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {37-49}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین عوامل مؤثر بر ایجاد حس مکان در بناهای امامزاده‌ها (امامزاده سید حسن(ع) و علی صالح(ع))},
abstract_fa ={بیان مسئله: امامزادگان به عنوان بنای آرامگاهی-مذهبی نقشی محوری در غنا و تبلیغ آموزه‌های مذهبی داشته­اند. بناهای آرامگاهی مذهبی در نواحی مختلف ایران به سبک‌های گوناگونی ساخته شده؛ و در طول تاریخ باعث پیوستگی اجتماعی و محرک حیات معنوی زائران و پیرامون خود بوده­اند. بعضی از این بناها در دهه‌های اخیر به دلایل مختلفی همچون خرابی‌های ناشی از جنگ تحمیلی و یا اثر عوامل طبیعی مخرب و... تغییر و یا مورد بازسازی قرار گرفته‌اند. شکل و سازمان فضایی بنا بر میزان دلبستگی به بنا مؤثر بوده و هر گونه تغییری در ابعاد کالبدی و روانی بنا می­تواند بر میزان حس مکان آن، مؤثر بوده است. تعدادی از بناهای آرامگاهی-مذهبی در استان­های غربی و جنوبی در دوران جنگ و یا فرسایش طبیعی آسیب دیده­اند که باعث اصلاح و یا الحاق بخش­هایی به بناهای اصلی بوده است. تغییر کالبد و آمودها در شکل تولید و به یادآوری خاطره جمعی دخیل است؛ که خود می­تواند بر حس معنوی زائرین مؤثر باشد. هدف تحقیق: نگارندگان در این پژوهش براساس محوریت درک رابطه‌ی بین تغییرات کالبدی-کارکردی و حس مکان، با هدف بررسی مفهوم حس مکان به شناخت مهم­ترین شاخص­های تأثیر‌گذار بر ایجاد و ارتقای آن در بناهای آرامگاهی مذهبی، پرداخته­اند.   سؤال تحقیق: سوال تحقیق آنست که چه عواملی در تبیین فرآیند شکل‌گیری حس مکان در بناهای آرامگاهی مذهبی تأثیرگذارند؟ روش تحقیق: برای این منظور، دو بنای زیارتگاهی در استان ایلام انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. در این راستا از نرم­افزار SPSS برای تحلیل داده‌ها؛ و برای سنجش رابطه‌ی میان متغیرها از روش پژوهش همبستگی پیرسون و از آزمون‌های آماری رگرسیون خطی ساده و چندمتغیره برای تعیین رابطه و شدت و جهت رابطه‌ی بین متغیرهای مستقل و وابسته استفاده شد. از تحلیل مسیر برای مشخص کردن تأثیر مستقیم و غیرمستقیم متغیرها بر حس مکان کمک گرفته شد. یافته‌های تحقیق: مطابق نتایج به دست آمده، مؤلفه‌های کالبدی، ادراکی و اجتماعی بیش‌ترین تأثیر را در حس مکان امامزاده دارند و مؤلفه‌ی عملکردی تأثیر کمتری در ارتقای حس مکان دارد. همچنین متغیرهای تنوع بصری، ارتباطات اجتماعی، سرزندگی و معنویت به صورت مستقیم در ارتقای حس مکان مؤثرند و متغیرهای خاطرات و تعلقات قبلی، کیفیت فضایی و فعالیت به صورت غیرمستقیم و با تأثیر بر متغیرهای دیگر بر حس مکان در بناهای آرامگاهی-مذهبی مؤثر هستند. به عبارتی جهت ارتقای حس مکان در بناهای آرامگاهی مذهبی می‌بایست مداخله‌ی کالبدی در کمترین حد بوده و تغییرات معطوف به تغییرات در آمود و ایجاد فضاهای جمعی باشد.},
keywords_fa = {حس مکان, بناهای آرامگاهی مذهبی, استان ایلام.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1172-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1172-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Mahdinejad, Jamal-e-Din and Azemati, Hamidreza and Sadeghihabibabad, Ali},  
title = {Prioritization and Exploration of the Principles and Values of Islamic Era Iranian Architecture based on Manifestation of Meaning in Contextual Elements of Architecture  (by Seeking Assistance from ĀYA 23 of the Honorable Surah Hashr)}, 
abstract ={When architecture is discussed in the land of Iran, architecture is created as a container and context of life for human beings where the Spirit of God is blown in his (her) (Surah Al-Hijr - Verse 29), his existence is not limited to material needs, but he is a creature with different existential levels. It derives from the material needs such as eating and sleeping, and need for shelter, which arise from the material levels of human existence to the psychological needs that embrace a range of needs from security to belonging and levels of spirituality of human existence with its characteristics and needs in which the essence and basic instinct of humans lies. Iran is a country with long-standing architectural value. Experts have long a consensus on the preservation, restoration and rehabilitation of Iran’s past values to preserve cultural values representing the national identity. Identification of the past noble values and adopting the most important one in observing criteria in accordance with the circumstances of time and place of today's society is considered the main problem. In this regard, we should try to recognize the Iranian - Islamic architectural values and reflect them to young professionals who are somehow involved in this issue. Today, it is tried to convey ideas and thoughts to others in the form of desired concepts and ideas using the meaning language which is indirect. In the meantime, valuable Iranian Islamic architecture, due to its comprehensive functionality as well as permanent and enduring presence in our culture, is considered more than before. Because maintaining Iranian – Islamic values and identity is one of the requirements, modern designers are obliged to think deeply about traditional architectural values and standards to get rid of the imitation and create a design in accordance with modern human expectations based on Islamic law. In this regard, architecture, due to direct contact with human life, plays an important role in strengthening or weakening culture and identity in the face of globalization, for all the people are associated with the architecture and their behaviors are shaped in these buildings. The importance and necessity of this issue, in challenging designers to think about the different aspects of the past architecture and special attention to the ancient fundamental values, is to enrich the design quality. The study has a qualitative and quantitative research method, because it used desk and field study to gather information. Its qualitative nature was created with research studies and literature review and its quantitative nature was shaped by choosing statistical population and preparing a questionnaire for the analysis.  The identification of the past architectural values and selecting the most essential of them are considered as the main issue in the observance of the scales matching with the temporal and spatial conditions of the today’s society. Efforts have to be constantly made for recognizing the Iranian-Islamic architectural values and reflecting them to the young experts who are somehow involved in this issue. The present piece of writing has been compiled based on a qualitative and quantitative method and the study has been conducted based on a survey method; the study is fundamental in terms of objectives. It is posited based on the selection of a process of the qualitative-descriptive type and its investigation based on a quantitative method that “there is observed a significant relationship between meaning and contextual elements of architecture”. It might have been quite common in the past architecture, especially in the Islamic Era’s architecture, that the manifestations and embodiments of the concepts stemming from the society’s culture were manifested most beautifully in the architectural works hence more readily identifiable. Moreover, the principles that are dealt with in the resources are different in terms of prioritization and valuation; thus, experts’ notions have been used in this area to quantitatively discover these topics using survey methods. At first, in order to achieve sublimity in architecture through seeking assistance from the honorable Surah Hashr, ĀYA 23, and comparing it with the valuable architectural principles, it has been descriptively investigated and extracted and 15 professors were subsequently asked to confirm this information. Next, a questionnaire was codified and, in order to select a study sample volume comprised of the experts, including the professors and students of post-graduate education in state and national universities of the country, five universities were selected that included 120 individuals in total and, excluding the imperfect questionnaires, 100 questionnaires were finally attained. The data were analyzed in SPSS software, version 21, using statistical tests (one-sample t-test, two-sample test, ANOVA test and Friedman test); the results have been offered in two descriptive and inferential methods. The results indicate that there is a significant relationship between the indicators of the concepts and the contextual elements in architectures. Furthermore, factors like semantic, climatic, structural and eventually technological indicators were respectively found with the highest degree of importance.},  
Keywords = {Iranian-Islamic Architecture, Architecture’s Characteristics, Honorable Surah of Hashr, Values and Solutions},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {50-68}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {اولویت‌بندی و تفحصی بر اصول و ارزش‌های معماری ایرانی دورۀ اسلامی؛ مبتنی بر تجلی معنا در عناصر کالبدی معماری (با استعانت از آیه 23 سوره مبارکه حشر)},
abstract_fa ={ایران کشوری دارای معماری با ارزش دیرینه است. دیرزمانی است که صاحب‌نظران متفق‌القول بر حفظ، احیا و باززنده‌سازی ارزش‌های گذشته ایران به منظور حفظ ارزش‌های فرهنگی نماینده هویت ملی هستند. شناسایی ارزش‌های معماری گذشته و برگزیدن اساسی‌ترین آن‌ها در رعایت معیارهای منطبق با شرایط زمانی و مکانی جامعه امروزی نیز مسئله‌ اصلی محسوب می‌شود. همواره باید در راه شناختن ارزش‌های معماری ایرانی-اسلامی و انعکاس آن به متخصصین جوانی که به نحوی در این مسئله دخالت دارند؛ تلاش نمود. نوشته دردست، دارای روش کیفی و کمّی است و روش تحقیق به صورت پیمایشی و از لحاظ هدف بنیادی است. با انتخاب یک فرآیند از جنس کیفی-توصیفی و بررسی آن به صورت کمی این فرضیه مطرح می‌شود که «میان معنا و عناصر کالبدی معماری رابطه معنادار مشاهده می‌شود»؛ چه بسا در معماری گذشته به خصوص معماری دوره اسلامی، نمودها و تجلی مفاهیم برگرفته از فرهنگ جامعه به زیبایی هرچه تمام‌تر در اثر معماری نمود پیداکرده و قابل‌شناسایی است. همچنین اصولی که در منابع به آن پرداخته می‌شود از نظر اولویت‌بندی و ارزش‌گذاری متفاوت است. لذا؛ این پژوهش با بهره‌گیری از نظریات متخصصین در این حوزه، به روشی پیمایشی به دنبال کشف این مباحث از نوع کمی است. در ابتدا جهت نیل به استعلای معماری با استعانت از سوره مبارکه حشر، آیه 23 و تطبیق آن با اصول‌های ارزشمند معماری، به بررسی و استخراج توصیفی از آن پرداخته و سپس این اطلاعات به تأیید 15 استاد صاحب‌نظر در این حوزه رسید. در ادامه، پرسشنامه تدوین و با روش نمونه‌گیری هدفمند، در جهت انتخاب جامعه آماری متخصصین از اساتید و دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های دولتی و جامع کشور، 5 دانشگاه انتخاب که در مجموع 120 نفر را شامل و با خارج کردن پرسشنامه‌های ناقص به 100 پرسشنامه تأییدشده رسیدیم. داده‌ها با بهره‌گیری از آزمون‌های آماری: (T تک نمونه، آزمون دونمونه­ای، آزمون ANOVA و آزمون فریدمن) در نرم‌افزار 21spss مورد آنالیز قرارگرفته و نتایج به دو روش توصیفی و استنباطی ارائه شده است. نتایج نشان می‌دهد میان مؤلفه‌های مفاهیم و عناصر کالبدی در معماری رابطه معنادار وجود دارد. همچنین عواملی نظیر مؤلفه‌های معنایی، مؤلفه‌های اقلیمی، مؤلفه‌های ساختار، و در نهایت مؤلفه‌های تکنولوژی از نظر اهمیت به ترتیب اولویت دسته‌بندی می‌شود.},
keywords_fa = {معماری ایرانی-اسلامی, صفات معمار, سوره مبارکه حشر, ارزش‌ها و راهکارها.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1173-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1173-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={Urban planning seeks to improve the quality of life of the city's residents. The way to achieve this is through recognizing the dimensions of life to the neighborhoods and the factors that influence it. On the other hand, the vitality of the environment is one of the missing circles in urban life. From the perspective of the West, sustainability has three dimensions: social, economic, and environmental. This research identifies the important dimension of semantic as the fourth factor of religious look. Because the perfection of life in the religious view is to reach the life of Tayyibah, and for this purpose, spiritual and spiritual dimensions of life should considered in order to establish human perfection and growth. This is possible if you live in a lively environment and neighborhood. In addition, no attempt has made to present a comprehensive approach to sustainable architecture based on Islamic teachings, which has the depth and comprehensiveness necessary for the functional dimensions of the environment and desirable neighborhoods. Therefore, this study aims to add the semantic dimension to the three dimensions of sustainability, to provide comprehensive model of sustainable architecture compatible with Islamic teachings to live and vitality of the neighborhoods. The method of this research is the combination method (quantitative and qualitative). Library studies have used to extract dimensions of sustainable living. In the next step, with a survey of experts and architects and urban planners, the significance of the model criteria has been determined, leading to a researcher-made questionnaire. Finally, the collected data analyzed through descriptive statistics. In this research, to identify the dimensions and characteristics of the Islamic area, the original Islamic texts (Quran and the traditions of the Imams (AS)) have investigated. The findings show that among the four dimensions of sustainability, social dimension in neighborhoods has the most importance in the vitality and living of the neighborhood. After that, the semantic dimension is most important in the religious space and the Neighborhood. In the third place, the environmental dimension in the neighborhood and the educational environment and at the last turn of the economic dimension in the neighborhood and the commercial space is contributing to the vitality of the neighborhood. At the end, Sustainable life strategies are given the priorities in the neighborhood design to create a neighborhood consistent with the Islamic worldview is developed.},  
Keywords = {Neighborhood, Life, Sustainability, Islam, Vitality.},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {69-86}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {اولویت‌بندیِ راهبردهای پایداریِ حیات و سرزندگی در محله با رویکرد اسلامی},
abstract_fa ={برنامه­ریزی شهری به دنبال ارتقای کیفیت زندگی ساکنان شهر و ساختن شهر و محله‌ای مناسب برای زندگی است. راه دستیابی به این مهم از طریق شناخت ابعاد حیات بخشیِ به محلات و عوامل مؤثر بر آن امکان­پذیر است. از دیگر سو، سرزندگی محیط از جمله حلقه‌های مفقوده در زندگی شهری است. از دیدگاه غرب، پایداری سه بُعد اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی دارد. این پژوهش بُعد مهم معنایی را عامل چهارم پایداری از زاویه دینی معرفی می‌کند. چرا که کمال زندگی در نگاه دینی رسیدن به حیات طیبه است و برای این هدف باید به ابعاد معنوی و روحانی حیات نیز در جهت بسترسازی کمال انسان و رشد وی توجه شود که این موضوع در پرتو زندگی در محیط و محله مطلوب و سرزنده امکان‌پذیر است. علاوه بر این تلاشی در جهت ارائه یک رویکرد جامع از معماری پایدار مبتنی بر آموزه‌های اسلامی تاکنون صورت نگرفته است که از عمق و جامعیت لازم برای ابعاد عملکردی محیط و محله مطلوب برخوردار باشد. به همین جهت این پژوهش قصد دارد با افزودن بعُد معنایی به ابعاد سه‌گانه پایداری، تصویری جامع از معماری پایدارِ سازگار با آموزه‌های اسلامی در جهت حیات و سرزندگی محلات ارائه نماید. روش این پژوهش روش تحقیق ترکیبی (کمّی و کیفی) است. برای استخراج ابعاد حیاتِ پایدار از مطالعات اسنادی بهره گرفته شده است. در مرحله بعد با نظر­سنجی از خبرگان و متخصصان معماری و شهرسازی، میزان اهمیت معیارهای مدل تعیین گردیده که منجر به پرسشنامه‌ای محقق‌ساخت شده است. در انتها، داده‌های جمع آوری شده از طریق آماری توصیفی تجزیه و تحلیل می شود. در این پژوهش برای شناسایی ابعاد و ویژگی‌های محله اسلامی، متون اصیل اسلامی (قرآن و روایات ائمه معصومین(ع)) مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که از میان چهار بُعد حیات پایدار، بُعد اجتماعی در واحد همسایگی و فضای عبادی بیشترین اهمیت را در سرزندگی و حیات محله دارد. پس از آن بُعد معنایی در فضای عبادی و واحد همسایگی بیشترین اهمیت را دارد. در مرتبه سوم، بُعد زیست‌محیطی در واحد همسایگی و فضای آموزشی و در مرتبه آخر بُعد اقتصادی در واحد همسایگی و فضای تجاری در سرزندگی محله نقش دارد. در انتها راهکارهای حیات پایدار با توجه به اولویت‌ها در طراحی محله برای ایجاد محله‌ای منطبق با جهان‌بینی اسلام تدوین می‌گردد.},
