@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {4-17}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {توسعه پذیری فضای انسان ساخت با خلاقیت در گشایش فضائی خانه‌های سنتی کرمان},
abstract_fa ={محققین معتقدند که معماری ایرانی در دوره اسلامی روندی تکاملی داشته و همزمان با کاهش توده برای افزایش فضا خلاقیت فضائی ویژه‌ای بروز و ظهور نموده که موجب سهولت ارتباطات و افزایش آسایش ساکنین شده است. تعالیم اسلام به توصیف رفتار مناسب مسلمانان می‌پردازد و نظام ارتباطی خانه‌ها باید نمادی از الگوهای رفتاری شریعت و تسهیل کننده تکالیف شرعی یک مسلمان باشد. با توجه به اهمیت شناخت الگوهایی که مقبولیت و سهولت تکرار پذیری داشته و در معماری کنونی امکان حضورشان فراهم باشد این تحقیق به دنبال پاسخگوئی به این سؤال است که در کدام الگوی متکامل خانه‌های سنتی کرمان، خلاقیت در گسترش چشم‌انداز حیاط و پیوستگی فضای بسته موجب توسعه پذیری آنها متناسب با ویژگی ساکنین شده و چگونه هندسه مستتر در فضای درونی با ویژگی‌های معنایی مکان هم افزایی یافته‌اند؟ این مقاله پس از مطالعه تطبیقی در سه محله سنتی شهر کرمان و با مقایسه پلان و فضای خانه‌های هدف با روش تحلیلی – توصیفی نشان می‌دهد که در روندی خلاقانه، کاملترین گشایش فضایی در حیاط خانه‌هایی صورت گرفته که ترکیبی از فضای حیاط، ایوان و ته‌گاه‌ (صفه) می‌باشد. این خلاقیت برای گشایش و پیوستگی فضا در خانه‌هایی که دارای این الگو نبوده در محیط حوضخانه صورت گرفته که در متکاملترین نوع آن، ضمن رعایت حریم و قلمرو رفتاری شریعت با خلق فضای چلیپائی حوضخانه به گونه‌ای انتظام یافته که اولاً امکان استفاده چندگانه از فضا را میسر نموده و در ثانی راه‌یابی به درون فضا و ترکیب داخلی آن به گونه‌ایست که نقاط تأکید بصری در نظامی چند لایه از مرکز حوضخانه در کف تا فضای هورنو مرکزی سقف بنا امتداد یافته است. این فضای مرکب ضمن ایجاد کوران و تهویه مناسب در ترکیبی از آب و نور موجب ایجاد محور عمودی است که از زمین تا آسمان امتداد یافته و مرکز حوض را به سقف آسمان پیوند زده است. نقش هندسه انتظام تک فضاهای سیالی است که برای کمال خود درون مرزهای یکدیگر لغزیده است و حرکت فیزیکی فرد و بصری چشم او موجب ایجاد چشم اندازهای جدید فضایی شده که با هم افزایی میدان‌های مغناطیسی در فرم‌های کاربندی و مقرنس در کنار حرکت روزانه و فصلی نور، الگوی خلاقانه‌ای از فضا ایجاد می‌شود که این امر باعث انبساط خاطر استفاده‌کنندگان ‌و خلق تجربه‌های نوین فضائی می‌شود.},
keywords_fa = {خانه‌های سنتی کرمان, حیاط و حوضخانه, حریم, قلمرو رفتاری, گشایش و پیوستگی فضایی, میدان‌ مغناطیسی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-691-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-691-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {18-31}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {معناشناسی حیات و سرزندگی در آموزه های اسلامی و بررسی تاثیر آن در محله},
abstract_fa ={امروزه به دلایل گوناگون تأمین سرزندگی و حیاتِ محیط به یکی از دغدغه های اصلی نظام های مدیریت شهری تبدیل گردیده است. از آنجایی که محلات، ساخت و بافت اصلی شهرها را تشکیل می­دهند، زندگی روزمره مردم در مقیاس محله به طور محسوسی قابل درک بوده و آنها را تحت تأثیر قرار می­دهد. به دنبال تغییر در شرایط و عوامل مؤثر بر گسترش و توسعه شهری در دوران اخیر، محلات مسکونی انسان مدار جایگاه ویژه ای در شکل­گیری شهرها داشته اند. هدف از به کارگیری تجلی اسم الحیّ در شکل گیری یک الگوی معنایی در طراحی محله، شناسایی عوامل مؤثر بر افزایش سرزندگی محله بوده تا ظرفیت جذب و حضور افراد و گروه­های مختلف را در این فضاها ارتقاء بخشد. بین مراتب کمال انسان به عنوان خالق و همچنین کاربرِ محله و مراتب کمال محله به عنوان زمینه حیات مطلوب و فعل انسانی، همبستگی معنا داری وجود دارد و تقرب محله به مقام تجلی اسماء الهی از این دو بُعد دارای اهمیت و منشاء اثر است. این تحقیق با رویکرد اسلامی و مبتنی بر منابع عقل و نقل با روش استدلال منطقی و تفسیری- تحلیلی بررسی انجام گرفته است. بنابراین برای شناسایی ابعاد و ویژگی های سرزندگی در محله اسلامی، متون اصیل اسلامی(قرآن و روایات ائمه (ع)) بررسی شده و عناصر مرتبط با محله شناسایی خواهد شد. سپس ابعاد آنها استخراج گشته و بازتابِ اسماء و صفات الهی (به ویژه اسم جامع الحَیّ) و ویژگی های جامع انسان کامل از جمله حیات او و ظهور آن در عرصه زندگی جمعی و محله مورد تفحص قرار گرفته و بدین نحو الگوی معنایی طراحی برای ایجاد محله ای منطبق با جهان بینی اسلام تدوین می گردد. چرا که، محله ای که با اتکاء به اصول و قواعد اندیشه توحیدی و اسلامی شکل می گیرد، در پس صورت، حاوی معنایی است که این معنا دست آوردی از اندیشه اسلامی است.},
keywords_fa = {معنا, اسمای الهی, حیات, سرزندگی, اسلام, محله},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-692-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-692-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Recognition of Mystical Thoughts Effects on Blue Color in Tile Lining of Iran\'s Mosques}, 
abstract ={Architecture is a cultural objectified mass, which is belong to that culture or affect it. If Iranian architecture in Islamic era be studied, it can be revealed the fact that architecture is influenced by ideas and thought of this Islamic era. The purpose of this research is the readout of mystical ideas effects on symbolic visibility of color (blue) by using building blocks (tiles) in Iranian architecture of Islamic era. Mystic contemplation based on revelation was started by Imam Mohammad Ghazali and accompanied by philosophy of illumination Sheikh, Suhrewardi, which the degrees of knowledge and awareness were correspond to the degrees of light and advent, and lustered by the growth of mystical thought of light and color. So that, color in mystical ideas of Najmuddin Kubra and Sheikh Ala Simnani gets its concretion and intension mostly from light of lights and every color is an intrinsic representative (allegory) of one meaning. Thus in universe the colors and lights is compatible with lights in mystics journey and the mystic of beauty way (God) can observe the manifestation of this way as the guide in his/her inside in a form of light determinations (colors). So light has different levels and there is a connection between the universe of meaning and lights and the mystic achieves the higher levels as much as passing the steps. So that in mystical insights and among all of the colors the allegorical role of color blue is covering. In order to begin the journey, this color (blue) is suitable for those who are in the first steps of mystical life. In Islam, art has the inherent connection with Islamic mystic and it has been inspiring for artists and architecture aspects. The historical background of the connection between mystic and architecture shows that the formation of Fetyan and Fotowwat associations had the important role in transferring Shiite mystical ideas and thoughts to business owners like architecture, so this allegorical mystical vision was applied to show that shrines can be enumerated as the place of establishment of the best proportion between architecture and beliefs, especially in mosques architecture (central) which is the apex of manifestation of architects› symbolic art. However by considering the tile of this article it can be imagined that the monastery which is the place of Sufis and Dervishes, is the appropriate litter for the subject of research, but the studies show that we do not know whether monasteries has the same concept during the Iran›s Islamic era or they had been changed. Also we do not know the concept of monasteries or how one place had been named as a monastery. So monastery cannot be a suitable sample for hypothesis test. The symbolic usage of blue titles in Kharazmshahian era on mosques› porches was provided by developing light-based mystical thoughts in sixth century and decline of rational thoughts and the degree of attention and sensitivity of architecture companions to the concept of Fotowwat and its association with mystical ideas, because these blue porches were the first thing to draw the audience›s attention. After that due to the evolution of Islamic mystic›s noetic aspect in Timurid period and Shiite tendency among mystics, the employment of blue tiles in domes was increased too. Safavid era was the boom of legal, illumination and Shiite ideas and followed by, the Isfahan school established the symbolic buildings so that the mystical language, which is a kind of symbolic and allegorical language, has been manifested in a best way in Safavid era that is the peak of Shiite and mystical thoughts. Correspondence between states (initial) of mystical homes by using color allegory (blue) in Iranian mosques architecture is one of the effects of mystical beliefs which has caused the sequence in meaning and appearance between mystical thoughts and blue tiles employment in mosques architecture, so that using blue tiles (either cobalt or turquoise) from the beginning of using to full-color domination in Safavid mosques (Imam mosque). In this research, data and information collection is done through documentary and library studies, and then data is analyzed by using descriptive and analytical method in historical context and is proved by applying determinant evidence},  
Keywords = {},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {32-47}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {بازشناسی تاثیر اندیشه عرفانی در پدیداری رنگ آبی در کاشیکاری مساجد ایران},
abstract_fa ={معماری توده عینیت یافته فرهنگی است که به آن تعلق دارد و یا از آن تاثیر می­پذیرد. اگر معماری ایران نیز در طول دوره اسلامی مورد بررسی و تحقیق قرار گیرد این واقعیت را که معماری متاثر از اندیشه و باورها در طول دوره اسلامی است آشکار می­نماید در همین راستا هدف از این پژوهش نیز بازخوانی تاثیر اندیشه عرفانی بر پدیداری نمادگرایانه رنگ آبی در کاشیکاری مساجد می­باشد. شروع اندیشه عرفانی مبتنی بر کشف و شهود با امام محمد غزالی (قرن پنجم) و با فلسفه مبتنی بر نور شیخ اشراق سهروردی (قرن ششم) همراه بود که در آن مراتب معرفت و آگاهی با مراتب نور و ظهور آن مطابقت دارد و با رشد تفکر عرفانی نور و رنگ جلوه بارزتری یافت بطوریکه رنگ در اندیشه عرفانی نجم­الدین کبری (قرن هفتم) و شیخ علاءالدوله سمنانی (قرن هشتم)، جسمانیت و کثرت یافته نورالانوار است و هر رنگی نمایانگر باطنی (تمثیل) یک معناست. سابقه تاریخی نشان می­دهد تشکیل انجمن­های فتیان و فتوت نامه­ها نقش مهمی را در انتقال باورها و اندیشه­های عرفانی شیعی به صاحبان اصناف از جمله معماری داشته است لذا این بینش تمثیلی عرفانی خصوصاً در معماری مساجد (جامع) که اوج جلوه­گاه رمزی هنر معماران می­باشد بکار برده شده است تا نشان دهد نیایشگاه­ها می­توانند محل برقراری برترین نسبت میان معماری و باور به شمار آیند. زبان عرفانی که زبان رمزی و تمثیل است به بهترین وجهی در معماری دوره صفویه که اوج تفکر شیعی عرفانی است متجلی شده است. تناظر میان حالات (اولیه) منازل سلوک عرفانی با تمثیل استفاده از کاشی آبی در معماری مساجد ایرانی که یکی از تاثیرات باورهای عرفانی می­باشد، سبب گردیده است تا استفاده از کاشی آبی (چه لاجوردی و چه فیروزه­ای) بصورت غالب از ابتدای بهره­گیری تا استیلای تمام کاشیکاری در مساجد دوره صفویه (مسجد امام) باشد. در این پژوهش گردآوری داده­ها و اطلاعات از طریق مطالعات اسنادی و کتابخانه­ای صورت گرفته، سپس با تحلیل داده­ها ضمن استفاده از روش توصیفی تحلیلی در بستر تاریخی با استفاده از شواهد تعیین­گر به اثبات آن پرداخته می­شود.},
keywords_fa = {اندیشه عرفانی, تمثیل, معماری, کاشی, رنگ آبی, مسجد},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-693-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-693-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Explaining the human perception levels and process and its role in the quality of creation of architectural works
Based On Transcendent Wisdom}, 
abstract ={Understanding the human perception levels and their process, and his interaction with the existence is an important topic in the field of architecture. In the contemporary era, the architecture pundits have shown more interest in the degrees of human perception and its role in the quality of creation of architectural works process and have criticized the modern perspective of sensory perception level and focusing on the sense of sight, and raised the necessity of considering all the human perception levels. Nowadays, the human perception of the universe and its impact on architecture and urban development in the form of a category such as «human and environment relationship» is studied from the perspective of psychology and by environmental psychologists. But they have not a distinct philosophical perspective and clear theoretical basis to define the mankind, his perceptual levels and its dimensions and environment and how it has an impact on humans; and the absence of this attitude has damaged the field of environmental design, like architecture and urban development. Therefore, to achieve accurate results we must set up comprehensive principles as a basis. Therefore, the approach of the present study is different from the common research in this area and based on the principles of Transcendental Wisdom as its theoretical foundation, we explain the relationship between the human perception levels of the universe and the quality of creating architecture works and its impacts. The reason for the choice of Transcendental Wisdom as the theoretical research foundation wisdom is that the theoretical basis of the author for research has always been the “maximum religion” theory and among famous philosophical schools, the philosophical school of Mulla Sadra a.k.a. Transcendental Wisdom is close to “maximum religion” theory. Because, as in this theory to gain knowledge we use three tools of Holy Quran, tradition, and reason and instincts in a longitudinal relationship, in Transcendental Wisdom we gain knowledge based on illumination or intellectual intuition, (revelation, fascination or illumination) intellectual argument or reasoning (wisdom or reasoning) and religion or oracle (religious or oracle). Therefore, we set up our theoretical foundation based on Transcendental Wisdomand to do this research in the first stage, we use the descriptive-analytical method to define mankind, his perception levels and perceptual powers, and the process of realization of any of the levels based on the principles of transcendental philosophy; and next, we use logical reasoning and deduction to express the correspondences between human perception levels and the universe and with the help of models we use the degrees and levels of human perception regarding the universe, and accordingly we explain the impact of human perception levels and the level of his interaction with the existence on the formation of the quality of architectural works. Based on the research and its results, it can be said that humans have four levels of perception (sensory, mental, imaginary, and intuitional) corresponding to the realms of existence. The apparent powers (sight, hearing, smell, taste, touch) and inward powers (common sense, imagination, illusion, memory, MOTESAREFEH) help him to realize his perception. studies show that the human perception creates a treasury of meaning and form in the human ego and this treasury is the most important source of shaping ideas for the artist human. Because the architect human by using his MOTESAREFEH power and referring to the meaning and form treasury in his ego proceeds to create and thus, the content quality of this treasury influences the quality of creation of architectural works. It should be noted that on the basis of past studies, the human perception levels and his ability to interact with the levels of existence is affected by the level of existence of the artist human. In fact, it is his interact level with the existence that forms his form and meaning treasury and sets the stage for the quality of art and architecture works. Also, based on the perspective of transcendental philosophy, other factors that affect the quality of architectural works consist of intrinsic talents and acquired skills in humans.  },  
Keywords = {perception levels, perception process, Create, architectural works, Transcendental
Wisdom.},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {48-67}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین مراتب و فرایند ادراک انسان و نقش آن در کیفیت خلق آثار معماری براساس مبانی حکمت متعالیه},