keywords_fa = {محله, حیات, پایداری, اسلام, سرزندگی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1174-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1174-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Contentment and Architecture An Investigation of the Manifestation of the Concept of Contentment in the Pattern of Iranian Traditional Houses (Case Study: Mortaz House)}, 
abstract ={The concept of contentment derived from the content is one of the names of Allah that in Islamic foundations has been emphasized. The traditional man, relying on these bases, to illustrate the divine names, he has tried in different aspects of his life. Architecture is one of the areas which these names appear in it and from a variety of architectures; the house provides the most possible for these traits to a Muslim. Accordingly, the present study sought to analyze the manifestation of the concept of contentment in the architecture of Iranian traditional houses. The results of this analysis can be used as doctrines for application in contemporary architecture. The research process is carried out as follows which after the terminology of this concept in literature and extracting synonyms and opposites with it these meanings are discussed in various Islamic texts including Quran verses, hadiths, infallible traditions (AS) and their interpretations. On the other hand, in the specialized literature of architecture, this issue is being examined and the issues that have been mentioned in this topic are extracted. Then, by analyzing and categorizing the findings, the principles related to contentment, which are feasible in architecture, are extracted. Due to the lack of specialized resources in relation to the various methods of presentation of the principles obtained, from the point of view of experts and architects also used for this purpose. Finally, after extracting the parameters related to each principle the depiction of the obtained items in the Mortaz House collection is analyzed as a case study. The results of the research showed that the concept of contentment in the architecture of Iranian traditional homes is based on four principles of Avoidance of futility, self-affirmation, moderation, and Rule of no injury.},  
Keywords = {Contentment, House Architecture, Avoidance of Futility, Self-Affirmation, Moderation, Mortaz House.},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {87-106}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تحلیل نمودپذیری مفهوم قناعت در الگوی خانه‌های سنتی ایرانی  (نمونه موردی: خانه مرتاض در یزد)},
abstract_fa ={مفهوم قناعت برگرفته از ریشه قنع، یکی از مهم‌ترین ارزش­های دینی است که در مبانی اسلامی بسیار مورد تأکید قرار گرفته است. انسان سنتی با اتکا به این مبانی همواره در تلاش برای نمودپذیری این مفاهیم برجسته در ابعاد مختلف حیاتش بر این کره خاکی بوده است. یکی از عرصه­هایی که زمینه بروز این مفهوم در آن وجود دارد؛ معماری است و از میان انواع معماری­ها، خانه بیشترین امکان بروز این مبانی را برای فرد مسلمان فراهم می­آورد. بر همین اساس پژوهش حاضر به دنبال تحلیل نحوه نمودپذیری مفهوم قناعت در الگوی معماری خانه­های سنتی ایران برآمده است. نتایج این تحلیل می­تواند به عنوان آموزه­هایی جهت کاربست در معماری معاصر مورد استفاده قرار گیرد. فرآیند تحقیق به این صورت انجام می­گیرد که پس از واژه‌شناسی این مفهوم در ادبیات و استخراج معانی مترادف و متضاد با آن، این معانی در متون مختلف اسلامی شامل آیات قرآن، احادیث، روایات معصومین(ع) و تفاسیر مربوط به آنها، مورد کنکاش قرار می­گیرد. از سوی دیگر در ادبیات تخصصی معماری نیز این موضوع مورد بررسی قرار گرفته و مواردی که به این موضوع اشاره داشته­اند؛ استخراج می­گردد. سپس با تحلیل و دسته‌بندی یافته­ها، اصول مرتبط با قناعت که قابلیت نمودپذیری در معماری را دارند؛ استخراج می­گردد. با توجه به کمبود منابع تخصصی در ارتباط با شیوه­های مختلف نمودپذیری اصول به دست آمده، از دیدگاه خبرگان و متخصصین معماری نیز برای این منظور استفاده شد. در نهایت و پس از استخراج شاخص­های مرتبط با هر اصل، نحوه نمودپذیری موارد به دست آمده در مجموعه خانه مرتاض به عنوان نمونه موردی، مورد تحلیل قرار می­گیرد. نتایج تحقیق نشان داد که مفهوم قناعت در معماری خانه­های سنتی ایران در قالب چهار اصل پرهیز از بیهودگی، خودبسندگی، اعتدالگرایی و رعایت قاعده لاضرر و لاضرار نمود می­یابد.},
keywords_fa = {قناعت, پرهیز از بیهودگی, خودبسندگی, اعتدال‌گرایی, خانه مرتاض.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1175-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1175-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Moradi, Amin and Omrani, Behruz and MusaviHaji, Rasool},  
title = {A critical review towards the conception of the "Razi Style" according to the architectural analyze of Tomb and Dome Chamber in Seljuk architecture}, 
abstract ={Around the controversial subject of Seljuq architecture in Iran, the dominion of such a style in Islamic architecture, not only following the stereotype of "Razi Style"; which was proposed by Prinya, but also includes various irrelevant architectural axis. Further, considering various schools in Islamic architecture like Khurasani, Razi, Azari, and Isfahani, does not match the existence architectural specimens. Although in his book titled “The Architecture of Islamic Iran: The Seljuk Period”, G. Hatam, tried to develop a new attitude towards Seljuk architecture in Iran, his conclusion was a reflection of previous studies in another language, focusing on describing plans and decorations; while, the architectural revolutions of structural developments were not considered. On the other hand, Hillenbrand’s classification of tower tombs and dome chamber do not suffice to clarify tangible boundaries between different regions of Iran. By analyzing architectural revolutions of Iran after Arab invaders, it can be concluded that the political stability was one of the main factors of Seljuq dominion in which for the first time after Sassanid extinction, art and architecture had reached to considerable success. Although Seljuq architecture in Iran has been assumed as a follower of Sassanid architecture style, but the formation of Seljuq dynasty in Northeast Iran territories, the gradual transition of monarchy to west and the selection of Isfahan, as the last powerful capital of Iran during 5th and 6th centuries caused distinguish architectural movements in various parts of Iran which clarifying distinctive feature of that has always been underestimated. According to the historical context, Seljuks were the first dynasty which had expanded their boundaries through Minor Asia and Anatolia for the first time. Hence, by the first half of 11th century, an unprecedented wave of Turkic groups turned to the Northwestern Iran near the Byzantine borders. In other words, the domination of Byzantine world and conquering Anatolians were not possible without having this point of Iran. It's not exaggeration if we consider here (Azerbaijan) as the collection of tombs; since, here is the frontier of Sunnis Muslim to meet the non-Muslim region Anatolia, where conflicts were in its peak. Hence, Azerbaijan was the garrison of Muslims and the presence of memorial buildings was for commemorating the ones killed in “Jihad” (The Holy War) to motivate the others to get involved in the war. So, a building as a mausoleum must be the best reflection of this desire. In this way, the distribution of tombs is considerably prominent from Northeast to the Northwest of Iran. If we titled the Northeast-Northwest axis as the axis of “Military Affairs” of Seljuk court with its powerful architecture focused on the tombs, central Iran would be the “political-religious” axis of Seljuk. Undoubtedly, the high security level of central Iran and the position of populated political cities like Isfahan, the construction of mosques, especially dome chamber shaped the framework of religious architecture there. According to the results, authors have proposed two distinguishable axes for the structure of the domes during Seljuk era. One starts from the most northeastern point of Iran and ends to the most northwestern point of Iran. Emphasizing on double layer domes with conical and pyramid shape and pointed domes in the structures like Lajim Tower, Resget Tower, Chehel Dokhtaran Tower, Radkan Tower in northeastern Iran and Mumina Khatun, Yusif-ibn-Gosair and Gonbad-e-Surkh in northwestern Iran. the outer layer of the latter has reached its maximum height to preserve the structure against its pulverous climate, guarantying the stability of the structure by channeling the forces in a more vertical angle. This axis is in connection with the other one where it starts from Kharragan’s towers and continues its direction to the central Iran in the structures. The character of this axis mainly includes double shield pointed domes whose interval is not considerable compared with the northeast-northwest axis. one important fact about northwestern Iran′s Seljuk structure is the technique of strengthening the join point where two walls meet. Taking the advantages of circular buttresses where tension could damage the whole structure gives one important character to these buildings i.e. the possibility of higher structures by decreasing the width of the wall.     Considering climatic variations, technical characteristics of different areas as well as the architectural necessities depended on social-political conditions, two different axis including Northeast-Northwest axis with the centrality of Tomb and the central axis which is the “political-religious” axis of Seljuk's emphasizing on dome chamber, would deform the stereotype of "Razi Architectural style" in Iran. From this point of view, spotlighting the architectural technology of Tombs and dome chamber during Seljuk period in Iran would reviews the unity of Seljuk architecture and shed new lights towards Iranian architecture. Since there has been no critical review about what is known as "The Iranian Stylistics of Architecture" which is proposed half a century before by Pirniya, this project would be the pioneer in this filed.},  
Keywords = {Iranian Stylistic of Architecture, Islamic Architecture, Razi Style, Seljuk Architecture.},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {107-124}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {نقدی بر ساختار کلی «سبک رازی» بر اساس تحلیل دو گونه‌ی «مقبره» و «گنبدخانه» در معماری دوران سلجوقی},
abstract_fa ={هرچند مطابق با «سبک‌شناسی معماری ایرانی»، که مبانیِ نظری آن توسط مرحوم پیرنیا شکل گرفته است؛ اختصاص عناوین خراسانی، رازی، آذری و اصفهانی به نمونه بناهای معماری اسلامی ایران و طبقه‌بندیِ گونه‌های معماری پراکنده در جغرافیای فرهنگی آن بر اساس این چهار شیوه‌ی معماری، شاکله‌ی اصلی معماری اسلامی ایرانی را تشکیل میدهد؛ با این حال، ساختار کلیِ معماری ایرانی در خلال قرون پنجم و ششم ه.ق، نه‌تنها تابع اصول ثابت معماری در کلیّت حوزه‌ی فرهنگیِ ایران تحت عنوان «سبک رازی» نیست؛ بلکه ذهنیت معماریِ آن در بخش‌های مختلف ایران از هم متمایز و غیرقابل ادغام می‌باشد. تحقیق پیش‌رو برآن است تا به روش مطالعه‌ی میدانی و تحلیل معماریِ دو گونه‌ی «گنبدخانه» و «مقبره» در حوزه‌ی معماریِ ایران طی دوره‌ی سلجوقی، پاسخ‌گوی این پرسش باشد که گرایشات متفاوت معماری در بخش‌های مختلف ایران به چه نحوی تفاوت‌های ساختاری موجود در هر منطقه را تحت تأثیر قرار داده است؟ مطابق نتایج به دست آمده و با فرض بر تأثیر تنوعات منطقه‌ای، اقلیم‌ها و نیازهای متفاوت معمارانه، با تبیین دو محور متمایز معماری با کلیت متفاوت ساختاری، شامل محور شمال‌شرق-شمال‌غرب ایران با مرکزیت عنصر «مقبره» و محورِ مرکزیِ ایران با تأکید بر عنصر«گنبدخانه»، اصول مشترک شناخته شده‌ی معماری ایرانی در قالب «شیوه‌ی رازی» با ایرادات جدی مواجه خواهد بود. به موازات چنین نگرش متفاوتی نسبت به جایگاه گونه‌‌ی مسجد و مقبره در دو محور مذکور، تبیین نوآوری‌های ساختاریِ مراکز متفاوت معماری در هر بخش از ایران، منجر به بازبینیِ مسئله‌ی الگوی مشترک معماری گنبدخانه‌ها و مقابر این دوران در قالب اصول شناخته شده معماری ایرانی و «سبک رازی» خواهد شد. از آنجا‌ که قریب به نیم‌قرن سبک‌شناسیِ معماری ایرانی هرگز مورد بازبینیِ علمی قرار نگرفته است؛ پژوهش حاضر بازتاب نخستین تلاش‌های صورت گرفته در این زمینه خواهد بود.},
keywords_fa = {سبک‌شناسی معماری ایران, معماری اسلامی, سبک رازی, معماری سلجوقی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1181-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1181-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Ashrafi, Nasim},  
title = {Recognition of The Structure of Iranian Mosques in Comparison with Other Mosques of the Islamic World Based on The Concept of Perfectionism (Monotheism) In The Chalipa Symbol}, 
abstract ={The ancient Chalipa pattern in architecture is one of the patterns that have been considered as the main symbol of pre-Islamic Iranian architecture. Today, decoding different meanings of this symbol in the mosques as the base model, which is the source of Iranian and Islamic architecture, has been neglected. The present research is constantly attempting to compare the Iranian mosques with mosques of other Islamic countries as their structural differences and to compare the two concepts of centrality and orientation as the two main components of the Chalipa pattern that exists in Iranian mosques. In this research, which has a historical-analytical method, has attempted to introduce the main difference between mosques and Iranian mosques during the 5th and 6th centuries Ages in the presence of the Chalipa model and the reason for this difference in the common meanings of Iranian civilization And Islamic, which did not exist in other civilizations. Ancient Chalipa pattern is in the form of a four-ivan in the central courtyard of Iranian mosques, dedicated to Iranian thought. There is no such pattern in the central courtyard of other mosques in Islamic countries that Suggests the evolution of the concept of pre-Islamic centralism. On the other hand, it shows the concept of unity in Islamic mysticism, which may be the cause of this connection in the common principles of the monotheistic religions of Iran (Islam and Zoroastrianism) With the concept of the transition from the past to now, it has provided a revival of the concept of monotheism in Iranian civilization in Islamic architecture. In the historical course of architecture from ancient Iran to Islamic Iran, Chalipa was the link between the architectural spaces of these two civilizations, which is not seen in the historical course of the monuments of other civilizations. The crucifix pattern, which is adapted in this study to the four-porch pattern, is only visible in the architecture of Iranian mosques, and if found in other countries such a pattern can be seen through imitation of Iranian mosques.Therefore, it seems necessary to study such a trend as to why the crucifix pattern existed in Iranian historical evolution but is not seen in other civilizations. The link between the Iranian mosques and the pre-Islamic monuments in Iran has been distinguished from other Islamic mosques in different countries by the cruciform pattern. Therefore, it is necessary to study and prove that this ancient pattern appeared only in Iranian mosques and is rooted in the common meanings of Islam and Iran. When it comes to sacred orientation, it unconsciously associates the Qiblah and the Ka›bah house with prayer in Islamic religion, which has played a key role in the design of architectural and urban spaces since the arrival of Islam. According to this principle, the mosque›s space is designed