abstract_fa ={شناخت مراتب وفرایند ادراک انسان و نحوه تعامل او با هستی از موضوعات مهم در حوزه معماری استدر دوران معاصر  صاحبنظران حوزه معماری نسبت به شناخت  مراتب ادراک انسان و نقش آندر فرایند خلق و ادراک آثار معماری بیش از پیش توجه نشان داده اند و با انتقاد به دیدگاه مدرن در  توجه صرف به مرتبه حسی ادراک  آنهم با تمرکز بر حس بینایی، لزوم توجه به همه مراتب ادراک  انسان را مطرح می نمایند.البته امروزه حوزه ای که  ادراک  در آن بررسی میشود بیشتر حوزه روانشناسی محیط است. اما رویکرد پژوهش حاضر متفاوت است.ازمنظر این پژوهش یکی  از مهمترین حوزه هایی که می تواند در فهم چیستی ادراک و فرایند آن کمک کند فلسفه است.لذا با مبنا قراردادن دیدگاه حکمت متعالیه به عنوان شالوده نظری خود  در مرحله اول با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به تعریف انسان، قوای ادراکی و مراتب ادراک انسان و فرایند تحقق پذیری هریک از مراتب پرداخته و در مرحله بعدبا استفاده از روش استنباط و استدلال منطقی به بیان تناظر میان مراتب ادراک انسان و عوالم هستی پرداخته و با کمک مدلهایی مراتب و مراحل ادراک انسان از هستی را تبیین می نماید. و بر اساس آن ها به بیان چگونگی تاثیر گذاری مرتبه ادراک انسان و سطح تعامل او با هستی بر شکل گیری کیفیت آثار معماری می پردازد.. بر اساس پژوهش صورت گرفته می توان گفت انسان دارای چهار سطح ادراک (حسی،خیالی،عقلی وشهودی)متناظر با عوالم هستی است. و قوایی ظاهری(بینایی،شنوایی،بویایی،چشایی،لامسه) و باطنی(حس مشترک،خیال، واهمه، حافظه ،متصرفه) به تحقق ادراک او کمک می کنند.مطالعات نشان می دهد ادراک انسان منجر به ایجاد خزانه ای از معنا و صورت در نفس انسان می شود که این خزانه مهمترین منبع شکل دهی به ایده ها در انسان هنرمند است. زیرا انسان معمار با کمک قوه متصرفه خود و با مراجعه به خزانه معنا و صورت  در نفس خود اقدام به آفرینش  می نماید  لذا کیفیت محتوای این خزانه بر کیفیت خلق آثار معماری تاثیرگذار است.همچنینبراساس دیدگاه حکمت متعالیه استعدادهای ذاتی انسان و مهارتهای اکتسابی او نیز در کیفیت آثارمعماری موثر هستند.},
keywords_fa = {مراتب ادراک, فرایند ادراک, خلق,آثارمعماری, حکمت متعالیه},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-694-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-694-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Eyvan Basic Position to Improve Operational Efficiency in Mosques}, 
abstract ={Functional efficiency performance space-oriented mosque like any other, it is influenced by the spatial configuration. In fact, religious spaces with unique featuressince the beginning of Islam has remained unchanged and only their own spaces. This special feature makes frequent use of specific patterns in the architecture of these buildings. The relationship between inputs, yard bedchamber (s)(or Shabestan) of the Mosque of these qualities. In many cases, there is a porch or Ivan of a communication node. In the form of a semi - open space, is the interface between the yard and bedchamber of the mosque. This study examines the role of the mosque›s porch to improve operational efficiency. In connection with the evaluation of functional efficiency using space efficiently, several studies have been completed. For example, Mustafa and his 2013 study, a variety of patterns and consider the variable dome mosques, with the introduction of elements of space efficiency, to evaluate the performance of these buildings have. To study and analyze the configuration space and the functional efficiency in a variety of patterns and a variety of home business has passages. Also in the article Khan (2012) to review and explain the functional efficiency indicators is discussed in hospitalsand the role of each component in order to optimize the layout of the interior space efficiency buildings, healthcare, according to the definitions analyzed and assessed. It should be noted that the present study was to evaluate the functional efficiency of the mosques with central courtyard space structure. Therefore, in this regard, this study intends to basic position Ivan element in achieving this important space in the form of mosques, explain. The hypothesis is also provided as follows: according to the calculation of operational efficiency indicators such as the depth of space, the association and the vision and perspective, space Layout mosques four porches highest functional efficiency.The research questions to examine the role of mosques Eyvan the configuration is as follows: Is Eyvan improve operational efficiency mosques is effective? Is count on a mosque porch can improve the efficiency of its performance? How to Eyvan role in promoting functional efficiency realized in the mosques?In order to achieve this goal in the first to introduce a paidwhich explains the components of operating efficiency and definitions of it through studies that have been conducted and evaluated the degree plan.So, in order to achieve this, two methods were used.The first method uses mathematical syntax space.That information required to be used in formulas, the plot justification for each of the samples obtained.The second method, using the software Depthmap and analyze its output. the final results obtained from these two methods revealed Eyvan and spaces that are dependent on the spatial structure of mosques increased spatial depth, the degree of integration and better links between the yard and the Bedchamber the combination of these factors, improving operational efficiency between the input space, garden and Bedchamber (s) in the mosque. Software Depthmap including tools to analyze the different spaces of urban spaces and architectural spaces, is used.With this software, such as deep space indices visibility and visibility cone, and so on are useful.The software has features that can be used to evaluate the efficiency indicators of the performance of different spaces payments.The application for each of the areas in question, determine the calibration.Accordingly, any portion of space considering the total area of the space and the position of the observer is standing, will have a different grading. Among other results obtained from this study can be pointed to the role of mosque porch improve operational efficiency;this means that the number of mosques in the central courtyard porch increase its operational efficiency significantly increased. create or increase the potential of space in mosques four porches because of elements such as Eyvan and its related spaces (bedchamber behind it) than other samples The event observer relative to the surrounding atmosphere and can be changed at first glance, this feature can be used to improve the performance of the mosque.- Four-eyvan mosques because of the sequence of spaces and their propagation, has more depth than the input space and depth are less than a yard spaceBut due to space communication with other spaces in total efficiency is better than the other mosques patterns.a total of four Eyvan mosques pattern due to the increased level of communication spaces with each other, flexibility and permeability is there more space and thus it tends to facilitate the movement of worshipers in the mosque is different spaces finally, with regard to the importance of the porch to improve the operation efficiency of mosques, you can mosque pattern layout of four porches due to its superior performance to other mosques patterns used in the construction of mosques today.},  
Keywords = {Mosque, Eyvan, Operational Efficiency, Space Syntax.},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {68-83}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {جایگاه پایه‌ای ایوان در ارتقاء راندمان عملکردی در مساجد},
abstract_fa ={بازده عملکردی مسجد مانند هر فضای عملکردگرای دیگر، تحت تاثیر چیدمان فضایی آن قرار دارد. در واقع فضاهای مذهبی دارای ویژگی­های ­منحصر به فردی هستند که از آغاز اسلام تا کنون بدون تغییر باقی مانده و تنها مختص به خود این فضاها می­باشند. این ویژگی­های خاص سبب پایداری استفاده از الگوهایی خاص در معماری این گونه از بناها شده است. چگونگی ارتباط بین ورودی، حیاط و شبستان(های) مسجد از جمله این ویژگی­هاست که در بسیاری از موارد وجود عنصری به عنوان ایوان در سازمان فضایی این بناها، نقش یک گره ارتباطی را ایفا نموده و به عنوان یک فضای نیمه باز، ارتباط میان حیاط و شبستان­های مسجد را فراهم می­آورد. لذا پژوهش حاضر به بررسی نقش ایوان در ارتقا راندمان عملکردی مسجد می­پردازد. ابزار سنجش موضوع تحقیق حاضر تئوری نحو­ فضا می­باشد. این نظریه قادر است که اطلاعات مربوط به ویژگی­های ساختاری پیکره­بندی فضایی بنا را به منظور تجزیه و تحلیل آن، در اختیار پژوهش­گران قرار دهد. شیوه­ی مورد نظر دارای دو ابزار می­باشد که شامل "نمودارهای توجیهی" و "نرم افزار" است. به منظور دست­یابی به این هدف، پس از بررسی ادبیات پژوهش، شاخص­های مرتبط با راندمان عملکردی فضا استخراج و معرفی می­گردد. در مرحله بعد به منظور تحلیل میزان راندمان عملکردی، پس از ترسیم نموداهای توجیهی مربوط به هر فضا، بخشی از شاخص­ها با استفاده از روابط ریاضی نحو فضا آنالیز شده و بخشی دیگر با استفاده از نرم افزار Depthmap مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. بر این اساس در مجموع، راهبرد مورد استفاده در پژوهش، کمی خواهد بود. نتایج نهایی مستخرج از دو روش مذکور نشان داد که وجود ایوان و فضاهای وابسته به آن در ساختار فضایی مساجد باعث افزایش عمق فضایی، درجه همپیوندی و پیوند بهتر میان فضای حیاط و شبستان می­گردد که مجموعه این عوامل، ارتقا راندمان عملکردی بین فضای ورودی، حیاط و شبستان­(های) مسجد را در پی دارد. از جمله دیگر نتایج مستخرج از این پژوهش می­توان به تعداد ایوان­های موجود در مساجد در ارتقا راندمان عملکردی آنها اشاره نمود؛ به این ترتیب که هر چه تعداد ایوان­ها در مساجد حیاط مرکزی افزایش یابد، میزان راندمان عملکردی آن نیز به مراتب افزایش می­یابد.},
keywords_fa = {مسجد, ایوان, راندمان عملکردی, چیدمان فضایی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-695-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-695-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {The Study of Genealogy and Individual Styles of Plaster Workers Of the 14th Century}, 
abstract ={Introduction: From the 14th century that is concurrent with Ilkhanid rule in Iran, some exquisite plaster works have been remained some of which have artist code and date; therefore, they can be considered as valuable study references for genealogy of the artists of plaster works and their individual styles. These plaster works can be seen mostly in magnificent Mihrabs, plaster inscriptions and tablets of mosques, tombs, etc. In tilings, wall drawings and the wooden works of art of this period, also, one can see the name and the code of artists and regarding their nicknames or their relations, it is possible to find their family relationship with plaster workers. In this article, the author tries to review and study the the hypotheses and theories proposed by researchers and professionals about the genealogy, individual styles of 14th-century artists. Therefore, the plaster works coded by the artists, like Kermani, Damghani, Baboyeh and the nikname Abu Shoja which are in Isfahani, Natanz, Torbat Jam, Sirjan, Bastam and Qom were selected to be studied in order to answer the question raised in this research: what are the visual features of the coded plaster works in terms of composition, motifs and inscriptions of the individual style of the every artist in 14th century? Regarding the fact that the stylistics of these decorations is a complex issue and needs to be studied in detail, the visual styles of these decorations have been described in this research and a diagram has been proposed for the family relationships between the artists who made them. In addition, some hypotheses are formulated using a historical-analytical method based on field and library researches on the remained works and historical resources. Methodology: This research has been done using a historical-analytical method through an adaptive approach. First, the attempt has been made to describe the individual style of the artists during this period and study the most prominent plant and geometric motifs and compositions and the way they have been integrated with other motifs and inscriptions. The data was collected based on documentary resources, field researches, observations made by the authors, taking photos of the coded plaster works and drawing some samples using Matrix 7.0. Conclusion: The results obtained from studying the coded plaster works of 14th century show cooperation among the artist groups that often had family relationship with each other. But distribution of the works and their technical variation show that all members of an artistic family did not always work in a certain area or on a certain profession and there were not much limitation on using the designs and works of other artists with special skills. However, the individual style of the artist that mainly results from their skills and creativity can not be neglected in forming these significant works with unique visual features. In general, the visual features that were studied in the samples include: 1) using multilayered plant compositions and large arabesque motifs with Ajdehkari and detailed decorations that are mostly seen in Kermanian artists’ works of arts in Iran, 2) using plant motifs with unique decorations (human and animal-like) and special plant compositions (compact arches) and integrating geometric motifs (knots) with plant motifs in Bastam by Damghanian artists that makes a special style in the stucco ornaments in this region, 3) plant (arabesque) proboscis-like motifs and some margins involving simple geometric motifs in the plaster and tiling works of an artist with the nikname Baboyeh, 4) the extensive use of strong and vivid colors, decorating the inside parts of the ceiling with geometric (knot) motifs integrated with plant, geometric motifs and inscriptions in the works of an artist with the nikname Abu Shoja and sometimes following some styles n plaster working with technical differences that can be seen in the tomb of Pir Bakran.},  
Keywords = {Ilkhanid, plaster working, individual style, genealogy, decorative features.},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {84-104}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {جستاری در نسب‌شناسی و ویژگی‌های سبک فردی هنرمندان گچ‌بر در قرن هشتم هجری},
abstract_fa ={    از قرن هشتم هجری که مقارن با حکومت ایلخانیان در ایران است، آثار گچ‌بری نفیسی برجای مانده که تعدادی از آن ها، دارای رقم هنرمند و تاریخ ساخت هستند؛ لذا منبع مطالعاتی بسیار ارزشمندی در باب نسب‌شناسی هنرمندان سازنده و سبک فردی ایشان به شمار می آیند. این گچ‌بری‌ها در محراب‌های نفیس، لوح ها و کتیبه‌های گچی مساجد، آرامگاه‌ها و ...، بیشترین کاربرد را دارند. البته در کاشی‌کاری، نقاشی دیواری و بالأخص آثار چوبی دوره مذکور نیز، نام و رقم هنرمندانی وجود  دارد که با توجه به نسبت‌های آن ها می توان، به پیوند خانوادگی ایشان با هنرمندان گچ‌بر، پی برد. در این مقاله سعی شده تا با توجه به اهمیت سبک‌های فردی و منطقه‌ای در گچ‌بری‌های قرن هشتم هجری، که منجر به تنوع و تفاوت هایی به لحاظ طرح و نقش و تکنیک های اجرایی در آثار مذکور گردیده است، به بازخوانی فرضیه ها و نظریاتی که محققین و دانشوران، درباره نسب‌شناسی، سبک فردی و نقل و انتقالات هنرمندان قرن هشتم هجری ارائه کرده اند، پرداخته شود،  ضمن آن که با روش تاریخی- تحلیلی و رویکرد تطبیقی، بر اساس مطالعات میدانی و کتابخانه ای، شاخص ترین ویژگی‌های نقوش و ترکیب‌بندی‌ها در آثار این هنرمندان، مورد بررسی قرار گیرد. با توجه به شواهد بدست آمده، نتایج مطالعات، از همکاری گروه های هنرمندی که اکثراً با یکدیگر نسبت خانوادگی داشته اند، حکایت می‌کند. اما پراکندگی آثار و تنوع تکنیکی آن ها حاکی از آن است که همیشه، تمامی اعضای یک خانواده هنرمند در یک منطقه جغرافیایی خاص یا یک حرفه، به فعالیت مشغول نبوده اند و گویی در استفاده از طرح‌ها و همکاری هنرمندان با تخصصی خاص، در دیگر هنرها نیز، محدودیت چندانی وجود نداشته است. گرچه سبک فردی هنرمندان، که غالباً ناشی از مهارت و خلاقیت آن ها بوده، در شکل‌گیری آثاری شاخص با ویژگی‌های بصری منحصر به فرد، را نمی توان نادیده انگاشت. این ویژگی‌ها در تنوع نقش‌مایه‌ها و تزیینات آن ها، چگونگی ترکیب‌بندی‌های گیاهی و هندسی، نحوه تلفیق نقوش گیاهی در پس زمینه کتیبه‌ها، کاربرد نقوش هندسی در بخش های مختلف بنا (سقف، محراب‌ها)، محل خاص قرارگیری کتیبه‌های حاوی تاریخ و رقم هنرمندان و استفاده از رنگ در گچ‌بری‌ها، مشهود است.},
keywords_fa = {ایلخانیان, گچ‌بری, سبک فردی, نسب‌شناسی, ویژگی‌های تزیینی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-696-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-696-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Compare Spatial Structure –Function Imam Mosque in Isfahan and Shiraz Vakil Mosque}, 
abstract ={Spiritual Islamic architecture is mostly based on mosques, which is a manifestation of recreation, repetition, harmony, order, and peace of nature created by God as Muslims’ everlasting home for prayer. Also, architecture meets the needs of a society. Therefore, a mosque is capable of meeting spiritual and metaphysic needs. By accepting Islam and by their own will, Iranian accepted the mosques as a place for prayer and they gradually move towards building mosques that fitted to their architectural traditions. By emerging the Safavid and establishing Isfahan school, the mosque got more importance and it became as a symbol of Shi’a ideals and a place for introducing them. Moreover, the mosques in Shiraz are important because from the beginning of Islam to the end of Qajar period, there was no mosque with tomb and the mosques had a chamber model. Since the culmination of evolution of spiritual architecture art is seen in the Imam Mosque in Isfahan, and the architecture of Vakil Mosques in Shiraz has chamber model and different from its previous models, the question is, Vakil Mosque of Shiraz and Isfahan Imam architecture as an indicator for two consecutive terms of what features are common and What elements of the architecture of the mosque of Imam Mosque in Isfahan›s lawyer can be affected? As such, the research aims to study, compare, and analyze the elements and characteristics of two Islamic art and architecture masterpieces of Iran, i.e. Imam Mosque in Isfahan and Vakil Mosque in Shiraz, and shows the similarities and differences of views and identities of designing these mosques. To do this, descriptive – analytical and comparative methods, with survey and studying library sources and observation, and also using the map of gathered data were used. The data have been studied and analyzed and they were gathered in tables. The findings show that, with respect to function and space, the architecture of the Zand period has some similarities to the Safavid, however, in some details like organizing spaces and their relationships has its own characteristics. The entrance hierarchy; forecourt, entrance porch, gate, vestibule, corridor, and Miyan Sara and the space hierarchy; connection, transfer, and joints were similar. Also, the importance of open space and circulation of the mosque towards its front square are well seen in both mosques, and the relationship of the mosques with city and bazaar follow one approach. Additionally, there were some differences in space structure, Miyansar, and visual relationship with audience and the main difference in these two mosques is the space quality. In fact, movement in space and understanding it moment by moment is seen more in Imam Mosque than in Vakil Mosque, which has space integrity. Also, the porches have made a stronger relationship with other elements of the mosque. Safavid architecture facilitates the relationship of inside and outside of the building by giving dynamic characteristics to the space. But, since the Zand period came after this period, Vakil mosque has a two-porch shape in which the relationship only happens between two porches and space dynamism decreases. Moreover, it should be mentioned that not having tomb or minaret is related to the dominated views of that period and it is not considered as a defect, and the identity of mosque is not ruined by lack of one element. So follow the Safavid era Zand era architecture, but look at the past can be seen in it. Zand era architecture in terms of functional and spatial similarities to the Safavid period, but in the details, such as the organization of space and its relevance, has its own characteristics. Myansra also differences in the visual connection with the audience, as well as lack of domes and minarets of the mosque are seeing a lawyer. But Zand architecture and urbanization followed the Safavid in general principles, however, in the Zand period we see more context-based urbanization and architecture. Location mosque in the main and secondary routes of communication, the users will have more choice. Due to this feature through a positive sense of ease of access takes place in the mind. As such, the Zand followed the Safavid but a look to past is also seen on that period. Although the Imam mosque is the most complete mosque of Iran, it used other Iranian models as well.},  
Keywords = {},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {105-123}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مقایسه ساختار فضایی -عملکردی مسجد امام اصفهان و مسجد وکیل شیراز},
abstract_fa ={معماری اسلامی به مثابه یکی از بزرگترین شاخه‏های هنر اسلامی، توانسته است بخش عظیمی از خصوصیات هنر اسلامی در بستر زمان و در طول دوره‏های گوناگون را نهادینه سازد. ویژگی‏های معماری اسلامی بیش از هر چیز در وجود مسجد متجلی شده است، که خود تجسم هماهنگی، نظم و آرامش در طبیعت است. فضایی که پروردگار آن را به مثابه خانه همیشگی مسلمانان برای عبادت تعیین کرده است. معماری مساجد در دوران‏های مختلف دستخوش تحولات گوناگونی بوده و هر دوره تاریخی ویژگی‏های خاص خود را نمایان کرده است. مساجد امام اصفهان و وکیل شیراز به عنوان دو نمونه از دو دوره تاریخی مختلف نشانگر ویژگی‏های معماری دوران خود می‏باشد.  پرسش مورد نظر این پژوهش بر این مبنا استوار است که معماری مسجد وکیل شیراز و امام اصفهان به عنوان شاخص‏های دو دوره متوالی دارای چه ویژگی‏های مشترکی می‏باشد و چه عناصری از معماری مسجد وکیل را می‏توان متاثر از مسجد امام اصفهان دانست؟ از این رو این پژوهش بر آن است تا با بررسی، مقایسه و تحلیل عناصر و ویژگی‏های دو شاهکار هنر و معماری اسلامی ایران، یعنی مسجد امام اصفهان و مسجد وکیل شیراز به شباهت‏ها و تفاوت‏های حاکم در نگرش آن‏ها و هویت‏های طراحی مساجد فوق بپردازد. به منظور انجام این مهم از راهبرد توصیفی تحلیلی به همراه روش قیاسی بر پایه عناصر ساختار فضایی و عملکردی صورت پذیرفت. با مطالعۀ منابع کتابخانه‏ای و میدانی از طریق مشاهده و استفاده از کروکی و نقشه اطلاعات گردآوری شده، بررسی و تحلیل گردیده و در قالب جدول‏های ارایه شده‏اند. آنچه یافته‏های این پژوهش نشان می‏دهد که معماری مساجد دارای ویژگی‏های مشترکی است که در دوران‏های مختلف از جمله صفویه و زندیه دنبال شده است. اما ویژگی‏های متفاوت این دو مسجد نشان می‏دهد که احتمالا حکومت زندیه به جای الگوبرداری از صفات مساجد جامع دوره قبل از خود (صفویه)، بر زمینه تاریخی _ شهری شیراز متکی بوده است. در واقع می‏توان گفت معماری مسجد وکیل به لحاظ کارکردی و فضایی تشابهاتی با مسجد امام دارد اما در سازماندهی فضا و تناسبات دارای ویژگی‏های خاص خود است. مسجد وکیل شیراز علیرغم مسجد امام اصفهان که با استفاده از عناصر عمودی دارای ابهتی کم نظیر در فضای شهری است، از شیوه شبستانی که در تمام مساجد شیراز رایج بوده، بهره برده است.},
keywords_fa = {مسجد امام, مسجد وکیل, ساختار, فضا, عملکرد.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-697-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-697-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Shabani, Amirhossein and Izadi, Mohammad Saei},  
title = {Localizing Integrated Urban Regeneration of Historical Context of Islamic City}, 
abstract ={So far, insufficiency of fluency non-native patterns in urban planning system and reliance on imported versions in our urban planning, which has imposed heavy consequences on our organization city. Superficial imitation of the patterns and lack of inclusion of indigenous socio-cultural foundations, not only failed due to an intolerance to adapt with Iranian-Islamic identity of the city but also but sometimes incomplete or improper implementation of them, has created double dilemma. Glorious history of Islamic civilization is full of strong evidence to show that always Muslims with intelligence and interaction with other cultures can use positive approaches of the others, Of course, in this way the main source was the Qoran and the Prophet (PBUH) and the Ahlul Bayt method. Therefore, localization and using benefit of the positive achievements, in particular the successful experiences, it can be catalyst and facilitator to achieve a model of their own culture. In this context and to respond to the significant challenges of development and conservation issues in the context of historical Islamic cities ,in this study scrutinizes, integrated urban regeneration policy and according to the contextually logic and its components, introduced native model of integrated urban regeneration in the context of historical Islamic cities. Obviously this issue is possible, after becoming today›s one-dimensional man and as a result imbalances in the structure of the city caused cultural gap and injection of indigenous component, only through recognition of the Islamic identity of the city and its components based on Islamic thought. Qualitative methods of this study, with descriptive-analytic approach, gathers information through using documentary. The main sources are the urban regeneration literature and the Book of God, Imams traditions, legacy of Islamic cities.Every religion can be clearly reflected in the construction of the physical, economic, social, cultural and geographical spaces which can be observed under the realm of religion. Islam binds importance and value of city to scale of its spirituality of the people. Therefore, Islamism of city depends on can present the principles and values that Word of God has defined to the Muslim community. A Islamic city is Islamic if  its physical aspect is manifestation and expression of Islamic values for human life and the basis of the attributes of divine action; Absolutely in such this structure, unison of material and spiritual components to unity, in totality-unity in diversity- must be fulfilled; Such that human virtues such as justice, moral virtues for example honesty, safety and security and in general all religious good nesses are plentiful in the Islamic utopia and of course, in considering to  physical aspect will not  never neglect the virtues and somehow is going to be built in such spaces that have virtue and reminder for human. Meanwhile the urban context, both historical and new, is objective space as constituents of the Islamic city in association with intellectual and practical space follow the realization of a goal. According to Islamic teachings, the ultimate goal of human is perfection and excellence that will not be possible unless we pay attention to God, therefore, in the Islamic urban planning all components must be noted and used to improve human. The deteriorated texture problems in the structure of our modern cities, not new and not fully solved and so far main part of this problem goes to the logic of policies that have been adopted. Nowadays, decision-makers face trouble because of lack of the pattern which adaptive to social, economic, and geographical attributes of country and rely on imported patterns. More patterns arising from the capitalist system that except their own interests, and not pursuing another target. It is clear that the adoption and use of global patterns not only is not required and pre assigned version for all cultures and nations, but also is not in many cases definitive. So it seems to achieve Islamic-Iranian model of progress, first, it should recognized basic principles of common pattern in all aspects of decision-making in solving problem and then be recognized main assumptions underlying them and adapted to the culture and conditions. Therefore, understanding the process of change and protection of them is key to integrated urban regeneration. In this study, Based on theoretical principles of Islamic city, model for integrated urban regeneration process in historical context are explained and localized, from this perspective lack of comprehensive theoretical mechanism for dealing with the deteriorated historical context in modern cities of our country will solved.},  
Keywords = {Integerated Urban Regeneration, Historical Context, Islamic City.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {1-19}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {بومی‎سازی بازآفرینی یکپارچه شهری بافت‎های تاریخی شهر اسلامی},
abstract_fa ={نارسایی حاصل از تسلط الگوهای غیربومی، تاکنون تبعات سنگینی را بر سازمان شهری‌ ما تحمیل کرده است. تقلید سطحی و لحاظ نشدن بنیان‌های فرهنگی- اجتماعی بومی، علاوه بر اینکه نتوانسته‌اند به دلیل ناسازگاری با هویت شهر ایرانی- اسلامی مسأله‌ای را حل کنند؛ گاه اجرای نابجایشان معضلی مضاعف ایجاد کرده است. تمدن اسلامی سرشار از شواهدی است که نشان می‌دهد مسلمانان با هوشمندی، تعامل و تعاطی با دیگر فرهنگ‌ها همواره توانسته‌اند رهیافت‌های مثبت را در خدمت تدوین الگوهای بومی درآورند؛ لذا بومی‌سازی و بهره‌مندی از دستاوردهای مثبت، به‌ویژه تجارب موفق می‌تواند در دستیابی به الگویی متناسب با ساختار فرهنگ خودی، تسهیلگر و تسریع‌کننده باشد. برای پاسخ به چالش معنادار میان مقوله‌های توسعه و حفاظت در بافت‌های تاریخی شهرهای اسلامی، در این پژوهش سیاست بازآفرینی یکپارچه‌ شهری مورد مداقه واقع شده و با توجه به مؤلفه‌های آن و منطق زمینه‌گرایانه‌اش، جستجوی الگوی بومی از بازآفرینی یکپارچه‌ی شهری در بافت‌های تاریخی شهر اسلامی در دستور کار قرار گرفته است. بدیهی است که این موضوع به‌دنبال تک‌ساحتی شدن انسان امروز و به تبع آن ناهماهنگی در ساختار شهر اسلامی در پی گسست فرهنگی و تزریق مؤلفه‌های بومی نشده، تنها از طی طریق در مسیر بازشناسی هویت اسلامی شهر و اجزای آن مبتنی بر اساس فکری اسلامی میسر می‌شود. روش کیفی پژوهش حاضر، با رویکرد توصیفی-تحلیلی، گردآوری اطلاعات را از طریق شیوه‌ی اسنادی دنبال می‌کند. منابع اصلی پژوهش، ادبیات مبسوط بازآفرینی شهری، نظریات اندیشمندان اسلامی، قرآن کریم، روایات ائمه‌ی معصومین، میراث به‌جامانده از شهرهای اسلامی در این بافت‌هاست و نتایج بدست آمده ارائه‌ی مؤلفه‌های بومی‌شده‌ی بازآفرینی شهری مستخرج از منابع اصیل اسلامی و ارائه‌ی مدل مفهومی بازآفرینی یکپارچه شهری در بافت‌های تاریخی شهراسلامی است. اصل وحدت اصل راهبردی در میان بقیه‌ی اصول است که تمام مؤلفه‌های بازآفرینی یکپارچه شهری به منظور تحقق آن شکل می‌گیرند و تحقق یکپارچگی در بازآفرینی با رویکرد اسلامی مشروط به تحقق اصل وحدت است. باید رویه‌های متوازن، چندوجهی و یکپارچه را در قالب بازآفرینی یکپارچه به‌عنوان سیاستی منسجم اتخاذ نمود؛ و قاعدتاً در این مسیر باید زمینه‌های بومی، الزامات و شرایط منحصربه‌فرد هر بافت و هویت خاص ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و کالبدی را بطور خاص لحاظ نمود.  },
keywords_fa = {بازآفرینی یکپارچه شهری, بافت‎های تاریخی, شهر اسلامی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-763-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-763-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Mozafar, Farhang and Nadimi, Hadi and Salehi, Abouzar},  
title = {The Ontology of Historic Places: An Ontological Contemplation on Historic Places in the Light of the Doctrine of Principality of the Existence}, 
abstract ={A review of the history of architectural conservation implies that ontological attitude of scholars and theorists in the field of historic places› conservation is one of the most important principles of conservation theories. Those features of historic places which are considered as more significant at the moment of recognition are often turned into an issue for conservation. However, there is not a clear understanding of such an issue, especially its theoretical basics, in Iran›s today community. Accordingly, this paper explores the ontology of historic places by relying on Transcendental Wisdom ascribed to Sadr al-Moto›alehin Shirazi and based on the doctorine of «Principality of the Existence» which offers an explication of the existence of material beings. In this line, the mentioned relations between «material and form», «form and meaning» and «extrinsic and intrinsic aspects of things» in the system of Transcendental Wisdom and also the theory of Substantial Motion and its explanation apropos the fluid existence of material beings and finally transcendentalism›s conceptualization of the relation between «existent» and «being» in the world›s system are the main views taken from such a philosophy. In all, since this study is in line with Sadraei›s philosophy it enjoys analytical-philosophical nature and employs logical reasoning and analogical methodology. Respectively, the historic place is scrutinized from three aspects. The first aspect refers to such a place «as a single measurable totality» whereas the other two aspects regard it «as a changeable totality» and «as an element within the contextual measures». With respect to the first aspect, the existence of the historic place is considered as a measurable element enjoying several levels of emergence. These levels constitute the triple aspects of meaning, form (and its extrinsic determinations) and material. Also, corresponding to each aspect, the historic place gains some measures. Consequently, regarding the measures of any historic place, we can talk about the measures referring to meaning, form (intrinsic and extrinsic measures) and material. Moreover, among these levels, each level is more significant than the lower levels representing the existence of the historic place. In other words, the existence of the historic place is manifested in its intrinsic form and meaning more than anything else and the material as well as the extrinsic determinations of the form are simply the manifestations or, in a word, the context for the emergence of the historic place›s existence. However, a historic place is finally a single entity