in such a way that their nave is in the south and facing the Qiblah. Looking at Iran›s pre-Islamic architecture and urban history, one can see signs of such a sacred orientation in the form of a quadruple or quadruple design in four different directions. Influence of this orientation is particularly evident in the design of quadrangle cities, the plan of the four porches, the design of the gardens called the four gardens and the buildings of the four quadrants. Later converted to Islamic architecture and in order to interact with the Qiblah, it was incorporated into the body of Iranian mosques and became the main characteristic of Iranian mosques compared to other mosques. Crosses have existed in most civilizations and in various forms at different times, but there is a form of architecture that, if identified in the plan of an architectural space, must be at its center in the center, for example the dome on The flame rises exactly at the center of the intersection of these two directions and manifests itself. In most introverts such as mosques and temples where the center is very important, this symbol can be . The present study examines the symbol and form of the crucifix in the spatial organization of the mosques and emphasizes the concept of centrality and orientation of the symbol, which are its two main components, trying to show the pattern of the crucifix in unifying the spatial structures of a The building has an important role, has its roots in pre-Islamic architecture and first appeared in post-Islamic architecture in the sixth century AH, which was the reason for this change in the thinking of the rulers, philosophers and artists of the Al-Buoy period. Thereafter, they have always sought to link Iranian thought with Islamic thought Architecture therefore, also not an exception. In other words, in the study of the architecture of other countries, it is always found that their ancient temples have no common ground with the mosques or churches of the time, and that the architectural structure of the transition from ancient to monotheistic religions has always been accompanied by a gap in meaning. In Iran, however, the crucifixion pattern closes the gap between Iranian architecture and Islamic architecture, rooted in the mystical meanings embedded in the symbol that links the two monotheistic religions through the common concept of light or fire.  },  
Keywords = {Chalipa Pattern, Islamic Mosques, Iranian Mosques, The Concept of Perfectionism (Monotheism).},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {1-16}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {بازشناسی ساختار مساجد ایرانی در مقایسه با سایر مساجد جهان اسلام با تکیه بر مفهوم کمال‌گرایی (توحید) در نماد چلیپا},
abstract_fa ={کهن‌الگوی چلیپا در معماری از الگوهایی است که به عنوان شاخصه اصلی معماری ایرانی قبل از اسلام مطرح بوده است. امروزه رمزگشایی معانی مختلف این نماد در مساجد به عنوان الگوی پایه که عامل پیوند معماری ایرانی و اسلامی است؛ موضوعی است که مورد غفلت واقع شده است. الگوی چلیپا مختص مساجد ایرانی بوده و در ساختار سایر مساجد جهان  اسلام دیده نمی‌شود؛ مگر به‌واسطه تقلید از الگوی مساجد ایرانی. لذا، مطالعه اینکه چرا الگوی چلیپا به عنوان الگوی شاخص در تطور تاریخی معماری ایران وجود داشته است؛ ولی در سایر تمدن‌ها دیده نمی‌شود؛ ضرورت می‌یابد. پژوهش حاضر در تلاش است با مقایسه تطبیقی مساجد ایرانی و مساجد سایر کشورهای اسلامی، تفاوت‌های ساختاری آنها را مشخص نموده و دو مفهوم مرکزیت و جهت‌گرایی را به عنوان دو مؤلفه اصلی الگوی چلیپا که در مساجد ایرانی وجود دارد را با سایر مساجد مورد  قیاس قرار دهد و این الگو را به‌عنوان وجه تمایز معنایی و ساختاری آنها معرفی نماید. در این پژوهش که روشی تاریخی- تحلیلی دارد؛ سعی شده است با مقایسه تطبیقی مساجد، تفاوت اصلی مساجد کشورها با مساجد ایرانی را در بازه زمانی قرون پنجم و ششم هجری در وجود الگوی چلیپا معرفی نموده و علت این تفاوت را در معانی مشترک تمدن ایرانی و اسلامی جستجو نماید که در سایر تمدن‌ها چنین اشتراکی وجود نداشته است. الگوی چلیپا که در وحدت بخشیدن به ساختارهای فضایی یک بنا  نقش مهمی دارد؛ ریشه در معماری قبل از اسلام دارد و برای اولین بار در معماری بعد از اسلام در قرن ششم هجری در مساجد ایرانی ظاهر گشته و علت این تغییر در این بازه زمانی در اندیشه‌های حاکمان و فیلسوفان و هنرمندان دوره آل‌بویه به بعد بوده است که همواره خواهان پیوند اندیشه ایرانی با اندیشه اسلامی بوده‌اند. کهن‌الگوی چلیپا در قالب فرم چهار‌ایوانی در حیاط مرکزی مساجد ایرانی مختص تفکرات ایرانی است و در حیاط مرکزی سایر مساجد کشورهای اسلامی چنین الگویی وجود ندارد که حاکی از تطور مفهوم مرکزگرایی قبل از اسلام است؛ و از طرف دیگر نشان از مفهوم وحدت در عرفان اسلامی دارد که شاید بتوان علت این پیوند را در اصول مشترک ادیان توحیدی ایران (اسلام و زرتشت) جستجو کرد که با مفهوم گذار از گذشته تا به حال، باز احیایی مفهوم توحیدی در تمدن ایرانی را در  معماری اسلامی دگرباره فراهم ساخته است.},
keywords_fa = {الگوی چلیپا, مساجد اسلامی, مساجد ایرانی,  مفهوم کمال‌گرایی (توحید).},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1224-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1224-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Silvayeh, Sonya and Asefi, Maziar},  
title = {Assessment of Factors Influencing Form in Vernacular Architecture; In Cold and Mountainous Climate}, 
abstract ={In a general glance, vernacular knowledge is part of the national capital which embraces beliefs, values and knowing of each nation. It can be considered as a set of natural, cultural, traditional and social conditions of a region that includes a wide range of cultural, climatic, artistic, literary features… of a human community. Ancient history of Iranian architecture has created a large collection of criteria and designing methods of vernacular form and physic that is shaped by geographical, cultural and livelihood variables. Recognition of region, vernacular architecture, form, semantic and functional commonality of these factors can create a powerful background for the current architecture, because one of the most important issues in the habitats of human societies is looking to the local problems of that land and without considering the vernacular issues and quantity and quality of social, cultural, political, economic and climatic issues of every region and land, planning will face with unresolved challenges. At the other hand, according to the experts, today a serious crisis has struck our architecture, along this, it is constantly discussed that vernacular architecture has not come up with such crisis. Hence, it seems that, for explaining the form in Iran›s contemporary architecture, it has to go further and assessing it in the vernacular architecture in order to grasp correct understanding of it in the present. Vernacular architecture is the basis for the importance of the cultural and social values of any society that must be recognized for the globalization of each nation, because the values of architecture and society culture begin from the basis of its vernacular architecture and also the vernacular-style approach to architecture requires understanding of vernacular knowledge and environmental conditions because architecture in vernacular-bed is the result of adaptation to culture and climatic. It is clear that vernacular architecture has deep relation with region so, by referring to, we can achieve the influential factors of it. On the other hand, architecture consist of different parts, which the discussion of the form is one of them. So, for survey the crisis in the architecture, different parts can be distinguished and survey them separately, in this research, the form of building and the factors influencing it in residential vernacular architecture are examined. It should be noted that the designer›s artisans on the factors influencing building design have a prerequisite for the correct intervention. With these interpretations, the main problem of the research is that how the form is associated with the roots of vernacular and the question that arises is that what factors of the region and consequently vernacular architecture affected on the form? And the form by what particular factors was largely determined? this impacts How and to what extent is? To get the answer, in the theoretical part, with qualitative approach and library and using the analytical-descriptive method, theoretical framework represented. Also, in practical section, by providing a questionnaire and interviewing the person with the opinion and case studies, the mentioned theoretical framework in relation to houses in a cold and, mountainous climatic is evaluated by SPSS statistical test. The questionnaire contains questions from the indices of the vernacular in the fourth tables on vernacular architecture forms which has been studied in the west of the country. The statistical population of this research consist of 25 faculty members, that the reason for this choice is their familiarity with the subject. University professor with their scientific knowledge have the greatest influence in this research. Eventually, the findings are analyzed by using logical reasoning in relation with the theoretical framework that discussed in this research and it will be determined which factor (s) will have the most impact on the vernacular architecture. By accomplishing this research and achieving its results, the contribution of different parts and concepts affecting the form of vernacular architecture was revealed more than ever. The result of this research confirm that finding out the factors associated with the form in vernacular architecture depends on the recognition of the content elements and the various aspects involved in vernacular architecture that these funds were studied in various cultural, social, economic, climatic and other fields. According to the experts, the result show that the index of beliefs (culture-religion) with the highest average (3.82) is the first priority, and the index of physical principles of construction (material-technique) with the lowest average (3.44) also is the last priority and in general in order of importance, all the main indicators; beliefs, welfare factors, geography of the place and physical principles of construction have favorable conditions in terms of impact in the form of residential buildings.  },  
Keywords = {Form, Vernacular Architecture, Effective Factors of Form, Cold Mountainous Area.},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {17-35}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {ارزیابی عوامل تأثیرگذار بر فرم در معماری بومی، در اقلیم سرد و کوهستانی},
abstract_fa ={در نگاهی جامع، دانش بومی، بخشی از سرمایه ملی است که باورها، ارزش‌ها و دانسته‌های هر قوم را در بر می‌گیرد. سابقه کهن معماری ایران مجموعه‌ای بزرگ از معیارها و روش‌های طراحی کالبد و فرم بومی را به وجود آورده که متناسب با متغیرهای جغرافیایی، فرهنگی و معیشتی شکل گرفته‌اند. شناخت بوم، معماری بومی، فرم، اشتراکات معنایی و کارکردی این عوامل می‌تواند پیش‌زمینه‌ای قوی برای معماری حال حاضر ایجاد نماید؛ زیرا یکی از مسائل مهم زیستگاه‌های جوامع انسانی، نگرش به مسائل بوم‌آورد آن سرزمین است؛ و بدون نگرش به مسائل بومی و بوم‌آورد آن سرزمین و بدون در نظر گرفتن کم و کیف مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اقلیمی هر بوم و سرزمین، برنامه‌ریزی برای آن مکان را با چالش‌های غیرقابل‌حل، روبه رو خواهد کرد. از طرفی، معماری بومی را نباید تنها به‌عنوان تاریخی از گذشتگان دانست؛ بلکه نیاز است با بازبینی درست از آن، سعی در بازگرداندن ویژگی‌های مثبت این معماری به دنیای معماری امروز را داشت. همگام با این مطالب، این پژوهش نیز به‌دنبال شناخت پتانسیل‌های معماری بومی جهت توسعه پایدار در معماری حال حاضر است. لذا در این نوشتار سعی براین است که عوامل تأثیرگذار بر فرم در معماری بومی تشریح شود. جهت حصول به این امر، در بخش نظری با ابزار مطالعات کتابخانه‌ای و با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی متون به ارائه چارچوب نظری پرداخته می‌شود؛ در بخش عملی نیز با تهیه پرسشنامه و مصاحبه با افراد صاحب‌نظر و به صورت موردی، چارچوب نظری مذکور در رابطه خانه‌های واقع در اقلیم سرد و کوهستانی، از طریق آزمون آماری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS ارزیابی می‌گردد. در نهایت یافته‌های حاصل، با استفاده از استدلال منطقی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرند و مشخص می‌شود که کدام عامل (عوامل) بیشترین تأثیرگذاری را در فرم معماری بومی خواهند داشت. نتایج حاصل نشان می‌دهد که از نظر صاحب‌نظران شاخص باورها و اعتقادات (فرهنگ-مذهب) با بیشترین میانگین (82/3) اولویت اول و شاخص اصول فیزیکی ساخت (مصالح-تکنیک) نیز با کمترین میانگین (44/3) پایین‌ترین اولویت را دارد و به طور کلی به ترتیب اهمیت، تمامی شاخص‌های اصلی یعنی باورها و اعتقادات، عوامل رفاهی، جغرافیای محل و اصول فیزیکی ساخت، از نظر تأثیرگذاری در فرم بناهای مسکونی دارای شرایط مطلوبی هستند.  },
keywords_fa = {فرم, معماری بومی, عوامل تأثیرگذار فرم, منطقه سرد کوهستانی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1225-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1225-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {HooshmandShabanAbadei, Faranak and Valibeig, Nima and Behzadfar, Mostafa and Faizi, Mohse},  
title = {Representation of Tehran Arg Square Based on Descriptive and Visual Documents}, 
abstract ={Over time, the Shell of Arg square, has undergone some structural changes. So far the Arg square has not been represented. Representation and  shape analysis of the Shell components of the Square can reveal the characteristics of the square. Understanding the components of the shell can be one of the suitable solutions for the rehabilitation of the elements of this valuable square. The size and shape of the frames, openings and porches have been directly influenced by the formation of the final form of the historical Arg square. The authors have focused on the historical characteristics and the process of forming the adjacent set of square and passages; In this paper, for the first time, the shell representation of the Arg Square will be analyzed. This paper seeks to examine the role of the elements forming the final form of the Arg square shells. In this research, using descriptive-analytical method, comparative analysis and comparison of field wall components is performed. The research data were analyzed by field study and library studies. The results indicate that in shaping the Arg square shells in different periods From the Nasserian period to the early Pahlavi period,of frames, openings and porches with rhythm and their joint combinations are used together.},  
Keywords = {Representation, Arg Square, Descriptive Documents, Visual Documents, Shell.},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {36-54}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {بازنمایی میدان ارگ تهران بر پایه اسناد توصیفی و تصویری},
abstract_fa ={در گذر زمان، جداره میدان ارگ از نظر ساختار شکلی، دچار دگرگونی‌های شده است؛ و تاکنون میدان ارگ مورد بازنمایی قرار نگرفته است. بازنمایی و تحلیل شکلی اجزای جداره میدان می‌تواند ویژگی‌های نهفته در این میدان را آشکار سازد. شناخت اجزای تشکیل‌دهنده جداره، می‌تواند یکی از راهکارهای مناسب در جهت احیا عناصر این میدان ارزشمند باشد. اندازه و شکل قاب‌ها، بازشوها و سردرها به شکل مستقیم در شکل‌گیری فرم نهایی میدان‌ تاریخی ارگ تأثیرگذار بوده است. نویسندگان به ویژگی‌های تاریخی و روند شکل‌گیری مجموعه مجاور میدان و گذرها پرداخته‌اند؛ در این مقاله برای نخستین بار بازنمایی جداره میدان ارگ مورد تحلیل قرار خواهد گرفت. این مقاله بر آن است تا نقش عناصر تشکیل‌دهنده فرم نهایی جداره‌های میدان ارگ را مورد بررسی قرار دهد. در این پژوهش با استفاده از شیوه توصیفی- تحلیلی به تحلیل و مقایسه تطبیقی اجزای جداره میدان می‌پردازد. داده‌های پژوهش با بررسی میدانی و مطالعات کتابخانه‌ای مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که در شکل‌گیری جداره میدان ارگ در دوره‌های مختلف که از دوره ناصری تا اوایل دوره پهلوی است؛ ‌از قاب‌ها، بازشوها و سردرها با ریتم‌ و ترکیباتی مشترک آن‌ها، در کنار یکدیگر استفاده شده است.},