which has existential integrity and the aforementioned levels are not separate from each other in reality. Then, the temporality and mixing of the historic place›s existence with change is considered. In this respect, relying on the theory of Substantial Motion, the historic place is regarded as a «changeable totality» and evolving issue mingled with time. In this respect, the historic place is a fluid entity, not an object, which is a permanent becoming; it is a gradually-occurring matter and is like an entity scattered in time whose past and future constitute different parts of a single entity. Thus, in reality, we cannot talk about persistence and consistency in the existence of the historic place and just the issue of continuity in its existence can be raised. This continuity is possible due to the becoming on the orbit of measures referring to its particular existence. But the question that other than the measures of the historic place in the mentioned triple aspects what other measures referring to its particular existence can be found paves the way for paying attention to another aspect of its existence. In this aspect, the historic place is considered not as a single totality but as a part of its surrounding world which can be the world in the broadest scope. It is argued that simply recognizing the elements within the existence of the historic place cannot provide full knowledge of it and it is necessary to consider its inevitable relation to the environment or more general context. Accordingly, the historic place as an entity becomes the manifestation of «being» and its validity depends on such a manifestation. In this aspect, the historic place becomes the manifestation (relatively speaking) of the names and attributes of the being and the regularities originated from it and, consequently, it is located under the existential systems of the world and its manifestations in the natural as well as the cultural world. These systems or orders have some manifestations in the nature such as a number of laws referring to qualitative and quantitative aspects of the place (meaning, form and material). In this respect, the cultural measures and orders receive their validity via corresponding to existential systems and thus they can be used as a criterion for the existence of the historic place. In general, from the perspective of this study, the historic place is first and foremost an «integrated totality and objective measurable entity which changes permanently» while its particular measures (in the triple levels of meaning, form and material) are located under the existential systems manifested in the natural as well as cultural rules. It should also be considered that the validity of the historic place›s existence depends on its capacity to manifest the existential systems. Thus, the constant and necessary matter in it is the very orders or existential measures manifested in it which can be called «the aspect of being» or «Allah›s aspect» in a word.  },  
Keywords = {Ontology, Historic Place, Existence, Measure, Change.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {20-33}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {هستی‌شناسی مکان تاریخی (تأملی هستی‌شناسانه در مکان تاریخی در پرتو اصالت وجود)},
abstract_fa ={مروری بر تاریخ حفاظت معماری گویای آن است که تلقی هستی‌شناسانه‌ی اندیشمندان و نظریه‌پردازان حفاظت از مکان‌های تاریخی یکی از مهم‌ترین مبادی نظریه‌های حفاظتی بوده است. غالباً ویژگی‌‌‌هایی از مکان تاریخی -که در هنگامه‌ی شناخت، از اهمیت بالاتری برخوردار شده- به موضوعی برای حفظ، تبدیل گردیده‌است. این در حالی است که جامعه‌ی امروز ایران، تلقی‌ روشنی از این موضوع ندارد. ‌‌‌آن‌چه به طرح این سؤال می‌انجامد که تلقی فرهنگ ایرانی-اسلامی از حقیقت هستی مکان‌های تاریخی چیست؟ در این راستا، تحقیق حاضر با استناد به تبیین‌های اصالت وجودی حکمت متعالیه منسوب به صدرالمتألهین از هستی موجودات مادی و با تکیه بر استدلال منطقی و روش قیاسی، به هستی‌شناسی مکان تاریخی می‌پردازد. بر این مبنا، حقیقت مکان تاریخی، از سه وجه مورد توجه قرار می‌گیرد. در وجه اول، مکان تاریخی به عنوان یک «کل واحد اندازه‌مند» مورد توجه قرار می‌گیرد؛ با مراتبی از اندازه شامل «معنا»، «صورت و تعینات عرضی‌اش» و «ماده». در نسبت این مراتب نیز به‌ترتیب، معنا بر صورت، صورت بر تعینات عرضی‌اش و تمامی این‌ها بر ماده، اصالت می‌یابند. اگرچه در نهایت، مکان تاریخی، کل واحد و دارای وحدت و یکپارچگی وجودی است. پس از آن، با تکیه بر نظریه‌ی حرکت جوهری، مکان تاریخی به مثابه یک «کل متغیر» مورد تأمل واقع می‌شود. مکان تاریخی از این‌ جهت نمی‌تواند بقا و ثباتی داشته‌باشد و تنها می‌توان قائل به استمرار و تداومی در هستی آن شد. استمرار بدین‌معنا لاجرم به واسطه‌ی «صیرورتی پیوسته بر مدار اندازه‌مندی‌های ناظر به هستی خاصش» ممکن می‌شود. پس از آن، پرسش از اندازه‌مندی‌های ناظر به هستی مکان تاریخی و نیز توجه به ملازمت با تغییر، وجه دیگری از هستی مکان تاریخی را مورد اشاره قرار می‌دهد و آن درآمیختگی‌اش با مقیاس‌های مختلفی از عالم پیرامونی است. از آن‌جهت که برای فهم هستی‌شناسانه‌ی مکان تاریخی نمی‌توان آن را به خودی خود موضوع شناخت قرار داد. در این  وجه، مکان تاریخی به عنوان یک «وجود محدود»، در بستر عالم پیرامون و به معنای کلی‌تر، «عالم وجود» قرار می‌گیرد. از این‌ منظر، اعتبار «مکان تاریخی» به عنوان یک «موجود»، به مظهریت «وجود» است. مکان تاریخی در مقام مظهریت وجود، در ذیل نظامی از اندازه‌های وجودی یا قاعده‌مندی‌های هستی و از جمله، قواعد متجلی در عالم طبیعت (و تجلیات نسبی آن در عالم فرهنگی) قرار می‌گیرد. از این جهت، وجه ثابتش در ضمن تغییر نیز همان نظم‌ها یا اندازه‌های وجودی متجلی در آن خواهد بود. },
keywords_fa = {هستی‌شناسی, مکان تاریخی, وجود, اندازه, تغییر.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-769-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-769-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {HashemiToghroljerdi, Seyed Maji},  
title = {Evaluation and Analysis of Jurisprudential-Legal Entities in the Structure of High Council of Urbanism With a "corrective proposal in the courts of inquiry and the specialized commission of the council}, 
abstract ={Islamic ethics as the controlling system of behaviors has defined the rights of an individual and society and Fiqh (jurisprudence) explains behavioral patterns in accordance with Shari›a (law). Given that each space is shaped according to behavioral pattern of its residents, the mechanism of interpretation and implementation of Islamic Shari›a is reflected in architecture and urban planning process of traditional cities and their environment is actually considered as an interaction between these sciences and planning and implementation process. Islamic ethics as one of the infrastructures of the Iranian Islamic civilization has played a strategic role. Purifying the conscience, providing mental and physical health, and removing human faults are the functions of ethics; however, social life is managed by law. Justice, according to many philosophers, and is regarded as the main basis of law. That is, the legislator must follow the rules of justice. Numerous violations in Iranian urbanism and agriculture along with changing the gardens and farms into residential, commercial, etc. usage result from the wrong infrastructure which has been developed by the decisions of High Council of Urbanism and Architecture and Artcile5 Commission. To improve general culture and to respect the laws and regulations associated with urbanism and architecture, first of all this framework and its forming factors which have legalized the purchase and sale of violations must be amended.  },  
Keywords = {Islamic ethics, lawful (Halal) and forbidden (Haram), Court of Justice, legal entity, structure of High Council of Urbanism.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {34-54}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {ارزیابی جایگاه نهاد فقهی- حقوقی در ساختار شورای عالی شهرسازی با ارائه ی پیشنهاد اصلاحی در مراجع دادرسی و کمیسیو نهای تخصصی شورا},
abstract_fa ={اخلاق اسلامی به عنوان نظام کنتر لکننده ی رفتارها به تعریف حقوق فرد و جامعه پرداخته و فقه الگوهای رفتاری مطابق با شریعت را بیان م ینماید. نظر به اینکه هر فضا متناسب با الگوی رفتاری ساکنینش شکل م یگیرد؛ سازوکار تفسیر و اجرای شریعت اسلامی در فرآیند معماری و شهرسازی شهرهای سنتی رخ داده و محیط آنها در واقع به عنوان تعاملی بین این علوم و فرآیند برنامه ریزی و اجرا محسوب م یگردد. این مقاله برای فهم دلایل نابسامانی در شهرهای معاصر ایران با این سؤال روبرو بوده که مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری تا چه اندازه با اخلاق اسلامی و قوانین بالادستی همانند قانون مدنی تطابق داشته و آیا اصولاً نهاد مشخص فقهی-حقوقی جهت تطابق مصوبات با یکدیگر و عدم تعارض با شریعت اسلامی تعریف شده است؟ این پژوهش که با روش مطالعات تحلیلی- توصیفی شروع شده؛ با تطابق برخی از مهمترین مصوبات شورای عالی شهرسازی و کمیسیون ماده پنج با یکدیگر و با قواعد اخلاقی نشان م یدهد که قوانین معاصر همانند قانون مدنی در هماهنگی با اخلاق و فقه شکل گرفته ولی جدایی این رابطه در تدوین ضوابط شهری معاصر موجب توزیع نامتعادل ثروت شده و مهم ترین دلیل شک لگیری حکومت اسلامی -که رعایت عدالت اجتماعی و گسترش دوستی مابین مردم می باشد- را به شدت مورد تعرض قرار داده است. در شریعت اسلامی مسلمانان موظف شد هاند هر یک از رفتارهای خود را در ترازوی صفاتی چون «واجب « ،» مستحب « ،» مباح « ،» حرام » و «مکروه » قرار داده؛ درستی یا نادرستی آنرا سنجیده؛ و نسبت به انجام یا دوری از آن اقدام نمایند. لذا؛ عمل حرامی همانند تعرض به حریم خصوصی خانه دیگران اصولاً با طبیعت انسان ناسازگار است. این مقاله با تطبیق نتایج نشان داده برای سهولت فروش تراکم -که یکی از مهمترین دلایل نابسامانی کلان شهرهای ایران از جمله تهران می باشد- ساختار کمیسیون ماده پنج شورا یعالی شهرسازی تغییر یافته است؛ و با نبودن نهاد فقهی- حقوقی همانند شورای نگهبان در ساختار این کمیسیون و شورای عالی این شورا از منظر حقوقی و شرعی دچار مشکل جدی شده است. ه ماکنون دیوان عدالت اداری در موارد خاصی که از مصوبات شکایتی مطرح شود؛ از شورای نگهبان استعلام می نماید در برخی از موارد اختیارات قانونی کمیسیون ماده پنج بعنوان دلیل شرعی بودن آن اعلام شده که البته اختیارات ضرورتاً مجوز شرعی بودن آنها نم یباشد. لذا پیشنهاد م یشود در راستای تهیه و تدوین مصوباتی که در انطباق با قواعد فقهی  حقوقی شریعت اسلامی باشند؛ شورای فقهی–حقوقی با حضور کارشناسان و متخصصان حقوق اسلامی و فقه معماری و شهرسازی در شورای عالی شهرسازی تشکیل شود. لازم به ذکر است که هیچ قاعده و قانونی در حوزه زندگی شهری نباید رذایل اخلاقی را رشد دهد و فضایل اخلاقی چون توجه به حلال و پرهیز از حرام را در نزد مردم کوچک و حقیر جلوه دهد.},
keywords_fa = {نهاد فقهی-حقوقی, اخلاق اسلامی, حلال و حرام, دیوان عدالت, ساختارشورا یعالی شهرسازی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-764-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-764-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {SalehiKakhki, Ahmad and TaghaviNejad, Bahareh},  
title = {A Study of the Function of a Decorative Form in the Inscriptions of the Stuccoed Mihrabs Created during the 12th and 14th centuries}, 
abstract ={Introduction: Inscriptions are considered as one of the most significant form of decorations that have been used mostly in the mihrabs and involve Quranic verses, prophet’s sayings, religious expressions as well as the date and the name of their creators. The stuccoed mihrabs of the Seljuk and Ilkhanid periods were no exception in which the inscriptions have many visual features including using a letter/ word or a decorative form at 45° angles of the inscriptions all around the mihrabs. The aim of this research, therefore, is to identify different kinds of these letters/ words or decorative forms in the inscriptions carved around the mihrabs created during the 12th and 14th centuries and compare them with each other. Thus, the following question has been put to be answered: what are different kinds of decorative forms used in the inscriptions of the stuccoed mihrabs created during the Seljuk and Ilkhanid periods and what are their similarities and differences in terms of their functions? Methodology: This research is carried out using a historical-comparative method. Regarding the innovative theme of the article, first the attempt has been made to identify how decorative form in the inscription of the mihrab is used. Then, the researcher has tried to find this decorative form in the stuccoed mihrabs of the 12th and 14th centuries. Then, the letters/ words or the decorative forms of these mihrabs are compared and their significant features are described.   The data was collected mostly from the selected samples through field researches, i.e. photography and linear designs of the images and the provided pictures are drawn using Photoshop and Matrix. The library resources are also used to introduce the historical records and describe the stuccoed mihrabs. Conclusion:The results, obtained from studying 22 stuccoed mihrabs assigned to Seljuk and Ilkhanid periods, show that, in each period, it was common to use a word similar to لا »  «or decorative forms at 45° angles of the inscriptions around the mihrabs and they can be seen in different forms: using a single letter of the inscription (separately) that are diagonal (symmetrical) at angles; using a form like the word لا that is sometimes simple and sometimes elaborate and with detailed decorations. According to studies and the samples obtained from the above decorative form, the لا-like decorative forms can be classified into different groups that involve various types in terms of: 1) vaiation in node-like forms of the letters ل and ا and 2) the relation between the decorative form and the margin box, decoration or inscription. The node-shaped variation is such that the letters ل and ا are tied together in the middle and this tied part can be classified as triangle, square or rectangle and circle. The complexity of knitting these two letters is different and in some samples, it is so elaborate. The way these letters/ words or the decorative form are used in angles can also be considered because sometimes it is related to the margins and walls of the frame and is located such a way that its relation with the upper or lower lines of the border frame is definite and sometimes it is independently located at 45° without having to be attached to the margin box. According to the distinction of this decoration form, which varies from the sixth century to the 12th century, we can point out that at the angles of the stuccoed mihrabs of Ilkhanid period, more elaborate and detailed لا-like decorative forms were used compared with the Seljuk period and also, during the Ilkhanid period, this form has been changed to a pine fruit/ tear with various decorations this decorative form has been widely used in the inscription of the stuccoed mihrab.  },  
Keywords = {Seljuk and Ilkhanid Periods, Stuccoed Mihrabs, Inscription, Decorative Form.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {55-74}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {پژوهشی بر کاربرد یک فرم تزیینی در کتیبه نگاری محراب های گچ بری 
دوران سلجوقی و ایلخانی در ایران},
abstract_fa ={کتیبه ها، یکی از بارزترین تزیینات به کار برده شده در محراب ها به شمار می روند که همواره حضوری مستمر داشته و غالباً دربردارنده؛ آیات قرآنی، احادیث، مضامین مذهبی و هم چنین تاریخ و رقم سازندگان این آثار، هستند. محراب های گچ بری دوره سلجوقی و ایلخانی نیز، از این قاعده مستثنی نیستند و نحوه کتیبه نگاری در این محراب ها؛ دارای ویژگی های بصری متعددی است که از جمله آن ها می توان به؛ کاربرد یک حرف/کلمه یا فرم تزیینی، در زوایای 45 درجه کتیبه های موجود در حاشیه دورتادور محراب ها، اشاره نمود. لذا این پژوهش، با هدف معرفی انواع این حروف/ کلمات یا فرم های تزیینی در کتیبه های محراب های گچ بری قرون ششم تا هشتم هجری و مقایسه آن ها با یکدیگر، شکل گرفته است. در راستای دستیابی به این هدف، پرسش اصلی این پژوهش چنین است: انواع این فرم تزیینی در کتیبه نگاری محراب های گچ بری دوره سلجوقی و ایلخانی کدام است و چه شباهت ها و تفاوت هایی در تنوع این فرم تزیینی و نحوه کاربرد آن، وجود دارد؟ روش یافته اندوزی بر اساس پژوهشی میدانی (عکاسی – طرح خطی1 تصاویر) و با استناد به منابع مکتوب انجام شده که به روش تاریخی- تطبیقی، به تحلیل داده های بدست آمده از نمونه های مطالعاتی می پردازد. نتایج حاصله، که از بررسی 22 محراب گچ بری تاریخ دار یا منسوب به دوره سلجوقی و ایلخانی (دارای حرف/ کلمه یا فرم تزیینی) به دست آمده، حاکی از آن است که؛ در هر دو دوره، استفاده از کلمه شبه «لا» یا فرم تزیینی در زوایای 45 درجه کتیبه حاشیه محراب ها رواج دارد که بخش تزیینی غالباً گره خورده و  به شکل «مثلث»، «مربع/ مستطیل» یا «دایره»، است. این فرم، هم به صورت مستقل و گاه در ارتباط با کادر حاشیه، تعبیه شده و معمولاً به لحاظ تزیینات و ساخت و ساز خود، با حروف کتیبه قرابت دارد. هم چنین بر اساس نمونه های مطالعاتی به نظر می رسد که کمیت استفاده از این فرم تزیینی و تنوع آن، در محراب های دوره ایلخانی نسبت به دوره سلجوقی بیشتر است.},