keywords_fa = {بازنمایی, میدان‌ ارگ, اسناد توصیفی, اسناد تصویری, جداره.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1226-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1226-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {EtemadSheykholeslami, Seyedeh Faezeh and MofidiShemirani, Seyed Maji},  
title = {Analyzing Native Iranian Neighborhoods from the Viewpoint of Shiite Architecture (Based on the Ten Rules of Ijtihad in Shi\'ism)
Case Study: Hamadan Native Neighborhoods}, 
abstract ={Vernacular community centers in Hamadan city are known Chaman spaces. These spaces as local spaces not only standing for centuries and have not lost their significance but also gradually have achieved to valuable historical role and are invaluable in different perspectives. Chaman spaces are valuable in Specifications of cultural, religious, economic, urban development, traffic and climatically design. At first the necessity and importance of studying these spaces and useful results obtained from studying referred. One of the most important issues that show off face this spaces is special architecture of Chaman spaces. Every city which modern human life in, every day has a new aspect. As far as if after a few years away, come back to his native city, encounter with an unfamiliar face of the city. So cannot easily relationship this new mask with diary previous. Although, in some parts of the Hamadan historic city, dynamic community centers found that these urban living spaces designed in the base of human needs and behaviors. In Chaman space Physical comfort are supplied by the life-giving earth elements (water and plant), needs of Livelihood are provided with commercial applications and spiritual needs responded by religious and cultural spaces. These are important characteristics of community centers in Hamadan which in terms of common are known «Chaman». These spaces are part of the social and cultural identity of Hamadan. Chaman spaces and buildings around it is still a special place located at the nodes of the city and qualified values are a sign of a city. In Islamic culture, various aspects of the structure of vernacular community centers in Hamadan city is coordinated with Islam laws. How are vernacular community centers in Hamadan commitment to the ten principles of Islamic jurisprudence is the most research question: Reason as a tool of jurisprudence, fixing the principles, ramify details of general principles, Relativity in jurisprudence, Integrity all the rules, paying attention to all aspects of the human, according to priorities and expediencies, Harmony with the laws ruling, Full freedom in some areas, Five task orders, Secondary and governmental laws. The hypothesis of this research is: Vernacular community centers in Hamadan are outstanding example of Practical adherence to Islamic rules in Islamic architecture and urbanism of Iran. The aim of this research is Introducing the leading mode of examples manifestation of the principles of Islamic Iranian architecture and urbanism in local scale. So this research follows the proven correlation vernacular community centers in Hamadan as an example of Iran›s Islamic architectural with practice of Islamic laws. The system of this research is Historical interpretation and the strategy is correlation between vernacular community centers in Hamadan city and Islamic jurisprudence rules. The human base on Islam Have a fixed nature, so sustainability of these community centers in a long times shows harmony between communities with human necessities. Because of that answering to all human needs was paid attention. Response to the human physical dimension, the sense of sight with greenery, sense of hearing with sound of water and hearing the call to prayer, the sense of smell with the smell of flowers and the sense of touch to feel the breeze and air moisture and sense of taste with eating berries from the trees in these spaces respond. Response to the human Spiritual dimension also consider and provide with relaxation, social interaction, vitality and dynamism for the whole family. Finally, generally pattern and the structure used in the vernacular community centers in Hamadan will be presented. This pattern will provide solutions in designing the community centers with the Iranian Islamic model. Referral forms of pattern Chaman spaces will be efficient in maintenance and repair and revival of existing Islamic community center. The most important principles used in the vernacular community centers of Hamadan city that have been derived from Islamic jurisprudence practical rules are: Gathering the essential needs of neighborhood residents, answering the environmental, cultural and economic needs of neighborhood residents, Priority to pedestrians on the roadway in the campus of community center, Respecting for the rights of neighbors with the building houses in the same heighten in the community and the lack of dominating on houses in the community, Responding to all aspects of human existence, Observing the hierarchy. Discover the pattern used in the body of lawn space can also be very efficient in providing design solutions for neighborhood open spaces.  },  
Keywords = {Chaman space, community center, vernacular, jurisprudence, Hamedan},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {57-76}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تحلیل محلات بومی ایران از منظر معماری شیعی نمونه موردی: محله‌های بومی شهر همدان},
abstract_fa ={مرکز‌محله‌های بومی شهر همدان -که به فضای چمن شهرت دارند- به‌عنوان یک فضای محلی در طی قرون متمادی جایگاه و اهمیت خود را از دست نداده؛ بلکه نقش تاریخی ارزشمندتری پیدا کرده‌اند و با دیدگاه‌های مختلف قابل ارزش‌گذاری می‌باشند. در فرهنگ اسلامی نیز جوانب مختلف هماهنگی ساختار مرکز‌محله‌های بومی شهر همدان با قوانین تشیع مشهود است. چگونگی التزام مرکز‌محله‌های بومی همدان به ده قانون اجتهاد اسلامی عقل ابزار اجتهاد، ثبوت اصول، تفریع جزئیات، نسبیت اجتهاد، جامعیت قوانین، توجه به ساحت انسان، توجه به اولویت‌ها، هماهنگی با قوانین حاکمه، آزادی در برخی حوزه‌ها، احکام خمسه و احکام ثانویه مهم‌ترین سؤال پژوهش پیش‌رو است. مرکز‌محله‌های بومی شهر همدان واجد ساختار کالبدی همگون می‌باشند و ساختار به‌کاررفته در مرکز‌محله‌های بومی همدان در تطابق با احکام عملی اجتهاد در تشیع است فرضیه پژوهش است و هدف پژوهش کشف احکام عملی معماری و شهرسازی اسلامی در محله با معرفی الگویی برجسته از مصادیق تجلی قوانین تشیع در معماری و شهرسازی اسلامی ایران است. راهبرد این پژوهش تاریخی تفسیری است و سامانه پژوهش بررسی رابطه تطبیقی قوانین اجتهاد اسلامی با قوانین طراحی مرکز‌محله است. درنهایت، الگوی ساختاری به‌کار رفته در مرکز‌محله‌های بومی شهر همدان به‌عنوان مصداق معماری شیعی معرفی می‌گردد. این الگوی محله‌محور ارائه‌دهنده احکام عملی معماری و شهرسازی اسلامی و راهکارهای طراحی شهرهای جدیدالاحداث با الگوی ایرانی-اسلامی مانند شهر حورا در حومه همدان است.},
keywords_fa = {مرکز محله, بومی, اجتهاد اسلامی, همدان, فضای چمن},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1227-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1227-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Azimi, Maryam},  
title = {Explaining the Role of Meaning and Imagination in Architectural Design Process}, 
abstract ={In Islamic thought, imagination has a special importance and place in artistic creation. The nature of imagination has created such opportunity to realize this fact the each spiritual affair to be imagined should occur partially and tangibly in imagination. In fact, the imagination is the interface between meaning and material and its images, on one hand, are similar to the matter and on the other hand, are separated from the body and spirit. With regards to such nature and capability of this power, using the imagination in the creation of valuable art and architecture is highly effective. The artist, like all other human beings, enjoys all aspects of perception, but uses his imaginative perception in artistic creation more than others. The artist expresses his mental concept, within the words or images or changes them into the sound, or makes it with brick and stone. In all of these creations, what the sacred artist creates in his mind is free of sense and the physical world. Even, when he recreates the nature in his works, it is not the same as nature, but his imagination and creativity power are reflected in his work. What is formed in the artist’s mind is partial with an image and hence is in the imaginative perception area. For this reason, what is created by artist is fully dependent on his imaginative power.    Like other arts, meaning in Islamic architecture is a fundamental and necessary concept which visualizes an imagination of the meaning world in a matter world by physical and non-physical factors. But, despite the critical role of meaning, current studies have not discussed such issue. In fact, the architect perceives the real world, but in his creation, he does not only imitate, but tries to manifest that fact. Hence, he starts recognition from the matter, but the more he progress, he makes his recognition deeper, separates from the mater and achieves the concepts and rationales. This process occurs in imagination world which is separated from the real world and the wisdom world perception is attained. The present study aims at explaining the imagination position as the interface for manifestation of meanings in architecture design and its role in architecture design process. In this research, the background related to the imagination in Islamic thought in areas of imagination world and its steps, imaginative perception and sacred art and creation are investigated. By descriptive – analytic method focusing on the rational inference and reasoning, this study deals with the data and collected materials. To start the design from meaning area, it is necessary to take areas of meaning into account. Meaning area in architecture is the same as the mental concepts of designers which is related to the culture, innate feelings and values of designer. Therefore, starting the design from the architectural qualities like life and presence in space paves the way to achieve the ideas with meaning substance. Trend of meaning manifestation in architectural works (architectural space and form) is made with the help of imagination. Accordingly, each concept or meaning should initially takes and imaginative aspect to become evident in the real and tangible world. Meaning comes from the designer’s entity and the imaginative images of meaning are manifested in architectural space and form. Enjoying the meaning movement is design process is: paying attention and achieving the concepts and meanings (meaning), transforming these meanings into the intellectual images and ideas creation (imagination), recreation of these images in tan bilge world while conforming with both the imagination world and limitations of tangible world (architecture work). Movement of the meaning of the tangible is understood by artist and movement of the tangible to meaning by the audience. For this reason, artist and audience, communicate through affecting each other.  },  
Keywords = {Meaning, Imagination, Imagination world, Creation, Architectural Design},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {77-90}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین جایگاه معنا و خیال در فرآیند طراحی معماری},
abstract_fa ={در اندیشه و تفکر اسلامی، خیال، جایگاه و اهمیت ویژه‌ای در آفرینش هنری دارد. ماهیت برزخی خیال، باعث شده که هر مفهوم و معنایی برای تجسم یافتن در دنیای محسوس، بایستی از خیال بگذرد. عالم خیال، واسطه بین معنا و محسوس است. انسان در خلق هنری، بیشتر از ادراک خیالی و قوه خیال خود بهره می‌گیرد. هنرمند قدسی در هنگام آفرینش فارغ از عالم محسوس عمل می‌کند. حتی در هنگام بازآفرینی طبیعت یا شی‌ای مادی نیز، تلاش می‌کند حقیقت و معنای آن را در اثرش متجلی سازد. قوه خیال هنرمند به او کمک می کند تا تصاویر و مفاهیم جدیدی، فراتر از ماده خلق کند. معنا در معماری و هنر اسلامی، نقشی بنیادین دارد. معمار همچون دیگر هنرمندان، با ادراک عالم ماده و شناخت آن به معانی، مفاهیم و ارزش‌های ازلی نائل می‌آید؛ و به یاری قوه خیال، این معانی را به صورت معماری و فضا در عالم محسوس، باز می‌آفریند. هدف این پژوهش، تبیین جایگاه خیال به‌عنوان واسطه تجلی حوزه معانی در طرح معماری و نقش آن در فرایند طراحی معماری است. در این پژوهش، پیشینه مرتبط با خیال در اندیشه اسلامی در حوزه‌های عالم خیال و مراتب آن، ادراک خیالی، آفرینش و هنر قدسی، مورد بررسی قرار می‌گیرد. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و متکی بر استنتاج به بررسی داده‌ها و مطالب گردآوری شده می‌پردازد. مطالعات نشان می‌دهد؛ سیر نزولی «معنا، خیال، معماری» به عنوان یک فرآیند سه‌مرتبه‌‌ای، می‌تواند در طراحی معماری مورد توجه قرار گیرد. با کمک این فرآیند، حوزه‌های معنایی در معماری، همچون ارزش‌ها، نمادها و مفاهیم ذهنی طراح که با فرهنگ، اجتماع و درونیات فطری او مرتبط هستند؛ مورد توجه قرار می‌گیرند و به واسطه خیال در ایده معماری می‌نشینند. این فرآیند را می‌توان شامل سه مرحله اصلی دانست: توجه و دستیابی به مفاهیم و معانی، تبدیل این معانی به صورت‌های خیالی و طراحی اولیه، بازآفرینی این صورت‌ها در عالم محسوس به‌گونه‌ای که هم با عالم خیال و هم با محدودیت‌های عالم محسوس منطبق باشد (اثر معماری).  },
keywords_fa = {معنا, خیال, عالم خیال (مثال), فرایند آفرینش, طراحی معماری},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1228-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1228-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Pahlavanpour, Rasool and Soheili, Jamaleddin and Khakzand, Mehdi},  
title = {The Explanation of the Influence of Sensory Perception on The Sense of Belonging to The Place in The Mosques of Contemporary Neighbourhoods 	(Case Study of Qazvin\'s Contemporary Neighborhood Mosques)}, 
abstract ={Mosques have been the oldest, most important and uncompetitive religious element of Iranian cities. Unfortunately, mosque formation patterns and principles and symbolic perception, have been forgotten recently, especially at neighborhood mosques level. recovery of Iranian-Islamic architectural and urbanization identity is main responsibility of architects and urban planners, and this is the main object of current research. We will look forward achieving these goals by field survey and local condition analysis of cultural, social and even economical needs of social classes of these locals. Also, considering determined goal, research looks for its answer, can be   stated as following: whether value systems of different social classes of local habitants influences belonging sense among these neighborhood mosques. In the current research, the influence of sensory perception models have been investigated on the sense of belonging to place at Qazvin city by survey method. And also after specifying models and components of sensory perception, evaluating criteria effective on increasing belonging sense to mosque, extracted, then questionnaire prepared based on Likert spectrum by Structural Equation Modeling (SEM), which it analyzed the relations among variables and their impact amount on Haft-Darb mosque as an old texture and Javad Al-aemah as a new texture. research findings, shows a meaningful relationship among the components of sensory perception and the sense of belonging to place at neighborhood mosques, which in it the impact of cultural indicators and social system in the neighborhood is more than other indicators. Also regarding sensory patterns in designing mosques forming elements, promotes satisfaction sense which this leads to creating and strengthening of adaptive sensory architectural patterns in religious places. As a result, it is suggested to pay special attention to residents complementary role at mosques designing, because this matter cause more adaptability about neighborhood mosques architectural patterns. Also, recreating the sensory patterns of Iranian-Islamic architecture of mosques undoubtedly plays a vital and significant role in developing and deepening religious values, cultural, social and economic relations and also increases the motivation of worshipers to continue attending neighborhood mosques.},  
Keywords = {Neighborhood Mosques, Social Classes, Sensory Perception, Sense of Belonging to The Place, Adaptive Sensory Architecture.},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {91-106}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین مدل‌های ادراک حسی مؤثر بر حس تعلق به مکان در مساجد محله‌ای معاصر (نمونه موردی: مساجد محله‌ای معاصر قزوین)},
abstract_fa ={مساجد در ایران از دیرباز به عنوان مهم‌ترین و غیرقابل‌رقابت ترین عنصر مذهبی شهرهای ایرانی به شمار می‌رفتند. متأسفانه در عصر حاضر اصول و الگوهای شکل‌دهنده مساجد و نگاه نمادگونه به آن، مخصوصاً در سطح مسجدهای محله‌ای به دست فراموشی سپرده شده است. بازیابی هویت معماری و شهرسازی ایرانی-اسلامی از جمله وظایف معماران و شهرسازان معاصر می‌باشد؛ و این مهم از اهداف اصلی پژوهش حاضر می‌باشد؛ که با انجام مطالعات میدانی و تحلیل شرایط محلی از نظر نیازهای فرهنگی، اجتماعی و حتی اقتصادی طبقات موجود در محله‌ها، در پی محقق ساختن آن خواهیم بود. همچنین نسبت به هدف تعیین شده، یکی از مهم‌ترین سوالاتی که پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به آن است را؛ می‌توان چنین بیان نمود که آیا نظام‌های ارزشی طبقات مختلف اجتماعی ساکنین محله‌ها در افزایش حس تعلق به مساجد محله‌ای و همچنین افزایش رضایت‌مندی بین نمازگزاران این گونه مساجد تأثیرگذار می‌باشند. در تحقیق حاضر، به روش پیمایشی به بررسی تأثیر مدل‌های ادراک حسی مؤثر بر حس تعلق به مکان در مساجد محله‌ای شهر قزوین پرداخته شده است؛ و نیز پس از تبیین مدل‌ها و مؤلفه‌های ادراک حسی، معیارهای ارزیابی مؤثر بر افزایش حس تعلق به مساجد استخراج شده و پرسشنامه طبق طیف لیکرت1 تنظیم و با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری2 (SEM) روابط بین متغیرها و میزان تأثیر آنها در مسجد هفت‌درب به عنوان نمونه بافت قدیمی، و مسجد جواد‌الائمه به عنوان نمونه بافت جدید، تحلیل شد. یافته‌های تحقیق وجود رابطه معنادار بین مؤلفه‌های ادراک حسی و حس تعلق به مکان در مساجد محله‌ای را نشان می‌دهند؛ که در آن میزان تأثیر‌گذاری شاخصه‌های فرهنگی و نظام اجتماعی موجود در محله از دیگر شاخصه‌ها بیشتر می‌باشد. همچنین رعایت الگوهای حسی در طراحی عناصر تشکیل‌دهنده مساجد باعث افزایش حس رضایتمندی شده که این امر موجب ایجاد و تقویت الگوهای معماری حسی انطباقی در مکان‌های مذهبی می‌گردد. در نتیجه پیشنهاد می‌شود که به نقش مکمل‌گونه ساکنین محله در طراحی مساجد توجه ویژه‌ای گردد؛ زیرا که این مهم باعث انطباق‌پذیرتر‌شدن الگوهای معماری مساجد محله‌ای می‌شود. همچنین بازآفرینی الگوهای حسی معماری ایرانی- اسلامی مساجد بی‌تردید در مناسبات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و در توسعه و تعمیق ارزش‌های دینی، نقشی حیاتی و تأثیری شگرف داشته و همچنین باعث افزایش انگیزش نمازگزاران جهت تداوم حضور در مساجد محله‌ای، می‌گردد.},
keywords_fa = {مساجد محله‌ای, طبقات اجتماعی, ادراک حسی, حس تعلق به مکان, معماری حسی انطباقی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1229-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1229-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Banihashemi, Mohammad Ali and Beyti, Hame},  
title = {Rethinking of the Mathematical and Architectural Relation from the Perspective of the Algorithm}, 
abstract ={So far, many scholars have spoken of mathematical and architectural mergers. Different perspectives in this regard suggest that there are two general approaches paraphrastic and historians in most of these studies. But what has not been said about this aspect is common mental practices in mathematical science and architecture knowledge that affects the work of mathematicians and past architects. Therefore, one can ask the question that «the presence and continuity of mathematics in the past architecture is due to the mental state of the architects?» The approach of the present article is based on the historical interpretation of documentary evidence, which, in the form of past texts and science databases, Investigates a procedure in the relation between the science of «mathematics» and the «architecture», in order to explain the mental structures among the activists of the two domains by examining the mathematical meaning of the past in the sciences on the one hand and the position of architectural knowledge with the predecessors of the other. The results of the research show that a special procedure of mathematics called the «algorithm» can be identified, which has been the cause of the mathematicians of the past, and has led to the birth of «cultural mathematics» in this context.},  
Keywords = {Mathematics, Architecture, Algorithm, Mathematical Relation and Architecture},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {107-124}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {بازخوانی رابطه ریاضی و معماری از منظر الگوریتم},
abstract_fa ={تاکنون صاحبنظران فراوانی از درآمیختگی ریاضی و معماری سخن رانده‌اند. نظرگاه‌های متفاوت دراین زمینه حاکی از وجود دو رویکرد کلی تاویلی و تاریخینگر دراکثر این مطالعات است. اما آنچه در‌بیان این نسبت چندان مورد‌توجه قرار‌نگرفته است؛ رویه‌های ذهنی مشترک در علم ریاضی و معرفت معماری است که بر کارِ ریاضی‌دانان و معماران گذشته تأثیر می‌نهاده است. بنابراین می‌توان این پرسش را مطرح نمود که حضور و تداوم ریاضیات در معماری گذشته مرهون چه رویه ذهنی معماران می باشد؟ رهیافت پژوهش حاضر مبتنی بر تفسیر تاریخی شواهد مستند است که در قالب متون گذشته و دانش‌نامه‌های علوم، به بررسی رویه‌ای در نسبت علم «ریاضیات» و معرفت «معماری» می‌پردازد تا با واکاوی معنای ریاضی در علوم گذشته از یکسو و جایگاه معرفت معماری نزد پیشینیان از دیگرسو، به تبیین ساختارهای ذهنی مشترک بین فعالان دو حوزه بپردازد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد، رویه خاصی از ریاضیات با نام «الگوریتم» قابل شناسایی‌است که‌بر ذهن ریاضی-دانان گذشته ساری بوده و باعث تولد «ریاضیات فرهنگی» در‌آن بستر می‌شده‌‌است. این رویه عملگرا، به عنوان عامل تکوین ساختار ذهنی برای معماران در ساخت و تعریف الگوها ایفای‌نقش کرده‌است و اصول ریاضی در‌جریان همین ذهنیت مشترک الگوریتمی به ذهن معماران انتقال یافته و باعث تقارب عمل و نظر ‌شده‌است.},
keywords_fa = {ریاضی, معماری, الگوریتم, رابطه ریاضی و معماری},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1230-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1230-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Meshkini, Abolfazl and Behnammorshedi, Hassan and Mohammadi, Mohse},  
title = {The Qualitative Meta-Analysis of Scientific Articles about the Iranian -Islamic City}, 
abstract ={It is more than one century that the issue of Islamic city and then the Iranian-Islamic city has been noticed systematically and scientifically by the researchers and scholars. The study of the Iranian-Islamic city has been in the intersection of different kinds of scientific systems so that a large number of researchers including geographers, architects, historians, linguists, orientalists, urbanization experts, Islamists, urban planners and etc. have studied the issue of the Iranian-Islamic city and its characteristics. Due to the large number of these researchers, it is essential to categorize these studies to perceive the main trend in this field and also to recognize the concerned research vacuities. One of the main problems in this field is the large and basic discrepancy and disagreement in the studies. It is necessary to do the pathology of Islamic city studies in general and the Iranian-Islamic city studies specifically. These circumstances have caused ambiguity and confusion for the researchers and sometimes have made the conception and comprehension of the Iranian-Islamic city issue difficult. Most of the basic questions about the Iranian-Islamic city issue have been unanswered and subsequently there has been no substantial procedure in this issue. Therefore, it is of much significance to have a comprehensive approach toward the Iranian-Islamic city studies. Making a recent and original foundation in this field is not possible without the comprehensive analyses in the past studies and recognizing the strengths and weaknesses of them. Delavar believes that any researcher who intends to develop a specific science should first identify and study the previous studies carefully (Delavar, 2008, 97-99); Whereas the issue of the Iranian-Islamic city has been noticed by many professors and students in recent years, according to the large number of the articles, theses, and dissertations about this issue, this research has been assigned to study the scientific articles on the Iranian-Islamic city. The main question of this research is the diagnostic study of doing the scientific researches about the Iranian-Islamic city, analytical conclusion, and suitable approaches. The main object of this research is the meta-analysis of the Iranian-Islamic city issue to conclude and categorize the latest findings of the scientific researches about this issue. The method of doing this research is meta-analysis. The systematic review and evaluation of practical researches in the field of the Iranian-Islamic city indicates that to achieve the scientific attention and concentration, such meta- analyses are essential. Therefore, in this study, ninety-two articles on the Iranian-Islamic city issue from 1974 to 2016 have been recognized through these scientific databases: Noor Specialized Magazines Website, Scientific Information Database, Magiran Information Database, Comprehensive Portal of Humanities and Cultural Studies. The information domain of this research is the articles that studied one or more factors of the Iranian-Islamic city issue specifically. Hence the specified factors were divided into two categories of nature and existence. In the nature dimension the fundamental and identifying attributes were surveyed and in the existence dimension the manifestation of existential factors and personal and public functions (SajadZadeh & Mosavi, 2014; Babich, 2003) of the Iranian-Islamic city were emphasized. The method of sampling in this research is to count the whole available samples. This matter is significant because the national identity of Iranian due to the cultural overlapping has been influenced by three kinds of civilizations including: Persian cultural identity, Islamic cultural identity and western cultural identity. Many questions have been propounded about the nature and existence of the Iranian identity and its attributes and different scientific systems have surveyed it from different points of view and have attempted to explain it so that it is the reflection of misinterpretations and disarrangements about this fact and different topics and goals relating to it. On the other hand, by the advent of obscure thoughts of modernism in Iranian culture and literature not only its conceptual demonstration but also the concrete demonstration of the modernism has been entered in the Iranian-Islamic architecture and urbanization so that the fundamental elements of the present Iranian-Islamic city are losing their identity. Moreover, the western culture and planning has affected these elements and has caused them to lose their identity and urban coherence and stability. This instability is called development and modernity and is increasing day by day. Therefore, the nature and identity of the Iranian -Islamic city has faded because of the economic, social, and cultural evolutions and the unthinking impressions of the western symbols and the modern urbanization patterns. To apply them correctly the necessary approaches for the contemporary issues of the cities and also making the foundation of the comprehensive theories of the Iranian-Islamic city, the critical and pathological point of view of these studies are needed. Accordingly, in this research the most important factors of the Iranian-Islamic city studies are the meaning and conception of the Iranian-Islamic city; the identity of the Iranian-Islamic city; the historical features of spatial organization of the Iranian-Islamic city; the principals and patterns of the Iranian-Islamic city; the identity of the Iranian-Islamic city; the urban space of the Iranian-Islamic city; the social-cultural revolutions in the spatial formation and structure of the Iranian-Islamic city; the impacts of modernism on the Iranian-Islamic city; devotion , and finally the fundamental elements of the Iranian-Islamic city such as neighborhood, mosque, square, and bazaar.  },  
Keywords = {Iranian-Islamic City, Iranian City, Islamic City, Qualitative Meta-Analysis, Scientific Articles},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {125-150}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر مطالعات شهر ایرانی- اسلامی},
abstract_fa ={شهر ایرانی- اسلامی انگاره‌ای است که به دلیل تداخل فرهنگی، سوالات بسیاری در باب چیستی، ماهیت و ویژگی‌های آن مطرح بوده است و نظام‌های علمی گوناگون، از زوایای مختلف بدان پرداخته و تلاش در تبیین و تشریح آن داشته‌اند؛ که نشانگر حجم بالایی از سوءتعبیرها و آشفتگی‌ها درباره این انگاره و مفاهیم، موضوعات و اهداف مرتبط با آن است. از سویی ورود اندیشه مدرنیسم در فرهنگ و ادب ایرانی، علاوه بر نمود ذهنی، نمود عینی خود را در کالبد شهرهای ایرانی با معماری و شهرسازی ایرانی- اسلامی وارد نمود است؛ و عناصر کالبدی موجود شهر ایرانی اسلامی را تحت تأثیر خود قرار داده است و موجب از دست دادن هویت، انسجام و پایداری شهری شهر ایرانی- اسلامی شده است که وجود مطالعات بسیار در این زمینه گویای اهمیت این موضوع می‌باشد. هدف این پژوهش فراتحلیل مقالات با موضوع شهر ایرانی- اسلامی، برای ارائه جمع‌بندی و دسته‌بندی یافته‌ها از آخرین تلاش‌های علمی انجام گرفته در ارتباط با موضوع و بررسی نظریات به‌کارگرفته شده در این پژوهش‌ها می‌باشد. بدین‌سبب این مقاله در چارچوب فراتحلیل کیفی -که یکی از برترین کوشش‌های محققان برای غلبه بر نارسایی‌ها و تعارضات پژوهش‌ها در علوم اجتماعی است- با شناسایی 92 مقاله علمی- پژوهشی به شیوه تمام‌شماری نمونه‌های در دسترس به تحلیل و بررسی مطالعاتی در زمینه شهر ایرانی- اسلامی پرداخته است؛ چرا که نتایج این نوع پژوهش‌ها از یک سو به معرفی کامل همه پژوهش‌های انجام شده درباره یک موضوع می‌پردازد و باعث پرهیز از دوباره‌کاری می‌شود و از سوی دیگر با ترسیم توانایی‌ها و کاستی‌های پژوهش‌ها، افق‌های پژوهشی جدیدی را به روی پژوهشگران می‌گشاید. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مهم‌ترین مؤلفه‌های مطالعات شهر ایرانی- اسلامی که مورد توجه بیشتر پژوهشگران واقع شده‌اند عبارت‌اند ا معنا و مفهوم شهر ایرانی- اسلامی؛ ویژگی‌های تاریخی سازمان فضایی حیات شهری شهر ایرانی اسلامی؛ اصول، قواعد و الگوهای شهر ایرانی اسلامی؛ هویت شهر ایرانی اسلامی؛ فضای شهری شهر ایرانی اسلامی؛ تحولات اجتماعی- فرهنگی در شکل‌بندی و ساختار فضایی شهر ایرانی- اسلامی؛ تأثیرات مدرنیسم بر شهر ایرانی اسلامی؛ وقف و در نهایت، عناصر کالبدی شهر ایرانی- اسلامی از قبیل: محله، مسجد، میدان و بازار، که در دو بعد هستی‌شناسی (تأکید بر ابعاد وجودی) و چیستی‌شناسی (تأکید بر ابعاد ماهوی یا کالبدی) قابل تفکیک می‌باشند.},
keywords_fa = {شهر ایرانی- اسلامی, شهر ایرانی, شهر اسلامی, فراتحلیل کیفی, مقالات علمی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1231-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1231-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Wahdattalab, Massud and Ahmadnejad, Farhad and Nazari, Mohammad Ali and Nadimi, Hami},  
title = {Study on Relation between Visual Time Perception and Two Factors of Complexity in Architectural Images and Gender}, 