keywords_fa = {سلجوقی, ایلخانی, محراب های گچ بری, کتیبه نگاری, فرم تزیینی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-768-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-768-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Saadat, Davoud and Etesam, Iraj and MokhtabadAmrai, Seyyed Mostafa and Mahdavinejad, MohammadJav},  
title = {Explain Concept of Transparency in Terms of Modern, Postmodern and Evaluating that in Islamic Iranian Architecture}, 
abstract ={In the history of architecture, since the architects sought to enter the light inside and as a result, its relationship with external conditions, the concept of transparency has been studied. Therefore, elements such as glass have been used to create transparency and entering the light. But because of lack of technical knowledge to achieve that goal, the less successes have been achieved. By the beginning of Modern architecture in the world, some new words come into the literature of architecture such as the theory of transparency in architecture. Actually transparency is an expression of the thoughts and ideals of Modern architecture in the shape of own self.  On the other hand, deployment of transparency in the form of glassy architecture, created the base of criticism for its widespread use by critics of modernism. Colin Rowe and Robert Slutsky in the article “The Literal and the phenomenal transparency” presented an integral definition of transparency that could help Postmodern view about transparency. At the first, they classify the Literal transparency as the perceptual or spectacular one, and phenomenal transparency as the conceptual or readable one. Literal transparency actually refers to light permeability of materials and Interference indoor and outdoor spaces. A concept that could be considered as influenced by cubist painting techniques and aesthetics of Modern architecture. The other statement of transparency, which is often used in the architecture of most of the world, is traction and appeal to create a sequence of spaces inside and outside the building. Which we can see the appearance of a perfect sample of it in Iranian architecture. In Iranian Islamic architecture that the valuable and exalted heritage of our ancients was the concepts of light and its different forms of that in wisdom, philosophy and art, not only before Islam but also after that. The question is that how was transparency in Iranian Islamic architecture and what are conceptual differences between modern and postmodern architecture with Iranian Islamic architectural transparency. Transparency is among most important architectural issues that are rarely addressed. This importance is because of the comparison of some viewpoints about concept of transparency in the eras of Modern, Post-modern architecture and Iranian Islamic architecture to achieving principles of the formation of the concept and its types with aim to precise definition of structural concepts of objective and subjective. The Article based on analyzing texts and collected data through librarian search and some documentaries. To narrow the scope of work, the evolution of transparency in the modern and post-modern movement. At first express types of transparency in modern architecture, postmodern and Iran›s Islamic architecture then study Comparative Comparison them and finally, explain and evaluate the transparency of Iran›s Islamic architecture. This article expresses some kinds of transparency and divides it to Three Categories: Literal transparency, Phenomenal transparency and Semantic transparency and then analyses the philosophical and aesthetic based on architecture of modern, postmodern and Iranian Islamic architects. In this paper, we try to describe the features of transparency by considering of this parameter in modern architecture. After all, transparency in Iranian Islamic architecture is based on the concepts explained. With this method, the use of transparency in each of these eras has been explained and then used in a timeline, and finally examined the evolution of this application. About achievement of this study to previous examples can be cited to this point what›s that Spatial transparency in the evolution of Iranian architecture introduced by Hadi Mirmiran, which means increased space and reduced material is on properties of Literal transparency more and based on the theory of modernism and is similar to Bruno Zevi,s view. While results of this study, in addition to the above, in Iranian Islamic architecture, phenomenal transparency and semantic transparency are more and existence of major mental clarity (not objective). In the Iranian Islamic architecture and contrary to the last ones, we can give a hint, that the explanation of Iranian architecture with the modern architecture’s language instead of its Islamic and Iranian language is so wrong. Actually we ignore and connive at some parameters by this viewing. In fact, with dealing like visual material these concepts, a lot of deep cultural concepts in Islamic architecture will be ignored.  },  
Keywords = {The Literal and the Phenomenal Transparency, Semantic Transparency, Modern Architecture, Post-Modern Architecture, Iranian Islamic Architecture.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {75-90}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین مفهوم شفافیت در دوره‌های مدرن، پست‌مدرن و ارزیابی آن در معماری اسلامی ایرانی},
abstract_fa ={با آغاز معماری مدرن، واژگان جدیدی با مفاهیم متعدد، وارد ادبیات معماری جهان شدند که از آن جمله می‌توان به اصل شفافیت در معماری اشاره کرد. این اصل را -که همواره در این سبک به دیده‌ی مثبت به آن نگریسته می‌شود- می‌توان به نوعی تجلی تفکرات مدرن دانست. در دیدگاه پست‌مدرن، گسترش شفافیت در قالب معماری شیشه‌ای، زمینه‌ی نقد کاربرد وسیع آن، توسط منتقدان مدرنیسم را به‌وجود آورد و آنها شفافیت واضح را به عنوان شفافیت ادراکی یا دیدنی و شفافیت پدیداری را به عنوان شفافیت ذهنی یا خواندنی طبقه‌بندی کردند. از طرفی در بررسی معماری ایرانی اسلامی که ارزشمندترین و متعالی‌ترین میراث به‌جا‌مانده از پیشینیان این دیار، شفافیت، مفاهیم نور و نمود و بروز آن به انحای گوناگون در حکمت، فلسفه، هنر و... می‌باشد؛ این سؤال مطرح است که نمود و بروز شفافیت در معماری اسلامی ایرانی چگونه می‌باشد و چه تفاوت‌های مفهومی بین شفافیت در معماری مدرن و پست‌مدرن با معماری اسلامی ایرانی می‌باشد. اهمیت این موضوع، بیشتر از آن روست که با بررسی مقایسه‌ای نگرش‌ها و دیدگاه‌های پیرامون مفهوم شفافیت در دوره‌های مدرن، پست‌مدرن و معماری اسلامی ایرانی، مبانی شکل‌گیری این مفهوم و انواع آن با هدف نیل به تعریفی دقیق و ساختاری از مفاهیم عینی و ذهنی تبیین گردد. این مقاله از نوع استدلال منطقی بر پایه‌ی تحلیل متون است و اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و روش اسنادی جمع آوری شده‌است. در ابتدا به بیان انواع شفافیت در معماری مدرن، پست‌‌مدرن و معماری اسلامی ایرانی می‌پردازد و سپس به مقایسه‌ی تطبیقی موارد فوق پرداخته و در نهایت تبیین و ارزیابی شفافیت معماری اسلامی ایرانی انجام می‌گیرد. در بررسی دستاورد تحقیق حاضر نسبت به نمونه‌های قبلی به این نکته می‌توان اشاره نمود که آنچه تحت عنوان شفافیت فضایی در سیر تکاملی معماری ایرانی که به معنای افزایش فضا و کاهش ماده توسط میرمیران مطرح شده‌است؛ بیشتر بر مبنای خصوصیات شفافیت «دقیق و واضح» بوده و منطبق بر تفکر مدرنیستی و دیدگاهی مشابه نظریه‌ی برونو زوی می‌باشد. در حالیکه طبق یافته‌های تحقیق حاضر، علاوه بر موارد فوق، در معماری اسلامی ایرانی شفافیت پدیداری و معنایی نمود بیشتری دارد و تفسیر معماری ایران با زبان غیرایرانی-اسلامی همچون زبان مدرن، امری ناقص است و در واقع با پرداختن به این مفاهیم ظاهری، بسیاری از مفاهیم عمیق فرهنگ این معماری نادیده گرفته می‌شود.},
keywords_fa = {شفافیت واضح و دقیق, شفافیت پدیداری, شفافیت معنایی, معماری مدرن, معماری پست‌مدرن, معماری اسلامی ایرانی.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-766-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-766-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Yaran, Ali and Behroo, Hosei},  
title = {The influence of Islamic Culture on the Housing and Manifestation in Space Had Homes (Case Study: Qajar Epoch Homes in the Town of Ardabil)}, 
abstract ={Man has always been from the beginning of creation, with the Elimination of the name of the shelter challenge was to hand. Humans have always had a place and environment need to protect themselves from the invaders and the conditions in the harbor. Early human, from the beginning, a kind of natural caves that meet this need, were chosen. With the passage of time and the more familiar with different aspects of the human surroundings and his innate needs, sought to find the answer to this need. After the historical epochs, one of the tools and features found in natural, long step in to resolve their needs. He was able to remove this human place, making renewable way. In order to solve this crisis, due to being interdisciplinary research, beginning with the heuristic method and citation study, understanding the factors influencing the culture as well as religious influences on space›s body home. Then with the examination and investigation of a few examples of the Qajar era homes in the city of Ardabil, the understanding of the cultural values of the Islamic world view that the architectural pattern (figure House) leads. Continue to mention the cultural values of the Islamic world view of influencing the housing and manifestation of these values in the space of a home had reviewed in this research were discussed, which is as follows: Veil-cooperation-cleanliness-contentment-pivot and obey God-humility. Veil, had split the housing in the form of directions (vestibule), the definition of communication spaces, using distinct entrance door, observe the hierarchy of public space and access to a private, defined and limited communication with the external environment as well as easy access to spaces at will. Cooperation, in a book review about homes had space devoted to communicating with neighbors and devote the best space (from the King) has been flashed to the guests. The purity of the two means physical and mental form, with the placement service is out of the House, the embedded space for shoes, Ken (entrance porch), the presence of flowers and plants and the proper utilization of light and air as well as the presence of water in the chart space dock. Contentment with regard to the dimensions of the external body proportions (thumb), pay attention to the dimensions of the Interior proportions, simplicity of form and the correct investment of mass to reduce energy consumption in buildings is reviewed on the form. Pivot and obey God in the House had reviewed, with addressing abstract decorations (induce spiritual sense) in the atmosphere inside the building, and pay attention to the apparent manifestation of worship, space allocation. Humility also according to abstain from panache and align with the environment by machines (abstain from physical personhood) appeared. Finally, with the cultural values of the referenced in the measurement of the House in the town of Ardabil, Qajari results showing acceptable adherence to these principles and values of homes of Islamic culture. In the end, with the understanding of these factors and values can be used to regenerate the rich architecture and culture from the past of this land.  },  
Keywords = {Islamic Culture, Housing, Home Space, Ardebil, Qajari.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {91-107}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تأثیر فرهنگ و اخلاق اسلامی بر مسکن و کالبد فضایی خانه‌ها
(نمونه موردی: خانه‌های عصر قاجار در شهر اردبیل)},
abstract_fa ={با ورود دین مبین اسلام به سرزمین ایران و همسویی تفکرات و اندیشه‌های برگرفته از قرآن و مفاهیم دینی-اعتقادی، با تکنیک‌های ساخت در معماری ایران، معماری این سرزمین، با محتوایی مقدس، همراه شد. با گذشت زمان، گسست فرهنگی و بحران هویت، در کالبد خانه‌ها و سیمای شهرهای ایرانی پدیدار گشت؛ به‌طوریکه دیگر نمی‌توان رابطه‌ای منطقی بین معماری معاصر و معماری غنی و پرمحتوای گذشته این سرزمین یافت. در راستای حل این بحران، با توجه به میان‌رشته‌ای بودن پژوهش، ابتدا با روش استدلالی و مطالعه‌ی استنادی، به شناخت عوامل تأثیرگذار بر فرهنگ و همچنین تأثیرات مذهبی بر کالبد فضایی خانه‌ها پرداخته شد. سپس با بررسی و واکاوی چند نمونه از خانه‌های عصر قاجار در شهر اردبیل، به شناخت ارزش‌های حاصل از فرهنگ و اخلاق اسلامی -که در نهایت به الگوی معماری (شکل خانه‌ها) منجر می‌شود- پرداخته شد. در ادامه به ذکر ارزش‌های حاصل از فرهنگ و اخلاق اسلامیِ تأثیرگذار بر مسکن و تجلی این ارزش‌ها در کالبد فضایی خانه‌های مورد بررسی در این پژوهش پرداخته شد که به قرار زیر می باشد: حجاب، تعاون، طهارت، قناعت، خدامحوری و اطاعت، تواضع. حجاب، در کالبد مسکن به‌صورت تقسیم مسیرها (هشتی)، ارتباطات تعریف شده‌ی فضاها، بکارگیری کوبه‌های متمایز درب ورودی، رعایت سلسله‌مراتب و دسترسی از فضای عمومی تا خصوصی، ارتباطات تعریف شده و محدود با محیط بیرون و همچنین سهولت دسترسی فضاها به هم نمود یافته است. تعاون، در کالبد خانه‌های مورد بررسی به‌صورت اختصاص فضایی جهت ارتباط با همسایگان و اختصاص بهترین فضا (شاه‌نشین) به مهمان جلوه‌گر شده است. طهارت که از دو وجه جسمی و روانی تشکیل یافته، با قرارگیری سرویس در بیرون از خانه، تعبیه‌ی فضایی جهت کفش‌کن (ایوان ورودی)، حضور گل و گیاه و بهره‌گیری از نور و هوای مناسب و همچنین حضور حوض آب در فضا نمودار گشته است. قناعت با توجه به تناسبات ابعاد کالبد خارجی (نما)، توجه به تناسبات ابعاد فضای داخلی، سادگی فرم بنا و توده‌گذاری صحیح جهت کاهش مصرف انرژی در ابنیه مورد بررسی شکل یافته است. خدامحوری و اطاعت در کالبد خانه‌های مورد بررسی، با پرداختن به تزئینات انتزاعی (القای حس روحانی) در فضای داخل بنا، و توجه به اختصاص فضای عبادت، نمود ظاهری یافته است. تواضع نیز با توجه به پرهیز از خودنمایی و همسویی کالبد بنا با محیط (پرهیز از تشخص کالبدی) ظاهر گشته است. در نهایت، با سنجش ارزش‌های فرهنگی یاد شده در خانه‌های قاجاریِ شهر اردبیل، نتایج حاصله نشان از تبعیت قابل قبول این خانه‌ها از اصول عملی و ارز‌ش‌های فرهنگ و اخلاق اسلامی دارد. در پایان، با شناخت این عوامل و ارزش‌ها می‌توان به احیای معماری غنی و برخاسته از فرهنگ گذشته این سرزمین پرداخت.  },
keywords_fa = {فرهنگ اسلامی, مسکن, کالبد فضایی خانه, قاجار, اردبیل.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-767-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-767-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Tokhmechian, Ali and Gharehbaglou, Minou and Nejadebrahimi, Ah},  
title = {The Formation of Space by the Conceptual Link of Music-Math and Architecture: A Case Study of Jelokhan and Asemaneh of Sheikh Lotfollah Mosque in Isfahan}, 