abstract ={Perceived time can have a significant impact on vital responses to daily activities and behaviors. Studies have shown that the surrounding environment can also affect human perception from time, place or event. The purpose of this study is to investigate the interrelationship between the environment and, more specifically, the architecture and the time perception of individuals. Also, the study of the genders effect, which has been reported in many studies as one of the parameters that affected from the environment and also influencing factors in time perception, has been studied. The research method is causal-comparative. One hundred participants, from available students of different faculties of the Tabriz Islamic Art University, participated in two separate computer experiments. Visual stimuli were architectural images selected with two independent factors of complexity in two levels and the background familiarity of the participants with two levels. Two standard time reproduction tests with a millisecond interval and a time production test of one hundred and twenty seconds simultaneously were utilized in prospective time estimation approach with four visual stimuli. The results analyzed by repeated measures of multivariate analysis and successive LSD test of main effect size. The findings show that individuals judge complicated images significantly longer than simple images. In addition, between factors analysis on the effect of simple and complex images between two sex groups, showed a significant difference. The results obtained in the field of time production and reproduction compared and interpreted with the internal clock, attentional gate and neural coding efficiency theories. Correspondences of findings were more with Eagleman›s neural coding efficiency model in respect of effect of complexity factor on time perception. While the findings on the between factor effect of the gender on the perceived duration, are more consistent with internal clock model. In the end, this study showed and emphasized the necessity to repeat this kind of interdisciplinary studies with more ecological approaches and stimuli closer to real environments to achieve more accurate theoretical framework and findings that are more practical   },  
Keywords = {Complexity in Architecture, Architectural Perception, Visual Perception, Time Perception, Perceived Duration},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {151-167}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {جستاری در نسبت زمان ادراک بصری، با دو عامل پیچیدگی در تصاویر معماری و جنسیت مخاطب},
abstract_fa ={‌زمان ادراک‌شده، می‌تواند بر عکسالعملهای حیاتی گرفته تا رفتارهای روزمره تأثیر بسزایی داشته باشد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که محیط و فضای اطراف نیز ‌می‌توانند بر ادراک انسان از زمان، فضا یا رویداد تأثیرگذار باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه متقابل محیط و به‌طور دقیق‌تر معماری بر زمان ادراک است. بررسی تأثیر جنسیت در این حوزه که در بسیاری پژوهش‌ها به‌عنوان یکی از عوامل تأثیرپذیر از محیط، گزارش شده است، دیگر هدف مطالعه حاضر می‌باشد. روش تحقیق به‌صورت علی- مقایسهای است. آزمون‌شوندگان، ‌صد نفر از دانشجویان دانشکده‌های مختلف دانشگاه هنر اسلامی تبریز بودند. به‌عنوان محرک، چهار تصویر معماری با دو عامل سادگی و پیچیدگی در نظر گرفته شد. به‌عنوان آزمون قضاوت ‌زمان، دو آزمون بازتولید زمانی با بازه هزار میلی‌ثانیه و آزمون تولید زمانی به اندازه صدوبیست ثانیه به‌صورت ادغام‌شده و در رویکرد گذشته‌نگر اجرا گشت. نتایج به روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر چندعاملی تی-تست مستقل تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد افراد تصاویر پیچیده را به‌طور معناداری طولانی‌تر نسبت به تصاویر ساده قضاوت می‌نمایند. همچنین تحلیل تأثیر تعاملی، در مورد تأثیر تصاویر ساده و پیچیده بر دو گروه جنسی دختران و پسران تفاوت معناداری را بین این دو نشان داد. تطابق یافته‌ها در زمینه رابطه پیچیدگی تصویر با طول مدت‌زمان ادراک‌شده با مدل رمزگذاری عصبی ایگلمن، بیشتر بود؛ در حالی که یافته‌ها در زمینه تأثیر تعاملی عامل جنسیت، بر مدت‌زمان ادراک‌شده، در عین قابل مقایسه بودن با مدل ساعت درونی، جدید بوده و می‌تواند دیدگاه جدید و متفاوتی را وارد این‌حوزه از مطالعات نماید.},
keywords_fa = {پیچیدگی در معماری, ادراک معماری, ادراک بصری, ادراک زمان, مدت‌زمان ادارک شده},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1232-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1232-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Gholamian, Mahshid and Yazdanfar, Seyed-Abbas and Norouzian-Maleki, Saei},  
title = {An approach to shared infrastructure in Islamic-Iranian architecture  (Evidence-based design for architecture façades of the Qajar period)}, 
abstract ={The major change processes that have taken place in recent centuries, affect the facade and its elements. These changes have caused variations in the visual appearance of buildings. However, throughout the history of the late Qajar dynasty and the early years of the Pahlavi reign, different architectural styles have been developed and they were evolving as societies changed over the centuries. In the history of Iranian architecture, there has never been a break with the history of architecture. But in the last century, the alien elements entered into the Iranian-Islamic architecture and there has been a change in the principles of architecture. In the late Qajar period, the process has been discontinued and the structure of the façades as well as other architectural features were being modified. At the beginning of the Qajar era, the presence of Western symbols was also important in the facades. External factors contribute towards the indigenous architecture of a region to a great extent. Extracting patterns from different Islamic periods can be used in modern architecture. After the glorious era of Safavid architecture, the Qajar period is the interface between the past and the future architecture. The nature of the exodus of traditional Iranian architecture during this period were undoubtedly influenced by the Constitutional Movement. However, the dynamics of the modernization in the Pahlavi era brought about changes in Iranian society. This study seeks to compare the views of different eras in accordance with the principles of Islamic architecture. The methodological approach of the research is mixed (quantitative and qualitative). The study is based on an interpretative-historical research strategy using library information resources, field observations, and questionnaire survey data. In this regard, the study of architectural styles and practices of each period, the quantitative comparison of the fundamental characteristics and indicators of Islamic architecture in urban façades, and functional units in different categories are discussed. Depending on the theoretical framework of the current research, seven indicators of Islamic architecture were obtained. These indicators include geometry, proportion, symmetry, harmony, dynamics, order and rhythm, and unity in plurality. In the next step, three different buildings were chosen and made subject to a systematic inquiry. 42 students and 9 faculty members of architecture and planning were selected to study the characteristics of each building. After the pilot work was completed, the questionnaire was distributed to the respondents. Finally, the important attributes were determined in each building. Based on the findings, it is suggested that the change of architecture can be interpreted according to the intellectual architecture of its era. Therfore, only a physical change could not ultimately lead to a structural change in style.},  
Keywords = {Facade of the building, Pattern, Qajar dynasty, Islamic architectural component.},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {1-20}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {رهیافتی بر زیرساخت‌های مشترک نهفته در معماری اسلامی-ایرانی (مبتنی بر شواهدی از نماهای معماری دوره قاجار)},
abstract_fa ={با توجه به تحولات صورت گرفته در قرون اخیر، تغییرات فراوانی در نما و عناصر آن به وجود آمده که موجب آشفتگی در سیمای بصری ساختمان‌ها شده است. این در حالی است که در طول تاریخ تا اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی اول، سبک­های معماری ادامه‌دهنده و تکمیل‌کننده سبک‌های پیشین بوده‌اند. در اواخر قاجار این روند تکمیلی و تدریجی گسسته شده و ساختار نماهای این دوران و پس ‌از آن از ویژگی­های دیگری برخوردار می­باشد؛ این پژوهش به دنبال مقایسه تطبیقی نماهای سه شیوه دوره قاجار با اصول معماری اسلامی است. روش انجام تحقیق به‌صورت ترکیبی (کمی و کیفی) و نوع پژوهش تفسیری–تاریخی و پیمایشی است. ابزار جمع‌آوری داده­ها، مطالعات کتابخانه‌ای، اسنادی و مشاهدات میدانی است. به همین منظور به بررسی نمای سبک‌ها و شیوه­های هر دوره و مقایسه معیارها و شاخص­های ساختار کالبدی معماری اسلامی در نماهای شهری و واحدهای عملکردی در دو ساحت کتابخانه­ای و میدانی پرداخته می­شود. بعد از دستیابی به چارچوب نظری در این خصوص، هفت شاخصه هندسه، تناسبات، تقارن، هماهنگی، سلسله­مراتب، نظم و ریتم و وحدت در کثرت به­عنوان شاخصه­های معماری اسلامی به دست آمدند. در ادامه به‌صورت تصادفی ساده از هر سه شیوه در دوره قاجار، 3 بنا انتخاب و به‌صورت گرافیکی شاخصه­های معماری اسلامی در آن­ها پیاده شد؛ سپس به‌منظور انتخاب شاخصه­های حائزاهمیت در هر دوره، 42 نفر از دانشجویان و 9 نفر از اساتید معماری و شهرسازی، پرسشنامه پژوهشگرساخته را تکمیل کردند. توجه به شاخصه­های دارای اهمیت در هر بنا، گویای آن است که تغییر کالبدی معماری، با توجه به ساختار فکری معماری دوران خود، قابل­تفسیر می­باشد؛ و صرفاً تغییر فیزیکی نمی­تواند در نهایت به تغییر ساختاری سبکی بینجامد.},
keywords_fa = {نمای ساختمان, الگوواره, دوره قاجار, شاخصه معماری اسلامی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1247-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1247-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Visual analysis of vault structures in the landscape of historical squares of Iran with emphasis on Safavid and Qajar periods}, 
abstract ={Arched structures, especially vaults, as one of the most widely used structural elements in traditional architecture, are of particular importance in the perspective of historical settlements. However, most of the research in this field has been devoted to historical and technical issues and so the visual functions of this element has been stayed hidden behind the role of its structure. This paper tries to understand and explain the role of vault structures in organizing the landscape of historical urban Squares, to provide solutions appropriate to contemporary needs for designing and organizing squares. The process of this research began with library studies and continued with the sampling through field studies. In this regard, first, the eight squares chosen as case studies were divided into three types based on the type of function of vault structures in their facade: «portico», «room and bulkhead» and «bulkhead». Then, the role of these elements in covering the facades in both vertical and horizontal directions in both micro and macro scales was analyzed. The examined issues at the micro-scale include: how the rhythm was created, the connection of the walls to the surrounding buildings and the entrance of the square, and the connection of the walls to each other in the body of the square. The results of the research indicate the use of three methods based on «complete vault», «buildings and entrances» and «combination of complete vault with half- vault « in order to create rhythm in the facades. In addition to creating rhythm, « combination of complete vault with half- vault» has also been used to connect the facades of the square to the surrounding buildings.  Analyzes also reveal four methods used to link the facades of squares with each other, including « complete vault «, « half- vault», «diagonal with a 45 degree angle» and «disconnected». Then, how to place two stories of the square on top of each other in a vertical direction was studied. Here, by examining the general structure of the upper floor, the roots of the creation of the outer corridor on the first floor of the squares are discussed as an arena for access and observing the center of the square. Then as a result of studying the role of vault elements on the scale of whole square, we found a triple pattern for the composition of these elements in the facade: «creation of confinement», «building a foundation for visual emphasis» and «visual emphasis». Finally, due to the fact that decorations are one of the important features of Iranian-Islamic architecture, various methods of decoration, including «brickwork», «karbandi», «tiling», «mural» and «column» and their position on the surface of vault structures are analyzed and introduced to explain the robust background for contemporary improvement and design.},  
Keywords = {Historical square, vault, landscape, enclosure, visual emphasis},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {21-46}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تحلیل بصری سازه‌های تاقی در منظر میدان‌های تاریخی ایران با تأکید بر میدان‌های دوران صفوی و قاجاری},
abstract_fa ={سازه‌های قوسی‌شکل به‌ویژه تاق‌ها، به‌عنوان یکی از پرکاربردترین عناصر سازه‌ای در معماری سنتی، از اهمیت ویژه‌ای در منظر سکونتگاه‌های تاریخی برخوردارند. این در حالی است که بیشتر پژوهش‌های انجام‌شده در این حوزه به مباحث تاریخی و فنی اختصاص‌یافته و کارکردهای بصری این عنصر در ورای نقش سازه‌ای آن پنهان مانده است. غفلت از کارکرد فراسازه‌ای عناصر تاقی، سبب گردیده تا با ابداع شیوه‌های نوین ساخت و از دست رفتن نقش سازه‌ای این احجام، کارکردهای بصری این عناصر در منظر شهری، علی‌رغم نقش بارز هویتی به فراموشی سپرده شود. ­­­در این نوشتار تلاش می‌شود با دریافت و تبیین نحوه‌ی کارکرد سازه‌های تاقی در ساماندهی منظر میدان‌های شهری طراحی‌شده‌ی تاریخی، راهکارهایی متناسب با نیازهای معاصر برای طراحی و ساماندهی میدان‌ها ارائه شود. روند این پژوهش با مطالعات کتابخانه‌ای شروع گردید؛ و با برداشت نمونه‌ها از طریق مطالعات میدانی ادامه یافت. در این راستا ابتدا میادین هشت‌گانه‌ی موردمطالعه بر اساس نوع کارکرد سازه‌های تاقی در جداره‌ی آن‌ها به سه گونه‌ی دارای «رواق»، «حجره و حجره تاق‌نما» و «تاق‌نما» تقسیم شدند. سپس نقش این عناصر در پوشش جداره‌ها در دو راستای عمودی و افقی و در دو مقیاس خرد و کلان، بررسی و تحلیل شد. در مقیاس خرد نحوه‌ی ایجاد ریتم، اتصال جداره‌ها به ابنیه‌ی پیرامونی و سردرب میدان و اتصال جداره‌ها با یکدیگر در بدنه‌ی میدان‌ها بررسی گردید. نتایج تحقیق مبین بهره‌گیری از سه شیوه‌ی مبتنی بر «تاق کامل»، «ابنیه ‌و‌ ورودی‌ها» و «ترکیب تاق کامل با نیم‌تاق» جهت ایجاد ریتم در جداره‌ها است. بهره‌گیری از «ترکیب تاق کامل با نیم‌تاق» در جداره‌ی میادین، علاوه بر ایجاد ریتم، برای اتصال جداره‌ی میدان به ابنیه‌ی پیرامون نیز استفاده‌شده است. تحلیل‌های صورت گرفته همچنین چهار شیوه‌ی به‌کاررفته در پیوند جداره‌های میدان‌ها با یکدیگر شامل «تاق کامل»، «نیم‌تاق»، «مورب با زاویه 45 درجه» و «بدون ارتباط» را آشکار می‌کند. در ادامه نحوه‌ی استقرار دو اشکوب میدان بر روی یکدیگر در راستای عمودی، موردمطالعه قرار گرفت. در اینجا با بررسی ساختار کلی طبقه‌ی فوقانی به ریشه‌یابی ایجاد راهروی بیرونی در طبقه‌ی اول میدان‌ها به‌عنوان عرصه‌ای برای دسترسی و نظاره‌ی میانه‌ی میدان پرداخته‌شده است. سپس با بررسی نقش عناصر تاقی در‌ مقیاس کلیت میدان، الگویی سه‌گانه از نحوه‌ی ترکیب این عناصر در جداره‌ها شامل «خلق محصوریت»، «زمینه‌سازی جهت تأکید بصری» و «تأکید بصری» احصا و به‌عنوان نتیجه‌ی دیگر این پژوهش ارائه گردید. درنهایت با توجه به اینکه تزیینات یکی از شاخصه‌های مهم معماری ایرانی-اسلامی است؛ شیوه‌های مختلف تزئین شامل «آجرکاری»، «کاربندی»، «کاشی‌کاری»، «نقاشی دیواری» و «ستون» و محل کاربست آن‌ها بر سطح سازه‌های تاقی احصا؛ و جهت تبیین پیشینه‌ای محکم جهت بهسازی و طراحی‌های معاصر به‌عنوان رهیافت دیگری از این پژوهش معرفی شد.},
keywords_fa = {میدان تاریخی, تاق, منظر, محصوریت, تأکید بصری},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1248-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1248-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {BaradaranHeravi, Fatemeh and Hamzehnejad, Mehdi},  