abstract ={In traditional architecture, the adherence of architects to the rules and proportions in numbers, geometry and music is present in designing and shaping many public monuments, and mathematical proportions, artistic ratios, or musical proportions are used in geometry of these buildings. Extracting and matching mathematical rules and proportions and examining them in the architecture of the traditional buildings are among complex issues which are well-worth for further analysis. The present article is aimed at finding the link between «architecture and music», «architecture and mathematics» and «music and mathematics» and determining the boundaries and mutual points of these sciences. The objective was to reorganize geometric pattern in Jelokhan of Sheikh Lotfollah Mosque in city of Isfahan and the linkage of its Asemaneh of the dome with music. This is a theoretical research and its theoretical basis is carried out with a historical interpretation method. Logical reasoning has been used in investigating Jelokhan and Asemaneh of Sheikh Lotfollah Mosque in Isfahan. In order to fulfill the purpose of the sudy, the relations between «architecture and music» and «architecture and mathematics» were analyzed in the form of a concept as «music-math» in architecture for adaptation. In examining the relationship between architecture and music, the researchers faced many stances. For instance, some authors believed that architecture is an expression of music in its further development or in its evolution, while some others indicated that architecture is the frozen music in space. Thus, to understand the relationship between music and architecture, you need to understand the language of both along with finding their mutual ties. Therefore, in extracting common principles and characteristics that include criteria, similarities and symmetries while keeping in the mind the relative importance of measuring the relationship between architecture and music, we analyzed it in terms of rhythm, equilibrium, balance, symmetry, high and low points, decoration and beauty of decorations, color, hearing sensation, pleasure, and quantitative role of numbers. In examining the relationship between architecture and mathematics, math is also considered as the purest type of thought and one of the main causes of human closeness to God. That is probably why most traditional architects bring math ideas into architectural designs so as to verify their beliefs about the Creator and the natural world around us. Mathematical expressions in architecture can be expressed numerically, symbolically, philosophically, creatively, conceptually through numerical ratios. Finally, in explaining the concept of «music-math» in architecture, we need to determine the extent to which musical and mathematical uses of architecture are parallel, shared, and reciprocal. In scrutinizing the proportions between architecture and music, architecture and mathematics, principles and common standards such as equilibrium, balance and symmetry, decorations and proportions, hearing sensation, numerical philosophy, numerical proportions, graphic geometry and numerical relations were obtained. In order to elucidate the theoretical findings of the research which are explained by the relation among the concepts of music, mathematics and architecture, we focused on Jelokhan and Asemaneh of Sheikh Lotfollah Mosque in Isfahan. The discovery of a hidden geometry in the depth of Jelokhan combined with Iranian Dastgahi music and mathematics along with finding a harmonic pattern in abstract patterns of the dome of Asemaneh coincided with changes in the frequency of the notes reflects its architect›s adherence to the principles of music and math in the architecture of this mosque. The proportions and rules contained in the musical, architectural, and mathematical Jelokhan of the mosque were analyzed through the fact that most geometric points of Jelokhan from the beginning to the end, the main lines, the lines of symmetry, the vaults, the lines of the Mogharnas, and many of the details of the mosque›s Jelokhan were built based on a pattern which is formed in a modular compendium of mathematics and music using the similarity of the Shur-e Sol Dastgah. Besides, the beautiful harmony of this Iranian Dastgah is seen in Jelokhan of the mosque and the walls of the Naghsh-e Jahan Square. In addition, the harmony of this Dastgah is present in heavenly decoration of mosque’s Asemaneh; decorations that, similar to orthogonal mathematical models are aggregated or opened. These harmonic decorations are a certificate of fine and delicate musical notes or an increase in the frequency of notes in Shur Dastgah.},  
Keywords = {Asemaneh, Jelokhan, Sheikh Lotfollah Mosque, Music, Mathematics, Architecture.},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {108-129}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {شکل‌گیری فضا در اثر پیوند مفهومی «موسیقی – ریاضی» و معماری
(مطالعه‌ی موردی: جلوخان و آسمانهِ گنبدخانهِ مسجدِ شیخ‌لطف‌الله اصفهان)},
abstract_fa ={قواعد و تناسبات در اعداد، هندسه و موسیقی، از دیرباز مورد توجه محققان بوده است. استخراج و تطبیق برخی از این قواعد، تناسبات و بررسی آن‌ها با معماری بناهای فاخر، از موضوعات پیچیده و همهِ‌جانبه‌ی درخور توجه می‌باشند. از این‌رو می‌توان در بررسی میان موسیقی و ریاضی، اقدام به تعریف معیارهایی مشخص نمود. معیارهایی که امکان تطبیق آن‌ها با معماری مورد سؤال و کنکاش است. هدف این نوشتار یافتن رابطه‌ی بین «موسیقی و ریاضیات»، «معماری و موسیقی» و «معماری و ریاضیات»، و تعیین مرزبندی و نقاط مشترک میان این علوم است تا از این طریق به الگویی هندسی در جلوخان مسجد شیخ‌لطف‌الله، و نمودِ این رابطه‌ها میان آسمانه‌ی گنبدخانهِ این مسجد با موسیقی دست یافت. برای تحقـــق هدف مذکور، روابط بین معمــــاری و موسیقـــی و معمـــاری و ریاضیــــات، جهت تطبیق در قالب یک مفهوم به عنوان موسیقــی – ریاضـــی، تحلیل شده که متغیرهایی نظیر تعادل، توازن و تقارن، تزئینات و تناسبات، احساس شنیداری، فلسفه‌ی اعداد، تناسبات عددی، هندسه‌ی ترسیمی و روابط عددی، از عوامل مؤثر در آن هستند. این تحقیق از نوع پژوهش‌های نظری می‌باشد که بخش مبانی نظری آن با روش تفسیری تاریخی انجام شده و در مطالعه‌ی موردی که بر معماریِ جلوخان و آسمانهِ‌ی گنبدخانهِ مسجدِ شیخ‌لطف‌الله، صورت می‌گیرد؛ از استدلال منطقی استفاده گردیده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد: اکثر نقاط هندسی جلوخان از نقاطِ شروع تا پایان، خطوط اصلی، خطوط تقارن‌ها، خطوط طاق‌ها، خطوط مقرنس‌ها و بسیاری از جزئیات جلوخانِ مسجد بر الگوی پیش‌فرض منطبق است. الگویی که با استفاده از تشابه دستگاه شورِ سُل، در مدولی تلفیقی از ریاضیات و موسیقی شکل گرفته است و هارمونی زیبای این دستگاه ایرانی در جلوخان مسجد و جداره‌های میدان نقش جهان نیز دیده می‌شود. همچنین هارمونی دستگاه شور در تزئیناتِ اوج‌گیرانهِ آسمانه مسجد نیز دیده می‌شود و این تزئینات هارمونیکِ، گواهی از زیرتر‌شدن نت‌های موسیقی و یا به‌عبارتی، بیشتر شدن فرکانس‌ نت‌ها در دستگاه شور نیز می‌باشند.},
keywords_fa = {آسمانه‌ی مسجد شیخ‌لطف‌الله, جلوخان مسجد شیخ‌لطف‌الله, موسیقی–ریاضی, معماری, میدان نقش جهان.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-765-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-765-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Ahmadi, Farzaneh and Afshar, Ali and Aghalatifi, Azadeh},  
title = {Explaining the Transformation of the Territory in Residential Hierarchy of Surrounding Fabric of Imam Reza (AS) Holy Shrine: The Case of Noghan District in Mashhad}, 
abstract ={One way to improve the quality of the human environment is to clear its spatial hierarchy. For this purpose, public, semi-public, semi-private and private areas should be clearly separated, and their border areas should be distinguished. This will increase the sense of attachment to the environment and gives identity to the residential environments. This article aims to investigate the concept of territory as one of the factors affecting the quality of the human relationship with the residential environment. To achieve this objective, the concept of territory and the factors affecting it are defined. According to the theoretical foundations presented, it can be stated that the territory is a mechanism to monitor the border between self and others, and is a mean to achieve the desired privacy. The main feature of the territory is its high dependency on culture. It also has features such as a sense of identity and possibility of personalization. Many factors affect the territory, including social factors, cognitive-psychological factors, physical factors, functional factors, geographical-cultural factors, as well as time. The concept also has human systems such as the primary territory (on which individuals have full and extensive monitoring), secondary territory (with less central and exclusive role, and acts as a bridge between the primary and the public territory), and public territory (is quite temporary and almost anyone has access to and the right to use it); according to the research objective, these human hierarchy will be studied in Noghan district. In the early Islamic centuries, the holy city of Mashhad was created by combining the ancient city of Noghan and the surrounding villages. After the martyrdom of Imam Reza (AS) and joining of Mashhad-al-Reza and Noghan, the name Mashhad became widespread. However the physicality and name of Noghan still remained in the vicinity of Mashhad until today and for a thousand and two hundred years. Therefore, Noghan is one of the oldest district in the city of Mashhad. Despite the importance of Noghan district in historical studies, beliefs, architecture, and urban planning as an intertextuality document, large part of it disappeared after recent implementation of modernization and reconstruction projects in the fabric surrounding Imam Reza holy shrine. With regard to the physical progress of the project in other sectors, the least amount of manipulation and progress happened in Noghan district. This represents the necessity to protect the identity of the district. One of the salient features of this district is placement of holy shrine in direction of Qibla, pointed to as bi-qibla feature of the distrcit. This unique feature causes accommodation of pilgrims from Arabic countries in Noghan and sense of attachment of most of the resident to the area. In this district, because of accommodation of pilgrims in the houses of people residing in the fabric, certain type of life has been formed, and the area classifications and spatial hierarchies have been changed. Therefore, this study examines the spatial hierarchy and the area classification in the district, and finally, provides recommendations to improve the quality of shelter design in the district. This study applies, its variable is qualitative, and its practical method includes document-based studies, questionnaires, and field observations. The results show that the human territory system in Noghan district has taken a special form for simultaneous presence of pilgrims and residents in the same residential house. In fact, due to this coexistence, the initial territory is limited. Secondary territory in this neighborhood has found dual and fluid nature, so as due to the characteristics of its audience (reference culture, length of residence, type of residence etc.) is moving toward the public or private sphere. This fluid nature is less aggregated to physical dimensions, and more related to perceptive-psychological dimensions. Therefore, due to the simultaneous presence of self and others, the secondary territory in this area is divided into the semi-public and semi-private spaces, where the scale for the area classification varies according to the target audience. Holy Shrine of Imam Reza (AS) is one of the most important factors leading to increased length of residence and satisfaction of residents, and hence affects the perception of territories. In addition, the district due to be near to the holy shrine has a 24 hour living, resulting in increased security. Finally, it can be stated that the nature of the territory in this neighborhood is exposed to a kind of transformation. Thus, since identity of residential hierarchy in the district depends on mixing of residents and pilgrims and its recreating should be performed based on the lifestyle of its residents and the existing territorial system, to preserve the residents of the fabric and enhance local identity.},  
Keywords = {Transformation of the Territory, Residential Hierarchy, Noghan Distrcit.},
volume = {5},
Number = {3}, 
pages = {20-34}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تبیین ِدگردیسی قلمرو در نظام سکونت بافت پیرامون حرم امام رضا (ع): نمونه موردی محله نوغان مشهد},
abstract_fa ={یکی از راهکارهای ارتقای کیفیت محیط زندگی انسان، روشن بودن سلسله مراتب فضایی آن است. بدین منظور باید عرصه های فضایی آن به روشنی از یکدیگر تفکیک شده باشد و مرز این عرصه ها قابل تشخیص باشد. این کار سبب افزایش حس تعلق به محیط شده و به محیط های مسکونی هویت می بخشد. این مقاله با هدف بررسی مفهوم قلمرو، به منزله ی یکی از عوامل تأثیر گذار بر کیفیت ارتباط انسان با محیط مسکونی در محله ی نوغانِ مشهد، پرداخته است. نوغان که هسته ی اولیه شکل گیری مشهد را تشکیل می دهد امروزه یکی از کهن ترین محله های آن است. این محله در بافت پیرامون حرم مطهر امام رضا (ع) قرار گرفته و مشمول طرح بهسازی و نوسازی شده است که در پی اجرای چندین ساله ی آن، بخش عظیمی از هویت این منطقه از میان رفت. در این محله به سبب اسکان زائران در خانه های ساکنان، نوع خاصی از زندگی شکل گرفته، و عرصه بندی ها و سلسله مراتب فضایی در آن تغییر یافته است. ماهیت این تحقیق کیفی و ساز و کارهای جمع آوری اطلاعات آن مبتنی بر استفاده از پرسشنامه باز و مشاهده است. نتایج این تحقیق نشان داده است که الزامات مکانی و زمانی همنشینی زائران و مجاوران سبب بروز معانی نوینی از عنصر قلمرو شده تا آنجا که  قلمرو اولیه محدود شده و قلمرو ثانویه ماهیتی دوگانه و سیال به خود گرفته است که با توجه به ویژگی مخاطب­ آن(فرهنگ مرجع، مدت اقامت، نوع اقامت و...) به سمت عرصه ی عمومی یا خصوصی در حرکت است و این ماهیت سیال، کمتر با ابعاد کالبدی تفکیک شده و بیشتر مربوط به ابعاد ادراکی-روانی است. حرم مطهر امام رضا(ع) مهم ترین عامل تأثیر گذار بر قلمرو است و نظام ادراکی موجود را بر هم می زند. به سبب اثر بخشی این عامل بر ادراک ساکنان، مدت سکونت و رضایت­­­مندی آن ها افزایش یافته است. به بیانی دیگر ماهیت قلمرو در این منطقه دچار نوعی دگردیسی شده است. از این رو بازآفرینی این محله که هویت آن به اختلاط ساکنان و زائران گره خورده، باید با توجه به سبک زندگی ساکنان آن و نظام قلمرویی موجود انجام پذیرد؛ در این صورت ساکنان بافت حفظ می گردد و هویت محلی ارتقا می یابد.},
keywords_fa = {دگردیسی قلمرو, نظام سکونت, محله نوغان.},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-832-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-832-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Alalhesabi, Mehran and Anampour, Mohamad and Hosseinpour, Haleh},  
title = {Urban services planning for the pilgrims around the holy shrines Case study; the core of Qom City}, 
abstract ={Central parts of the cities regardless of their role and function, embrace more people than their own inhabitants heading for meeting their needs. This is more significant in city centers having ultra-city impacts ditto holy places. One of the main centers in pilgrimage cities is the Holy shrines’ surroundings which attract considerable population of non-inhabitants in addition to their own inhabitants. To retain the validity of this principal area, the population’s requirements should be provided at this very zone. Thus urban planning should predict and provide all types of required services in these areas. To reach this specific goal utilizing the methods and technics of urban service planning is essential. Despite using various and efficient methods for estimating and planning the services of inhabitants, lack of written procedures for evaluation of such services and considering requirements of fluid and non-inhabitants population are of the most problematic issues in planning of land use and services at the pilgrimage cores.  This paper is based on the authors’ experience in the field of planning services needed by pilgrims in the pilgrimage cities of MASHHAD and QOM. Due to the uncertainties and questions in this regard, this paper presents principles and methods for planning the needs of this group. In a way that it can be used for planning the developments of religious spaces and major or local urban plans. To achieve this purpose, two methods of service planning have been used. One of them is based on functionally physical divisions of these areas and finally calculating the required infrastructure activities. And the other is based on utilizing common procedures of urbanism in Iran, the estimation of the fluid population in these areas and their corresponding needs and finally the calculation of their requirements based on per square meter.  Using of each method has some requirements stated after knowing each confine and determination of management needs. And each one of them has its own features and limitations addressed upon.},  
Keywords = {Pilgrimage Cities, City urban services planning, Pilgrimage population, Qom City},
volume = {5},
Number = {3}, 
pages = {35-48}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {برنامه ریزی خدمات شهری برای زائرین در پیرامون حرم های مطهر نمونه مطالعاتی: هسته مرکزی شهر قم},
abstract_fa ={مراکز شهری فارق از نقش و عملکردی که دارند همواره پذیرای جمعیتی بیش از ساکنین خود هستند که در طول شبانه روز برای تامین خدمات مورد نیاز خود به آن محدوده مراجعه می کنند. این مسئله در  مراکز شهری که نقشی فراشهری نیز مییابند، واجد اهمیتی بیشتر است و شهرها و کانونهایزیارتیازمصادیقمهماینگونه مراکز بشمار می آیند. یکی از مراکز اصلی در شهرهای زیارتی ایران محدوده های پیرامون حرم های مطهر هستند که علاوه بر جمعیت ساکن خود (مجاورین) حجم قابل توجهی جمعیت زایر غیرساکن را نیز به محدوده مرکزی جذب می کند. این جمعیت دارای نیازهایی است که می بایست در محدوده مرکزی تامین گردد تا نقش و عملکرد فضایی و فعالیتی محدوده در سطح قابل قبولی قرار گیرد. به  همین دلیل برنامه ریزی شهری وظیفه دارد تا نوع و میزان خدمات مورد نیاز برای گروه های جمعیتی را در این محدوده ها پیش بینی و تامین نماید. برای دستیابی به این هدف استفاده از روش ها و تکنیک های برنامه ریزی خدمات شهری ضروری است. اما علیرغم آنکه روش‌های متنوع و کارآمدی برای تخمین و برنامه ریزی خدمات جمعیت ساکن شهر تدوین شده و مورد استفاده قرار می گیرد، اما فقدان روش های مدون برای محاسبه خدمات و لحاظ نمودن نیازهای جمعیت سیال و غیر ساکن از معضلات اصلی در برنامه ریزی کاربری زمین و خدمات در هسته زیارتی شهرهای مذهبی بشمار می آید. این مقاله با تکیه بر تجربیات مولفان در زمینه برنامه ریزی خدمات مورد نیاز زائرین در هسته های زیارتی شهرهای مشهد و قم و با توجه به ابهامات و سوالات موجود در این زمینه، مبانی و روش هایی را برای برنامه ریزی نیازهای این گروه از جمعیت، به گونه ای که قابل استفاده برای برنامه ریزی توسعه فضاهای مذهبی و همچنین قابل استفاده در طرح های کلان و موضعی توسعه شهری این گونه شهرها باشد، را ارائه نموده است. برای این منظور دو روش برنامه ریزی خدماتی که بر مبنای تقسیمات کالبدی عملکردی برای محدوده و نهایتا محاسبه سطوح زیربنای فعالیت های مورد نیاز و روش دیگر با بهره گیری از ادبیات رایج شهرسازی کشور و بر مبنای برآورد جمعیت سیال در محدوده و همسنگ سازی نیازهای آنها و نهایتا محاسبه نیازها بر اساس سرانه مترمربع زمین صورت گرفته است. استفاده از هر یک از این روش ها دارای ملزومات و شرایطی است که پس از شناخت هر محدوده و تعیین نیازهای مدیریتی آن تبیین می گردد. هر یک از این دو روش دارای امکانات و محدودیت هایی است که در این مقاله به آن پرداخته می شود.},