title = {The Conflict between Sublime- Aesthetics in Philosophy and Its Appearance in the Architecture Aesthetics of Contemporary Mosques and Contemporary Patterns  (Case Study: Vali-e-Asr Mosque, Imam Khomeini Mosque in Tehran)}, 
abstract ={Aesthetic-Sublime conflict has been as one of the most pressing issues in the thinking that included in the manifestations of human life and the construction of temples in history. In the modern era, both the formalist and the functionalist currents of modern architecture emerged in response to the German philosopher's theory of Emmanuel Kant. Later, deconstructionist architects such as Eisenman who that stated their anomalous roots in their heuristic formula for combining the two aspect of theory. These currents of thought penetrated the Islamic world, especially the construction of mosques. Unique Islamic conceptual patterns were less discussed in the amalgamation of aesthetics and the quest for its revival in the modern age. a universality of Jamal-Jalal is recommended in the Islamic viewpoint that Islam has not claimed in previous religions and this equilibrium has taken place with the rise of Islam. This equilibrium can be traversed to either side of the spectrum in each sample as needed. In this research, the philosophical principles and architectural criteria derived from both sides and a descriptive-analytical approach was discussed to the conceptual typology of historical mosques. Finally, The models were expressed to the architecture of the historical and Islamic periods in six sections. 1-The Origin of Style Effects from Organizing (High Pure) to Artistic (Pure Beautiful) and Comprehensive viewpoint at Architectural Styles. 2- On the Jamali-Jalali side of the environmentally sensitive historical epochs, approach of cultural periods in Europe with verticalism and attention to Sublime (Egypt) to Egypt with horizontalism and the periodic classification is based on the nature (Environment) that is compared in the three categories of medieval naturalism to Renaissance naturalism (Soft modernity). 3- Sublime-Aesthetic faculties in Formalist architecture schools fall into three categories: Anatomical, space-oriented and socialist in Islamic architects of Iran. 4- Conceptual model was presented for each aspect with sensitivity to the Sublime-Aesthetic (jalal-jamal) of sensing factors. 5- Functionalism indices were investigated by three-dimensional (aesthetic, sublime and socialist) principles of Iranian architectural architecture with the principles of organizing movement in space. 6- Encoding with symbolization factors was conceptually presented as Sublime-Aesthetic attention, and the share of attention to the purely beautiful symbol in the glamorous and sublime symbols refers to the glorious dimension.  The space and body were remarkable that were effective in expressing this dual opposition in the architecture of contemporary mosques. Nowadays, contemporary architects use Aesthetic and Aesthetic appearance to represent the clergy of space in Contemporary mosques. Ultimately, authenticity is in need of socialist. It is a sublime meaning that, along with simplicity, is reminiscent of the spiritual space of the model mosque (the Prophet). Finally, two examples of mosques were laid out in a comprehensive Western and traditional pattern. The indices were based in each contemporary work on Jamal-Jalal of Islam or Western Aesthetic-Sublime. The results of the study show the evolution of the architecture in the four Iranian mosques, that Has a tendency for pure sublimity or aestheticism to the sublime aesthetic states (holistic state) and when comparison to two types of mosque (contemporary Western-style mosques) have sometimes moved toward materialistic and authentic Aesthetic and Sublime. The perceptions are superficial in the past patterns but sometime this patterns are along to values. motivations of Aestheticism have given originality to outer space and Sublimation to originality and both dimensions of history have been distorted in the non-sacred paradigm and merely reduced to charm and functionality. Whereas the holistic viewpoint has a coherent and original view of spirit and spiritual growth.},  
Keywords = {Aesthetic-Sublime, Kant, Architectural Aesthetics, Typology of Contemporary Mosques},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {47-74}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تقابل والایی و زیبایی در فلسفه و ظهور آن در زیبایی‌شناسی معماری مساجد آزاد و الگومحور معاصر (نمونه موردی: مسجد ولی‌عصر، مصلی امام خمینی تهران)},
abstract_fa ={تعارض زیبایی-والایی از موضوعات پرتنش در اندیشه و مظاهر زندگی انسان، از جمله در ساخت معابد در طول تاریخ بوده است. در دوره مدرن، دو جریان فرم­گرا و کارکردگرا معماری مدرن در پاسخ به مکتب نظری امانوئل کانت فیلسوف آلمانی ظهور کرد. بعدها معماران دیکانستراکتیویستی همچون آیزنمن ریشه ناهنجارگرایی خود را در فرمول اکتشافی خود برای ترکیب این دو، عنوان کردند. این جریان­های فکری در دنیای اسلام، و خصوصاً ساخت مساجد رسوخ کرد؛ و کمتر به الگوهای مفهومی  منحصر به فرد اسلامی در جمع بین زیبایی-والایی و تلاش برای احیای آن در عصر جدید فکر شد. در نگاه اسلامی جامعیتی از جمال-جلال توصیه شده است که اسلام مدعی، در ادیان قبلی نبوده است و با ظهور اسلام این تعادل رخ نموده است. با تمام اهمیت این تعادل، بر اساس نیاز می­تواند در هر نمونه تا حدودی به سمت یکی از طرفین طیف سوق پیدا کند. در این پژوهش اصول فلسفی و معیارهای معماری برخاسته از هر دو وجه، با رویکرد توصیفی-تحلیلی، به گونه‎شناسی مفهومی  مساجد تاریخی پرداخته شد و در نهایت دو نمونه از مساجد طراحی شده با الگوی جامعیت غربی و سنتی در بروز تقابل والا-زیبا، مبنا قرار گرفت.  شاخص‌­بندی­هایی برای بررسی هر اثر معاصر بر میزان جمال-جلال اسلامی و یا زیبایی-والایی غربی صورت گرفت. نتیجه پژوهش حاکی از تکامل معماری مساجد چهار دوره ایران، سیری از والاگرایی یا زیبایی‌گرایی محض به سوی حالات فراگیر والایی-زیبایی (حالت جامع­گرایانه) داشته است؛ و در مقایسه، مساجد معاصر با الگوی غربی گاه به سمت زیبایی و والایی مادی و غیراصیل پیش رفتند. البته در موارد الگوبرداری از گذشته نیز در عین ارزش‌های دنبال‌شده، گاه برداشت­ها سطحی و روبنایی است. جریان­های زیبایی‌گرایی، اصالت را به فرم ظاهری- و در مقابل، والایی­گرایی، اصالت را به فضا داده‌اند و در الگوی غیرقدسی هر دو بعد تحریف تاریخ و صرفاً، به جذابیت و کارکرد تنزل یافته‌اند؛ در حالیکه نگاه جامع­گرای قدسی نگاهی توأمان و البته با اصالت به روح و رشد روحانی دارد.},
keywords_fa = {والایی, زیبایی, کانت, زیبایی‎شناسی معماری, گونه‎شناسی مساجد معاصر},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1249-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1249-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Shiri, Tohid and Didehban, Mohammad and Taban, Mohse},  
title = {Effect of Form on Shading amount and heat Absorption in Domes of YAZD AB ANBARS}, 
abstract ={Due to the dryness of the weather in most parts of Iran and the lack of sufficient rainfall in more than six months of the year in most places, resulting in the seasonality of rivers and the lack of access to water, various arrangements for fresh water supply in the dry seasons has been established. The construction of the AB ANBAR (water reservoir and cistern) is one of innovative ways to supply drinking water. In this regard, AB ANBAR, as its name implies, is to store water in watery seasons and use it during the rest of the year. The main structure of the AB ANBAR consists of an underground storage tank and dome to cover it on the ground. In some areas in Iran a wind catcher has been added to this structure to keep water cool in summer.The construction material used for Ab Anbars were special mortar called Sarooj which was made of sand, clay, lime, goat hair, egg whites and ash in specific proportions, depending on location and climate of the city. Some Ab Anbars had storage space tanks that were rectangular and some of them had cylindrical shape. In order to study the thermal energy potential in the Ab Anbars of Yazd city and the amount of radiation and shading received on the surface of each dome, using the Energy Plus simulation software, thermal analysis was carried out to determine the effect of the dome form on the amount of received sunlight and shadow On the surface of the Ab Anbar dome. The calculations were carried out by selecting several samples of Yazd valued Ab Anbars, based on the form diversity and the type of dome arch. In order to simulate the domes, they were first modeled in Revit software 2017, and then models were transferred to Rhino 5 software, using the honeybee & lady bug, and with the Energy plus Engine analysis of the received solar radiation and shading were done. The amount of received sunlight on the surfaces of the Ab Anbars dome in Yazd is different, and the shape of the dome has a strong relationship with the amount of received radiation. The amount of solar radiation received in the HAJ NASIR dome with an area of 75 square meters is 102906 kW / m2. This amount of solar radiation on the surface of SAHRAIE DASTI dome with an area of ​​137 square meters is 198697 kW / m2 and Get more radiation than HAJ NASIR dome. Another dome sample is BARSOIEH in TAFT with an area of ​​317 square meters is the largest dome among the studied cases. The dome receives 523597 kW / m 2 radiation. The Yazd HAJ GHAZI dome is 133 square meters and receive 215,712 kW / m2. The last one is Dome of SHAH VALLI in Taft, with a total area of ​​194 square meters which absorbs 286,159 kW / m2 radiation. The results of these analyzes shows that the highest amount of solar radiation received from the dome of the studied water reservoirs is BARSOIEH in TAFT dome with the amount of 76046 KW / m2, and the lowest amount of radiation received by Sun is in HAJ NASIR reservoir dome with the amount 102906 kW / m. According to these results, HAJ NASIR dome is the most suitable dome in the hot and dry climate of Yazd and, in heat absorption in shadow area of domes, the largest shading is in dome of BARSOIEH in TAFT. But the point that should be considered in the analyzes is the area of ​​the dome of the Ab Anbars in the Yazd climate, which is, of course, as far as the area of ​​the domes is high, the amount of absorption and shadow of the sun will be greater. For this reason, in the analyzes, uniformity of the dimensions of the Ab Anbars domes were used, so that the optimum dome can be obtained in terms of receiving solar radiation and absorbing heat in the shadowed area. To equalize the domes, the absorption of the sun's radiation of each dome is divided by the amount of shadowing of the same dome, the number obtained indicates the relationship between the amount of radiation and shadow on the dome. That is, greater number shows greater amount of radiation absorbed in that dome comparing shadow casted by the dome. The results show 6 for SAHRAIE DASTI dome, 7 for BARSOIEH in TAFT, 8 for HAJ GHAZI, 11 for HAJ NASIR, and finally the highest number were 12 for SHAH VALLI in Taft. This results shows that the lowest radiation intake is in SAHRAIE DASTI dome and the highest radiation is in SHAH VALLI in Taft, it can be concluded that the most optimal AB ANBAR dome for the Yazd city climate is the dome of SAHRAIE DASTI.},  
Keywords = {Solar Gain, Shading, Energy Simulation, AB ANBAR Dome, Yazd},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {75-92}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تأثیر فرم بر میزان سایه‌اندازی و جذب حرارت در گنبد آب‌انبارهای یزد},
abstract_fa ={آب­انبارها بناهایی بودند که اکثراً در مناطق گرم و خشک کشور برای خنک نگه­ داشتن آب در طول سال مورد استفاده مردم قرار می­گرفتند. یکی از اصلی­ترین عنصر آب‌انبارها پوشش مخزن می­باشد که از طاق­های آجری گوناگونی مانند آهنگ، کلنبو با خیز و فرم­های متفاوت در ساخت آنها استفاده شده است. هدف از این پژوهش شناخت میزان دریافت تابش خورشید و سایه­اندازی در گنبد آب­انبارهای یزد می­باشد که منجر به شناخت بهینه­ترین پوشش مخزن آب‌انبار در بین نمونه­های مطالعه شده می­گردد. برای انجام این تحقیق پنج نمونه از آب‌انبارها با ساختار متفاوت گنبد در شهر یزد انتخاب گردید و میزان دریافت تابش سالیانه آن­ها در گرم­ترین روز سال، در ساعات 14، 16و 18 با استفاده از تحلیل انرژی‌پلاس نرم‌افزار راینو تحت پلاگین­های هانی‌بی و لیدی باگ انجام گرفت. نتایج آنالیزها نشان می­دهد؛ با افزایش سطوح گنبدها میزان جذب حرارت در محدوده در معرض تابش و در محدوده سایه بیشتر می­شود. در هنگام طلوع و غروب خورشید مقدار دریافت تابش تقریباً در تمام گنبدها شبیه هم است، ولی هنگام ظهر؛ جذب حرارت گنبدهای با خیز بلند و سطح تماس کم نسبت به تابش خورشید؛ کمتر از گنبدهای با خیز کم و سطح تماس زیاد است؛ که علت اصلی آن ایجاد سایه بیشتر و جذب حرارت کمتر در این نوع گنبدها می­باشد. بیشترین دریافت حرارت در ساعت 14 مربوط به گنبد برسویه تفت (kwh/m2 128187) با خیز کم و کمترین دریافت حرارت در حاج قاضی یزد با خیز بلند و سطح تماس کم (kwh/m2 80753) است. رابطه­ی بین خیز طاق گنبد با میزان دریافت تابش خورشید تقریباً مستقیم است؛ لذا استفاده از گنبد با خیز طاق و ارتفاع زیاد و سطح تماس کم با توجه به شرایط اقلیمی یزد در آب­انبارها عملکرد حرارتی مناسب­تری داشته است.  },
keywords_fa = {جذب تابش, سایه اندازی, شبیه سازی انرژی, گنبد آب‌انبارها, یزد},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1250-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1250-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {NariGhomi, Masou},  
title = {“Islamic Critical View”: an approach toward applicable course of History of Islamic Architecture}, 
abstract ={Islamic Architecture is a main course in undergraduate Architectural program of Iran which is essentially a historical as well as theoretical one that makes its applicability so rare in design studios while Islamization has been a main goal of recent architectural policies of Iran. It has been a main concern of scholars in the field of architectural education and in this article some proposed approaches to make theoretical and historical data about architecture applicable for design studio are reviewed. Two main routes are taken for such an application: 1. Architectural institutional approaches are those plans that try to explore structuralistic components of historical building. For example defining their formal order, spatial arrangement and or analyzing its language of motifs in such a way that could not easily accused to copying from old building; these approaches do not widely enter into cultural debates or religion-based issues unless rare subjects as anti-illustrational view in Islam or bold symbols such as Ka’beh . 2. Ex- Architectural institutional approaches are those that concentrate on the human life of the historical buildings. Behavioral researches and vernacular researches are common studies of this kind. These approaches are somehow based on the hypothesis of continuity of at least a few human characteristics during the history. These approaches suffer from theoretical support as well as social acceptability even between scholars of architecture or humanities. After a review of role of historical precedents in design studies, various approaches taken towards applicability of the course of Islamic architecture (along with some other historical courses in architectural education program of Iranian schools) for design activities in two recent decades are studied. They are formulized within three main branches: 1. Conceptual continuity: scholars of this vision try to find or construct a context for continuing traditional patterns in current time. For such an application their strategy is to emphasize on symbols instead of architectural pure forms so that they could bond it to social long-life norms. Another strategy of them is to identify timeless combinations of form and idea or architectural concept. Courtyard is one of these concepts which is seen as crystallization of spiritual presence at the heat of the building. Although this approach has not yet been successfully used for the course of Islamic architecture it is routinely used for the other course (theoretical basics of architecture). A main barrier for its applicability for design studio is the lack of aspects that could be continued. 2. principal-based approach refers to those ways that believe in existence of some “abstract” humane basics that are fixed throughout time and space. Although its continuity varies through scholar views. Some as Pirnia define five or seven parameters that are specified to Iran not all Islamic regions. But some others proposed global principals for Islamic architecture. Nader Ardalan or Khalil Pirani are two of such scholars. While these principals have not yet empirically approved at least from users point of view it is a main conflict for their educational apply in design studio. From instructor point of view, they have secondary problem of claims of students. Because an abstract principal could be widely interpreted in such a way that any architectural form would be claimed to be based on such principals. 3. Empiricism refers to comparing physical and practical aspects of buildings detached from their historical context. Climatic characters as well as spatial orders are usual themes of this approach. But it is questionable that if mapping or sketching from buildings are useful ways for understanding life of a building to apply its understandings into new designs. Some schools of architecture encourage their students to use formal patterns of historical buildings for free form inspiration. In this way cultural heritage is considered as a consuming source a low-rated thing. Moral problems of this approach for cultural basics of the society should be taken into account. The main problem with these approaches as anti-historicism or anti-Islamisism. Here the problem of Islam is taken into account as the main subject of the debate. So a new proposal is offered that can be called as “Islamic Critical View” that criticizes works of architecture from the view of its compatibility with Islamic norms. Main feature of this proposed approach is that it takes stability of moral and values of Islamic Tradition of Holy Prophet and Imam’s as its criteria for evaluating historical changes in architectural form. These changes then are put in critical debate in class sessions without any pre-assumption to consider whether they can be supposed as Islamic solutions or not.  So any historical building is an object that has valuable aspects but not made sacred for its history. Since the measure of criticism is put within Islam itself it is less morally harmful for valued heritage. Here high cultural bases are saved and minor cultural themes are weighed against it.},  
Keywords = {Islamic Architecture, Architectural Precedents, Critical View, Islamic Tradition, Behavioral Patterns, Islamic Ethics.},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {93-114}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {نگرش انتقادی اسلامی: رویکردی برای آموزش کاربردی تاریخ معماری اسلامی},
abstract_fa ={«اسلامی» بودن معماری، نه یک امر تاریخی، بلکه یک هدف معاصر برای معماری ایران است که از بدو تأسیس درس «معماری اسلامی» در دوره پس از انقلاب اسلامی، مطرح بوده است. این درس، بنابر ماهیت خود، دارای وجه تاریخی قوی است و همین امر آن را مستعدّ خروج از حوزه فعالیت­های طرّاحانه دانشجویان معماری قرار داده است. در این نوشتار، پس از مروری بر ادبیات موضوع «پیشینه­ها» در آموزش معماری و طرّاحی­پژوهی، دو دسته از نظریات (تئوری­های مبتنی بر مسایل درون نهادی معماری و نظریات مبتنی بر مسایل برون نهادی معماری) شناسایی و بحث شده­اند؛ سپس محتوای سرفصل­های مرتبط با معماری اسلامی با مرور نظرات صاحب­نظران، مورد بررسی قرار گرفته است. سپس با مدل­سازی و تحلیل تفسیری ادبیات موجود، ضمن شناسایی سه دسته اصلی (تجربه­گرایی، تداوم­گرایی و اصول­گرایی) در تلاش­های انجام شده برای عملیاتی کردن آموزه­های معماری اسلامی در عمل طرّاحانه و اثبات گرایش به تاریخ­زدایی از بحث در ذیل آنها، راه حلّ پیشنهادی در این نوشتار، ذیل عنوان «نگرش انتقادی اسلامی»، ارائه شده که راهکاری را مبتنی بر تداوم ساختارمند ارزش­های اسلامی به عنوان محور بحث کلاسی پیشنهاد می­کند؛ محور این درس نظری، بررسی تطوّرات تاریخی در ارتباط با این محور ثابت با نگرشی نقّادانه است که ضمن مثالی عملیاتی، بررسی و نتیجه­گیری شده است. در این رویه پیشنهادی، اصالت به کالبد تاریخی داده نمی­شود؛ بلکه در «مظروف» اسلامی قرار داده می­شود و کالبد در قبال این مظروف بصورت انتقادی مورد بررسی قرار می­گیرد. در صورتی که داشتن محیط کالبدی اسلامی، یک هدف در دروس طرّاحی معماری باشد؛ ذهنیت­ها و دانش­های تولیدی از این مباحث، به صورت مستقیم قابلیت کاربرد در آن کارگاه­ها را خواهد داشت.},
keywords_fa = {آموزش معماری اسلامی, آموزش پیشینه‌ها, سنّت اسلامی, نگرش انتقادی, اخلاق و رفتار اسلامی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1257-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1257-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {AzizianQaravi, Mohsen and AzizianQaravi, Zeinab},  
title = {A Comparative Analisys of Islamic Housing Indicators on Traditional Houses of Qom city, Based on Muslim Architects’ Opinions}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {115-136}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تحلیل تطبیقی شاخص‌های مسکن اسلامی بر گونه‌های مسکن سنتی قم مبتنی بر نظرات معماران مسلمان معاصر},
abstract_fa ={در سال‌های اخیر به دلیل فاصله گرفتن آشکار معماری و شهرسازی معاصر کشورهای مسلمان از مهم‌ترین انگاره فرهنگی این کشورها یعنی آموزه‌های اسلام، بحث بر روی مفهوم و ویژگی‌های معماری اسلامی، در دانشکده‌های معماری و شهرسازی، به یک جریان در حال رشد مبدل گردیده است. خانه به‌عنوان مهم‌ترین عنصر متصل‌کننده سبک زندگی و معماری، نقشی کلیدی در این گسست داشته است. در ادبیات عامه و حتی در ادبیات آکادمیک، پیوندی ناگسستنی میان معماری سنتی کشورهای مسلمان و معماری اسلامی تصور می‌گردد که بر مبنای شناخت کلی افراد از دو موضوع اسلام و سنت معماری شکل گرفته است. اما برای اثبات یا رد این گزاره، دقت بالاتری نیاز است. بر این اساس، این پژوهش با هدف صحت‌‌سنجی این گزاره حداقل در خانه‌های نمونه مورد بررسی -که خانه‌های سنتی دوران قاجار و پهلوی شهر قم را شامل می‌شود- به انجام رسیده است. برای استخراج شاخص‌های مسکن اسلامی، از اجماع متخصصان معماری معاصر که دغدغه پژوهشی آنان از دید نگارندگان این پژوهش در زمینه «معماری مسکن اسلامی»، احراز گردد، بهره‌گیری شد. به کارگیری پسوند «اسلامی» در عنوان یا محتوای کتب و مقالات این معماران معیار لازم و کافی برای ملحوظ گردیدن در این لیست قرار گرفت. بدین ترتیب چکیده نظرات دوازده معمار معاصر شامل محمدکریم پیرنیا (غلامحسین معماریان)، مهدی حمزه‌نژاد، محمد منان رئیسی، مسعود ناری قمی، بسیم سلیم حکیم، علی محمد رنجبر کرمانی، عبدالحمید نقره‌کار، سپاهیک اومر، کامبیز نوایی و حاجی قاسمی، هشام مرتضی، محمد نقی‌زاده و محمدرضا بمانیان در قالب شاخص‌های کلیدی ساخت مسکن اسلامی استخراج گردید. این شاخص‌ها با احتساب تعداد تکرار و یکدست شده در جدول دیگری مرتب گردید و شاخص‌های با تکرار در آثار بیش از نیمی از جامعه آماری اندیشمندان، برای تطبیق با خانه‌های قم انتخاب گردید. یازده شاخص با شرایط ذکر شده استخراج گردید که از این میان تنها هفت شاخص قابلیت ارزیابی با اطلاعات موجود را دارا بود. این شاخص‌ها بر چهارده خانه انتخابی تطبیق داده شد و خانه‌ها بر اساس میزان انطباق با معیارها نمره‌دهی شدند.  بر این اساس، این خانه‌ها از مجموع 98 مورد در 82 مورد با شاخص‌ها (83.6 درصد) مطابقت داشتند. خانه‌های آیت‌اله بروجردی، آیت‌اله حائری، رهبری، حلاج‌زاده، و سلامتی بیشترین، و خانه محمد زند کمترین مطابقت را با شاخص‌های مورد بررسی داشتند. بنابر پژوهش حاضر، خانه‌های سنتی قم را می‌توان در تا حد زیادی مطابق با نظرات معماران در خصوص شاخص‌های مسکن اسلامی تلقی نمود و تصور ذکر شده در ابتدای پژوهش را اثبات می‌کند.},
keywords_fa = {مسکن اسلامی, خانه‌های سنتی قم, شاخص‌های مسکن اسلامی, رابطه معماری سنتی, و معماری اسلامی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1258-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1258-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Ahmadi, Zahra and Habib, Farah},  
title = {The Meaning of Emptiness and Its Role in Islamic Architecture (Case Study: Historical Houses of Yazd)}, 
abstract ={In this study emptiness is considered as a transcendental and effective concept that appears in the form and content of things. What is seen as internally present in an entity is existent in the first instance because of the external presence of its opposite. The entity and its opposite are intertwined through the principle of inverse correspondence, a higher level of accord that emerges from the disposition of asymmetrical qualities. this symmetrical, yet reversed, reciprocity is the logic of ‘‘is and yet is not’’ and that of ‘‘simultaneity, and biconditionality, of opposites without their higher synthesis. Emptiness is often understood as nonexistence, a void that is symptomatic of a predominant fixation on objects. In contrast emptiness is neither nothing nor the suffocating void of limitless expansion in which things are at best desolately scattered. Rather, it is the ultimate foundation of reality that transcends ideas of ‘‘being’’ and ‘‘non-being.’’ Subsequently, what is operating in emptiness is a double negation: the negation of being, which leads to nonbeing, and the negation of nonbeing.  Existential Identity depends on the dialectical relationship of that thing with its opposites. The identity of a being is determined not by what is believed to be existent within itself but by its dialectical relationship with the opposite, like the moment in which one finds one’s self to be the being of warmth in reference to coldness enveloping and penetrating the body. Ignoring Emptiness and empty space caused intensifying the focus of designers and architects on the full space and this has increased the contemporary architecture crisis. this study aims to take advantage of the values of the vernacular architecture of Iran and its continuity. It relies on the theory of empty space and the opposite pairs, as the first pillar of creating empty space. Answers to this question: what is the role of empty space in the vernacular Yazd houses in semantic dimension?  This study aimed to clarify the role of this concept in the vernacular architecture of Iran by understanding the meaning of emptiness. and evaluating selected houses as a case study. This research has been done in qualitative research and data is collected by observation and study of written documents. The emergence of empty concept coincides with two elements or opposite qualities in such a way that the two opposites are interconnected without diminishing one another. Based on theoretical findings, the expression of the empty concept is conditional on the existence of three pillars: The first: the contradiction, the second: interaction, the third: balance and unity. Based on the theoretical findings, expression of emptiness concept has three main pillars. Firstly: the contradiction (Coexistence of two opposing elements), secondly: the interaction of two opposites, thirdly: balance and unity. Since the emptiness operates as the foundational principle in traditional genres of architecture in Asia suchas Iran, the process of integrating the three pillars extracted from theoretical foundations were evaluated and analyzed in five vernacular houses of Yazd. In the phenomenological study of five houses in Yazd as a case study houses were investigated in three aspects: shape - body, functional, semantic. This article focuses on semantic aspect. The findings depict that the emptiness as a transcendental concept is the result of the process of opposite elements and their interactions and the development of the unity of opposites. According this study, the philosophy of emptiness has manifested in the form of the dialectic of opposites. this study has brought one’s attention to the arrangement of contrasting qualities in the yazd houses such as the crossing and peresence inside and outside. The architect of an Iranian traditional house positions things of spiritual character in such a way that they create a coordinated balance between forces. In this fashion, the house ‘‘brings into special focus the underlying relatedness of things, the mutuality which exists in spite of differences between outside and inside, great and small, and observer and observed. Vernacular architects had understood the necessity of companionship of opposing pairs and their dialectical as an essential element of empty concept. They have considered interactive opposite qualities such as darkness and light, outside and inside, male and female, silence and talk, simplicity and complexity, uniformityand variety. The results of the research show that empty space plays a major role in the vernacular architecture of Iran. The empty spaces are more focused and authentic and solid spaces take their identity and credit from empty and void spaces.  },  
Keywords = {Islamic, Architecture, Emptiness, Contradiction, Intraction, Unity, House},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {137-153}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مفهوم خالی  و جایگاه  معنایی آن در  معماری اسلامی (نمونه مطالعاتی خانه‌های تاریخی یزد)},
abstract_fa ={انسان معاصر درک صحیحی از مفهوم خالی نداشته و به همین دلیل در حوزه‌های مختلف ازجمله معماری و شهرسازی دچار مشکلات زیادی  شده است؛ گویی طراحان دنیای معاصر در توهم طراحی فضای خالی به سر می‌برند. در پی ادراک محدود انسان از مفهوم خالی، امروزه فضای خالی واجد اصالت و ارزش نیست و فضای تهی و پوچ جایگزین آن شده است. تحقیق پیش رو، با نگاهی تازه سعی در تمرکز روی خالی‌ها در مقابل پر‌ها دارد و باهدف استمرار ارزش‌های معماری بومی، درصدد درک مفهوم خالی و چیستی آن در این معماری است و به جستجوی مصادیق این مفهوم در معماری بومی ایران می‌پردازد. لذا مشخصاً به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که فضای خالی در معماری بومی ایران و به‌طور خاص خانه‌های تاریخی یزد چه نقشی در بعد معنایی دارد؟ به دنبال اثبات این فرضیه است که خالی‌ها به‌واسطه دیالکتیک ازواج متضاد، در خانه‌های تاریخی یزد، نقش محوری و اصلی دارند. در مسیر تحقیق پس از کنکاش پیرامون چیستی  مفهوم خالی، بر اساس یافته‌های حاصل از مبانی نظری سه رکن 1. ازواج تضاد (همبود دو عنصر متضاد )، 2. تعامل ازواج متضاد، 3. یگانگی و وحدت ازواج متضاد، به‌عنوان ارکان اصلی تجلی مفهوم خالی تدوین می‌شود و سپس کیفیت تحقق این ارکان در معماری بومی یزد در بعد معنایی بررسی می‌گردد. ازاین‌رو، ترکیب فرآیند سه رکن تدوین‌شده مذکور در پنج‌خانه تاریخی  شهر یزد، مورد آزمون و تحلیل قرار می‌گیرد. رویکرد تحقیق کیفی است و پس از تبیین ارکان مفهوم خالی و تدوین چارچوب نظری، خالی را در نمونه‌ها جستجو می‌کند و نقش آن‌ها را می‌کاود. در مسیر تحقیق به‌منظور جستار مفهوم خالی، معماری خانه-های بومی با روشی تجربی و فنومنولوژیک (پدیدارشناسانه) موردبررسی قرار می‌گیرد. ابزار گرداوری داده‌ها، مشاهدات عینی و مطالعه منابع مکتوب می‌باشد. نتایج مطالعات حاکی از آن است که مفهوم خالی به‌عنوان مفهومی تعالی‌بخش ماحصل سیر معنایی وجود ازواج متضاد، تعامل آن‌ها و تکوین وحدت فضایی این ازواج است. معماران بومی با ادراک ضرورت هم‌نشینی زوج‌های متضاد و دیالکتیک آن‌ها به‌عنوان رکن الزامی تجلی مفهوم خالی، کیفیات متضادی از قبیل تاریکی و روشنایی، بیرون و درون، مذکر و مؤنث را موردتوجه قرار داده است. در پی همزیستی کیفیت‌های متضاد و دوقطبی مذکور و تعامل صحیح آن‌ها با یکدیگر، جمع آن‌ها به یگانگی و وحدت رسیده است و به‌تبع آن مفهوم خالی به‌عنوان مفهومی تعالی‌بخش و تأثیرگذار متبلور شده است به‌نحوی‌که در معماری بومی اصالت و محوریت با خالی‌هاست.    },
keywords_fa = {خالی, پر, معماری بومی, خانه, تضاد},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1252-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-1252-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2020}  
}