keywords_fa = {شهرهای زیارتی, برنامه ریزی خدمات شهری, جمعیت زائر, شهر قم},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-844-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-844-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {GhasemiSichani, maryam and GhanbariSheikhshabani, Fatemeh and GhanbariSheikhshabani, Mahboobe},  
title = {Content analysis of Quranic inscriptions on Jameh Mosque of Isfahan entrances and sanctuaries}, 
abstract ={Quranic inscriptions are the inseparable elements of mosque ornaments, promoting the Islamic culture and reflecting the socio-political conditions of the given era. Due to its importance and vastness together with several structural periods and the volume of decorations, Jameh Mosque of Isfahan is one of the structures containing most of the historical religious inscriptions related to Iranian Islamic architecture. These inscriptions date back to Saljughi, Ilkhanid, Mozafari, Teymouri, Safavid, Ghajar and most recent eras and are embedded on the entrances, court-yard facades, verandas, minarets, bedchambers, domes, sanctuaries, stone troughs, candlestick, tribunes, etc. of the mosque. Most of these inscriptions are exposed through the entrances, internal facades of verandas in (southern, western, east and northern Omar Iwan), the main yard facade, minarets, sanctuaries and domes. These inscriptions may be assessed according to criteria of technique, construction date, content, position, benefactors, restoration manner, their contribution to the architectural space, etc. There exist few studies where the content analysis of these inscriptions embedded in these structures are addressed and assessed; consequently, attempt is made in this article to recognize, analyze and compare the content of Quranic inscriptions on entrances (mosque emblem) and sanctuaries (symbol of Qiblah) of Jameh Mosque of Isfahan. To extract the content of the inscribed verses and assess the thematic correlations as to their political and social terms together with the assigned locations in these structures, this article follows a descriptive-analytical method where documented sources are applied and insitu observations are made. The findings here reveal that the entrances and sanctuaries of Jameh Mosque of Isfahan contain many inscriptions with various contents. The content of these inscriptions consists of: digits (date of construction), personal names (benefactors, rulers, art masters and calligraphers) and hadiths (holy names and Quranic verses). Among 10 entrances and 17 sanctuaries of this mosque, 7 entrances and 8 sanctuaries contain Quranic inscribed Surah: Al-Baqara with three repetitions, Al-Fatiha, twice, Nesa, Al-Ikhlas, Al-Insan, Tobah, Anbia, Ahzab, Jen, Maedeh, Jamah, Al-Emran, Kahf, Noor and Sad Surah with one repetitions. Most of these Quranic inscriptions in this mosque are embedded in Safavid era followed by Ghajar, Al Mozafar, Ilkhanid and Saljoughi eras: Safavid with 9 Surah and 15 Verses is ranked the first, while Saljoughi with one Verse and one Surah is ranked the last. Since the beginning of Iran becoming an Islamic nation, during time, the city of Isfahan has been exposed to severe religious quarrels until Safavid era when Shiism religion sector gained official announcement in Iran. Back then, the city of Isfahan was the major center of Sunni sector.  It seems that the selection of verses for inscriptions was influenced by the socio-political conditions of the given era. This fact indicates that during political and social turmoil and unrests between religion sectors the selected Quranic verses are indicative of the specific events, while during relatively political and social proportional calm, the content of the selected verses reflect unity of God, faith and belief in resurrection, prophecy and conveyance of the Prophet and verses about the importance of the mosque. The content of the verses in sanctuaries indicates the events related to the Muslim community like changing Ghiblah, conveyance of the Prophet and leadership. In Saljoughi era, the disputes between Saljoughi dynasty and scholars in Isfahan lead to setting Jameh mosque to arson and it seems that inscribing the 114th verse of Al-Baqarah Surah reveals this phenomenon. In Ilkhanid era, considering the religious disputes, it can be deduced that the benefactors of Aljayto sanctuary by inscribing Quranic and hadith texts with a content specific to Shiism had no other objective than promoting Shiism in Isfahan. The existing military conflicts in Al Mozafar era were influential on the sanctuary inscriptions of Mozafari School and stimulating believers to commit Jihad. By establishment of relative calm in Safavid and Ghajar eras and the orientations towards Shiism thereof, the benefactors selected verses indicating the praise of the prophet of Islam, the status of Amir Al Muminin (the leader of the faithful in Shiism) and manner of meeting God.},  
Keywords = {Entrance, sanctuary, content of Quranic inscriptions, Jameh Mosque of Isfahan},
volume = {5},
Number = {3}, 
pages = {49-65}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {تحلیل مضمون کتیبه‌های قرآنیِ ورودی‌ها و محراب‌های مسجد جامع اصفهان},
abstract_fa ={کتیبه‌های قرآنی، عناصر جدایی‌ناپذیر تزئینات مساجد هستند که علاوه بر ترویج فرهنگ اسلامی، انعکاس‌دهنده‌ی شرایط سیاسی و اجتماعی دوره‌ی نگارش خود نیز هستند. مسجد جامع اصفهان به لحاظ اهمیت، وسعت، تعدد دوره‌های ساخت و حجم تزئینات، از جمله بناهایی است که بیشترین تعداد کتیبه‌های تاریخی را در معماری اسلامی ایران، درخود جای داده است. در پژوهش‌های موجود کمتر به شناخت و تحلیل مضمون کتیبه‌های مورد استفاده در این بنا پرداخته شده است. لذا، این مقاله با هدف شناخت، تحلیل و قیاس مضمون کتیبه‌های قرآنی در ورودی‌ها و محراب‌های مسجد جامع اصفهان نگارش یافته است. برای دستیابی به مضامین آیات کتیبه‌ها و بررسی ارتباط موضوعی آنها از لحاظ سیاسی، اجتماعی و محل کاربردشان در این بنا، تحقیق به روش تفسیری- تحلیلی انجام گرفت و از منابع اسنادی، کالبدی (مشاهده و حضور در محل) استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان دادند متن عمده کتیبه‌های ورودی‌ها و محراب‌های مسجد جامع اصفهان مذهبی است. بیشترین تعداد کتیبه‌های قرآنی ورودی‌ها و محراب‌های مسجد جامع اصفهان در دوره‌ی صفویه الحاق شده است و بعد از آن به ترتیب دوره‌های قاجار، آل مظفر، ایلخانی و سلجوقی دارای بیشترین تعداد کتیبه‌های خطی قرآنی هستند. در بین ده ورودی و هفده محراب مسجد جامع اصفهان پانزده مورد دارای کتیبه قرآنی بوده است. به نظر می‌رسد شرایط سیاسی و اجتماعی هر دوره در انتخاب آیات برای نگارش کتیبه‌های ورودی‌ها و محراب‌های ذکر شده، تأثیر قابل توجهی داشته است. به طوری که در زمان‌های آشفتگی اوضاع سیاسی، اجتماعی و مذهبی، آیات قرآنی انتخاب شده برای کتیبه‌های محراب‌ها و ورودی‌های مسجد جامع اصفهان به نوعی اشاره به اتفاقات خاص آن دوران داشته است و زمانی که به نوعی آرامش نسبی سیاسی و اجتماعی برقرار بوده مضمون آیات انتخابی در ورودی‌ها اشاره به مسائلی در باب توحید و یگانگی خداوند ایمان و اعتقاد به معاد، نبوت و بعثت پیامبر و در نهایت آیاتی که در باب اهمیت مساجد آورده شده است. همچنین، مضمون آیات محراب‌ها اشاره به وقایع جامعه‌ی مسلمین از جمله تغییر قبله‌ی مسلمین، بعثت پیامبر و رهبری توجه داشته است.},
keywords_fa = {ورودی, محراب, مضمون کتیبه‌های قرآنی, مسجد جامع اصفهان},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-831-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-831-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Natural lighting pattern in the domes of historical mosques of Isfahan}, 
abstract ={Daylight historic spaces were the only source of lighting supplier and traditional architects to artistic style as a tool to increase the visual quality of space and concepts used. The light is considered to be integral elements of space and Iranian architectural pattern should also be followed. Lighting pattern of Natural light and provide criteria main research question is historic mosques. This article is to discover the laws governing the lighting of the building and the windows in natural light distribution pattern in the dome By examining the five-dome mosques of Isfahan (Emam mosque, Sheikh lotfollah mosque, Hakim mosque of the Safavid period and Seyyed mosque and Rahim khan mosque of the Ghajariyeh period) Tries to extract pattern designed lighting Traditional architects And solutions to contemporary mosque architects was designed to provide natural lighting. Data collection style is field and library. This study photometry instruments, field data at three times the length of the day is taken and then Radiance software was extended to one year. According to the criteria presented in the books of lighting standards, brightness, uniformity, light distribution and visual quality of the plan and the observer on the surface were analysed. In addition Time lapse photography to study the movement of light in space from sunrise to sunset as observers from the Field measurements Obtained. Manifestation of the spiritual aspects of light can be seen in the architecture of mosques prominent Islamic monuments. So not only the most important and most prominent mosque of Islam, but Islamic architecture is the key to understanding. In mosques to create a spiritual atmosphere of light as something beyond the material has been used and to guide it better indoors, methods and various techniques have been proposed that this has been made possible by designing the windows. How light distribution, light direction and angle, brightness and glare light the way for quality properties are in space. If the quality of the space light with uniform light distribution pattern is no glare and brightness the direction and angle of the light, was significant and could lead to direct worship activities, design elements windows are designed to create a spiritual atmosphere. Field observations, simulations and photography time lapse all agree on the accuracy of a comment. On Time lapse photography in field study day, light Direction in the sunrise from altar started and by moving on the west wall of altar, goes toward the floor. Stains of light in space until around 10 am to the end And then uniform illumination without light spots flows in space Then, at about 3.5 pm stains slowly began to emerge in the middle of the dome home And approaching the sunset, Moving them from the floor started And to the east wall and Grive are to be continued. There is no stain in Hakim Mosque due to lack of windows in Grive But the other four mosques as is apparent. Natural light distribution pattern, the distribution, direction and angle of the light in mosques other than Sheikh lotfollah mosque has a lot of similarities. Although the mosques mentioned in terms of dimensions, space proportions and geometry of windows are different But lighting¢s are very similar. If the observer in the dome home sit for hours fixed in position, through the direction light (sunrise to sunset) in the space noticed the passage of time and the approximate time of day. In all the mosques, if someone sunrise at dome to sit expected, the first light stains on altar or near it to attract his attention. Movement of light in all five mosques are the same. In the gaze of the viewer of the altar, the altar of the entire space in the entire day seems brighter. Although the plan for software simulation, light intensity at the beginning of the arrival of more show floor But from a visual point of view, the altar brighter. Of course this pattern in the Sheikh Lotfollah Mosque due to differences in the way in to space is somewhat different. Altar in the plan and the visual appearance is brighter than the entire space. Brightness reaches sixty lux but the average brightness of one hundred to three hundred lux varies between four mosques. Despite the differences in the historical period architectural features of mosques and the domes, but they warrant the same lighting pattern. Iranian architecture, despite the complexity and diversity of the immense space of a few uses spatial patterns. In fact, the pattern can lead to mixed results in its products. Lighting contemporary mosques, free from dependency on artificial lighting, natural light also does not have a meaningful pattern. Although the pattern does not dam architectural creativity in creating new spaces and its formation, is inherently creative process But the meaning of creativity in contemporary architectural culture has changed.},  
Keywords = {Natural lighting pattern, Dome home, Historical mosques of Isfahan, Radiance},
volume = {5},
Number = {3}, 
pages = {66-83}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {الگوی نورپردازی طبیعی در گنبدخانه‌های مساجد تاریخی اصفهان},
abstract_fa ={نور روز تنها منبع تامین‌کننده روشنایی فضاهای تاریخی بوده است و معماران سنتی به شیوه هنرمندانه‌‌ای از آن به عنوان ابزاری برای افزایش کیفیت بصری فضا و انتقال مفاهیم استفاده کرده‌اند. الگوی نورپردازی نور طبیعی مساجد تاریخی و ارائه معیارهای آن سوال اصلی تحقیق است. مقاله حاضر به منظور کشف قوانین حاکم بر اصول نورپردازی بنا و نقش نورگذرها در الگوی توزیع نور طبیعی در گنبدخانه‌‌ها، با بررسی پنج گنبدخانه مساجد منتخب تاریخی اصفهان(مسجد امام، مسجد شیخ‌لطف‌اله، مسجد حکیم از دوره صفویه و مسجد سید و مسجد رحیم‌خان از دوره قاجاریه) درصدد است تا الگوی نورپردازی طراحی شده معماران سنتی را استخراج نموده و راهکاری برای طراحی نورپردازی طبیعی در اختیار معماران مساجد معاصر قرار دهد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی بر اساس اطلاعات میدانی و کتابخانه‌ای انجام شده است. این تحقیق به کمک ابزارهای نورسنجی، داده‌های میدانی در سه زمان از طول روز تهیه شده و سپس توسط نرم‌افزار ریدینس به یک سال تعمیم داده شد. با توجه به معیارهای ارائه شده در کتب استانداردهای نورپردازی، میزان روشنایی، یکنواختی، توزیع نور و کیفیت بصری حاصل از آن در سطح پلان و دید ناظر تحلیل شد. علاوه بر آن عکاسی تایملپس جهت بررسی حرکت نور در فضا از طلوع آفتاب تا غروب از دید ناظر در برداشت میدانی به دست آمد. نتایج حاصله نشان می‌دهد الگوی توزیع نور طبیعی، چگونگی پراکندگی، جهت و زاویه نور در مساجد مورد مطالعه به غیر از مسجد شیخ‌لطف‌اله دارای شباهت زیادی است. با وجودی که پنج مسجد مذکور از لحاظ ابعاد، تناسبات فضایی و  ویژگی‌های هندسی نورگذرها با هم تفاوت دارند ولی نورپردازی آنها بسیار به هم شباهت دارد. حرکت نور در هر پنج مسجد صورت یکسانی دارد. در نگاه بیننده رو به محراب، محراب نسبت به کل فضا در کل روز روشن‌تر به نظر می‌رسد. با وجود تفاوت در دوره تاریخی ساخت مساجد و ویژگی‌های معماری گنبدخانه‌ها، لیکن الگوی نورپردازی یکسانی بر آنها حکم می‌کند. به واقع استفاده از الگو می‌تواند منجر به نتایج متنوعی در محصولات آن شود.},
keywords_fa = {الگوی نورپردازی طبیعی, گنبدخانه, مساجد تاریخی اصفهان, ریدینس},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-830-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-830-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Mardomi, Karim and DehghaniTafti, Mohse},  
title = {Suggesting a New Applied Model for Architectural Design Process Based on Islamic Ontology}, 
abstract ={The knowledge of environmental design process describes and explains the fundations of self-conscious design of the man-made environment and is always rooted in polemical theories. Hence, theoretical foundations play a pivotal role with a strong and generalizable support in design, in order to be able to recognize the borders required in the creation process. The purpose of this research is to present an applied model of the design process taking into account the ontological approach in Islamic philosophy. The methodology of this paper is comparative and argumentative. In this regard, a series of similar and equal orders in the basics of Islamic ontology (perceptions and types of essence of perception and essence levels) and phenomenology, in proportion to the process of creating and visualizing an artistic product, in order to establish a functional model in The architecture design process is compared and explained. The research approach is a five-dimensional model of "Tarif, Tabiin, Tasvir, Tadvin and Talif" in the process of architectural design in accordance with the varieties of substance and human perception. In the Tarif step, in accordance with the design theme, the principles and aspirations of the architect designer are determined by the various life-worlds, and can be received. In this step, the designer, with intellectual freedom and in various ways, expresses his conceptual and idealistic concepts of his hypothetical architecture. The second step is the Tabiin of the relative state and is interpreted and adjusted in time and field. The Tabiin step, in addition to identifying the project's nature, leads to analyze and the establishment of various diagrams of spatial relationships, functional, physical planning, and so on. In the third step, Tasvir, imagery and the role of creativity are significant and the layout of the project is created. The Tadvin step in the design process means arranging and arranging components and evaluations after the creation of the form. At this stage, the form is arranged in relation to the creation of space, and the focus is removed from the mass of architecture and the relation between mass and space is transmitted. At the step of Talif, the architectural work is of soul and life and as a living phenomenon with a distinct identity in conjunction with other phenomena in the system of the universe. The use of this proposed model in the design process, due to the experimental nature as well as the content connectivity with the principles of Islamic ontology, paves the way for a tangible understanding of the complex design path and, on the other hand, gives rise to freedom of action for designers and architects.},  
Keywords = {Architectural Design Process, Applied Model, Islamic Ontology, Phenomenology, Perception Levels, Essence.},
volume = {5},
Number = {3}, 
pages = {104-122}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {ارائه مدل کاربردی از فرآیند طراحی معماری مبتنی بر هستی‌شناسی اسلامی},
abstract_fa ={دانشِ فرآیند طراحی محیط، به توصیف و تبیینِ مبانی طراحیِ خود آگاهانه محیطِ انسان-‌ساخت می پردازد و همواره زیربنایی از نظریه محتواییِ مطلوب دارد. از این رو مبانی نظریِ پشتوانه­ایِ قوی و قابل تعمیم در طراحی که با آن­ بتوان به شناختِ محدوده­های لازم در فرآیند خلق اثر رسید؛ نقشی محوری پیدا می­کند. هدف از انجام این پژوهش، ارائه مدلی کاربردی و تجربه­پذیر از فرآیند طراحی با در نظر گرفتنِ مبانی نظری هستی­شناسی در فلسفه اسلامی است. روش تحقیق نوشتار حاضر تطبیقی و استدلالی است. در این راستا یکسری نظم­ های مشابه و هم‌ارز در مبانی هستی ­شناسی اسلامی (مراتب ادراک و اقسام جوهر) و پدیدارشناسی در تناسب با فرآیند خلق و پدیدارسازیِ محصول هنری، در جهت برپایی یک مدل کاربردی در فرآیند طراحی معماری مقایسه و تبیین می­ گردد. رهیافت پژوهش حاضر، مدل پنج مرتبه ­ایِ «تعریف، تبیین، تصویر، تدوین و تالیف» در فرآیند طراحی معماری در تناظر با اقسام و مراتب جوهر و ادراک انسان است. در گام تعریف، متناسب با موضوع طراحی، اصول و آرمان­ های طراح معمار با توجه به زیست‌-جهان­ های گوناگون، در ذهن تعین یافته و قابل برای دریافت صورت می­ گردد. در این گام، طراح با آزادی ذهنی و به روش­ های مختلف، به بیان مفاهیم بکر و ایده­ آل­ هایش از معماری فرضی ذهن خود می­ پردازد. گام دوم، تبیین حالت نسبی دارد و در زمانه و زمینه تفسیر و متناسب ­سازی می­ گردد. گام تبیین علاوه بر مشخص کردن هیولا و جنس پروژه، به تحلیل­ ها و ایجاد دیاگرام های مختلف روابط فضایی، عملکردی، برنامه ریزی فیزیکی و... می ­انجامد. در گام سوم، تصویرسازی و نقش خلاقیت چشم­گیر بوده و صورت یا فرمِ طرح ایجاد می­ شود. گام تدوین در فرآیند طراحی، به معنای نظم و ترتیب دادن اجزا و ارزیابی پس از ایجاد فرم می‌باشد. در این مرحله فرم در ارتباط با خلقِ فضا نظم و ترتیب می­ یابد و تمرکز از توده معماری برداشته شده و رابطه توده و فضا منتقل می­ شود. در گام تألیف، اثر معماری روح می ­یابد و واجد حیات می­ گردد و به عنوان پدیده‌ای زنده با هویتی مشخص در پیوستگی و الفت با سایر پدیدارها در نظام هستی قرار می­ گیرد. استفاده از این مدل پیشنهادی در فرآیند طراحی، به دلیل ماهیت تجربی و همچنین پیوستگی محتوایی و صوری با مبانی هستی­ شناسی اسلامی، از یک‌سو درک ملموس مسیرِ پیچیده طراحی را هموار نموده و از سویی دیگر، باعث ایجاد آزادیِ عمل برای طراحان و معماران در عین ساختاردهندگی و نظم‌بخشی در حل یک مسئله‌ی طراحی می­ شود.},
keywords_fa = {فرآیند طراحی معماری, مدل کاربردی, هستی‌شناسی اسلامی, پدیدارشناسی, اقسام جوهر, مراتب ادراک},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-829-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-829-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Mozaffar, Farhang and Aminpoor, Ahmad and Okhovat, Ahmad Reza and Poursalehi, Atefeh},  
title = {Beauty Levels, Confirmation and Admiration of the Beauty Derived from the Concept of Hosn in Quran}, 
abstract ={In Islamic standpoints, many issues are expressed about the beauty. When it comes to talk about beauty in Islam and the Holy Quran context, the first step towards creating perception and defining the criteria for beauty is perhaps attaining a logical and specific system of definition from the beauty concept in the so called context. By referring to the written texts in this field by philosophers, theoreticians, and Aestheticians, various definitions of beauty are attained that confuses the reader. Since sometimes the beauty is dignified in a way that it stands next to the God name and elsewhere is defined as the coordination of components in an object or it is considered to depend on the human perception whether is understood sensible or rational. This discrepancy in the levels of beauty definitions is such that finally the reader does not know where to find beauty. As a result, no specific criterion is achieved for the evaluation of beauty. By studying the verses including the word “Hosn” and its derivatives, it is concluded that beauty and “Hosn” are explained at different levels in Quran verses. So the main issue of this article is the discrepancy in beauty definition levels in the Islamic context and the lack of a specific definition system in this field along with the ambiguity of the relationship between beauty and admiration with art in this standpoint. The purpose of this article is to attain a specific definition system to organize the definitions of beauty upon which a criterion for beauty evaluation and suitable relationship between beauty and its admiration can be gained. Methodology: For this purpose, the method of gathering the verses containing “Hosn” and its derivatives was implemented by considering verse-oriented meaning of the word derived by full inductive reasoning. Then the analysis method and classification of the verses based on the derived subjects were used to find the different levels of beauty. Finally, using the accordance of these levels with existing definitions in the field of beauty, the classification of the levels and then deriving the levels of “Tasdiq” or confirmation and beauty admiration were done. Defining firm levels for the beauty and proving this hypothesis with full inductive reasoning from the Quranic verses and the correspondence of these levels with the definitions of beauty is presented for the first time as a novelty.  These levels are defined by gathering all the verses containing the word “Hosn” and its derivatives in the Holy Quran in a way that one can claim that no verse about “Hosn” exists unless it can be classified in these levels, and furthermore, all the levels also include some verses. Results: By contemplation on the verses of the Holy Quran, it seems that five levels of “Hosn” exist. Based on these levels the concept of beauty also has levels. These levels enable us to classify the presented definitions of beauty by the experts in these five levels. In other words, wherever beauty is mentioned, the desired level could be specified and evaluated. Looking at “Hosn” at different levels, creates more accurate and more detailed insight which makes possible any theoretical and applied addressing of “Hosn” more functional and scientific. About the definition of “Hosn” and beauty in the Holy Quran according to the expressed levels, perhaps it can be mentioned that: 1st level: Existential emanation of “Hosn” at “Asma-ol-Hosna”. 2nd level: Emanation of “Hosn” and beauty in creatures and creations. 3rd level: Comprehension, recognition, and perception of “Hosn” and beauty with human Fitrah or premordial human nature. 4th level: Freewill human expressions from “Hosn” and beauty in behavior, actions, and speech. 5th level: The effects of “Hosn” and beauty in the destiny and the consequences of the human deeds. Also some levels of “Tasdiq” or confirmation and beauty admiration could be expressed based on the beauty levels: “Tasdiq” or confirmation of the existentiality of “Hosn” and Admiration of the entity. “Tasdiq” or confirmation of the manifested “Hosn” in the existent and the well admiration of “Hosn” manifestation. “Tasdiq” or confirmation of the wellness of “Hosn” and admiration of “Hosn” perception. “Tasdiq” or confirmation of the wellness of good deeds and admiration of “Hosn” expression in the humankind. “Tasdiq” or confirmation of the wellness of the good destiny and Admiration of the effectiveness and fruitfulness of “Hosn” The levels of “Hosn” and admiration of the beauty in the art can have practical aspects; such that the artist can reflect the desired level of beauty in his artwork according to the audience needs. Also the critics of artworks can have more accurate evaluation by implementing the levels of “Hosn” as one of the fundamentals of evaluation. Besides, the cultural directors of a society by acquiring the knowledge of “Hosn” and beauty levels along with considering the needs and the growth of specific audiences can take more accurate actions towards choosing artworks for displaying to the audience based on the guidance and nurturing capability of art with Quranic fundamentals.},  
Keywords = {Hosn, Beauty, Beauty levels, Beauty admiration},
volume = {5},
Number = {4}, 
pages = {1-14}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مراتب زیبایی، تصدیق و تحسین زیبایی برگرفته از مفهوم حسن در قرآن},
abstract_fa ={وقتی سخن از زیبایی در فضای اسلام و قرآن مطرح می­شود؛ اولین قدم برای ایجاد ادراک و تبیین معیار برای زیبایی، شاید دستیابی به نظامی منطقی و مشخص از تعریف مفهوم زیبایی در این فضا است. با مراجعه به متون مکتوبی که در این عرصه توسط اندیشمندان و نظریه‌پردازان ارائه‌شده، تعاریفی از زیبایی به دست می­آید که خواننده را دچار سردرگمی می­کند. چراکه گاهی آن‌قدر مقام زیبایی بلندمرتبه تعریف‌شده که در کنار نام پروردگار جای می­گیرد و در جای دیگر زیبایی در تناسب اجزای یک شیء معرفی‌شده و یا آن را وابسته به ادراک بشری دانسته‌اند که به شکل محسوس یا معقول می‌تواند ادراک شود. این تشتت سطوح تعاریف زیبایی تا جایی است که در نهایت خواننده نمی‌داند در کجا به جستجوی زیبایی بپردازد و لذا معیاری مشخص برای سنجش زیبایی نیز به دست نمی­آید. با مطالعه آیاتی که مشتمل بر واژه حسن و مشتقات آن هستند نیز این‌گونه دریافت می‌شود که درآیات قرآن نیز زیبایی و حسن در سطوح بسیار متفاوتی بیان‌شده است. لذا مسئله اصلی این مقاله تشتت سطوح تعاریف زیبایی در فضای اسلامی و عدم وجود نظامی مشخص در این عرصه و نیز مبهم بودن ارتباط زیبایی و تحسین با هنر در این دیدگاه می­باشد. هدف این مقاله دستیابی به نظامی مشخص برای نظم دادن به تعاریف زیبایی است که بر اساس آن بتوان معیار و سنجش و ارتباط مناسبی برای زیبایی و تحسین آن به دست آورد. روش‌شناسی: برای این منظور از روش احصای آیات مشتمل بر حسن و مشتقات آن با در نظر گرفتن معنی واژگان در آیه به روش استقرایی تام استفاده شده است و سپس از روش تحلیل و دسته‌بندی آیات بر اساس موضوعات به‌دست‌آمده برای دست‌یابی به‌مراتب زیبایی استفاده‌شده و درنهایت با تطبیق معنایی این مراتب با تعاریف موجود درزمینه زیبایی، تعاریف در این مراتب دسته‌بندی شده و سپس مراتب تصدیق و تحسین زیبایی تبیین گشته است. یافته‌های پژوهش: با تأملی درآیات قرآن به نظر می­رسد مراتبی پنج‌گانه برای حسن وجود دارد. بر مبنای این مراتب مفهوم زیبایی نیز دارای مراتب است که می­توان بر مبنای آن تعاریفی که از زیبایی توسط کارشناسان این عرصه ارائه‌شده است را در این پنج مرتبه، دسته‌بندی کرد. به این معنا که هر جا سخن از زیبایی می­شود؛ می­توان سطح و مرتبه زیبایی موردنظر را تعیین کرده و آن را ارزیابی نمود. همچنین می­توان مراتبی از تصدیق و تحسین زیبایی را بر مبنای مراتب زیبایی بیان کرد.},
keywords_fa = {حسن, زیبایی, مراتب زیبایی, تحسین زیبایی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-862-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-862-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Asefi, Mazyar and Hashempour, Parisa and Mohajeri, Mozafar},  
title = {Assess the strengths and weaknesses of the construction industry in the production of Islamic housing}, 
abstract ={Islam has perfectly organized all notions involved in human excellence through its material and spiritual guidance; settlement and housing are no exception. Therefore, real Islamic housing can be of concern to architecture researchers in Islamic Republic of Iran. On the other hand, the severe shortage of residential units, low quality of construction, short life span of buildings and low financial ability of home buyers are other challenges facing architects in Iran. According to the experts, industrial construction is an appropriate solution for these challenges. In this paper, the uncertainty and dissatisfaction with industrialized construction are discussed in terms of identity issues such as Islamic housing. Since the Iranian society theoretically seeks Islamic architecture for its houses and on the other hand, construction necessitates the application of industrialized building methods, the relationship between these two realms must be investigated and their facts should be analyzed to achieve a reasonable approach to the problem. Hence the research questions are about how these architectural realms interact with each other and which requirements of industrialization divert the residential architecture from its Islamic aspects. These questions seem novel because they have not been addressed in any research. It appears that many industrialization parameters are not opposed to Islamic features of residential architecture, but totally coincident with them. In this study, the data is collected through library research and some indexes are derived by reasoning and represented in corresponding tables to be surveyed by the experts of both realms. It is an applied research based on a descriptive-analytical methodology. The data collection is accomplished through field research using interviews and questionnaires. The data is analyzed using an inferential analysis which has the most coordination with the descriptive-analytical methodology. The analysis is performed through a parametric paired samples t-test using an AHP model. Statistical data is analyzed in Excel, the information obtained in the discussion and conclusion section is conceptually analyzed and the final results are presented. The results of research show that the set of industrialization components agrees with jurisprudential and physical principles of Islamic housing by 63%, which indicates an acceptable consistency. The set is compatible with semantic principles of Islamic housing by 17%, which indicates a contradiction between industrialization and semantic principles of Islamic housing. Thus it can be concluded that the relationship between industrialization and Islamic housing is a consistent and positive relation with contradictions just in ​​“design constraints”. Therefore, industrialized construction can be an optimal solution to the current and future problems of housing in Iran, after elimination of its slight contradictions.},  
Keywords = {Islamic housing, industrialization, measurable parameters},
volume = {5},
Number = {4}, 
pages = {15-34}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {امکان‌سنجی روش‎های صنعتی‌سازی ساختمان در تولید مسکن اسلامی},
abstract_fa ={دین کامل اسلام هر آنچه را که در تعالی بشر نقش دارد؛ در دستورالعمل‏هایی مادی و معنوی بصورت شایسته‏ای نظام بخشیده است. سکونت و مسکن نیز از این مقوله مستثنی نیست. لذا؛ داشتن مسکن اسلامی حقیقی در کشور اسلامی ایران می‏تواند از دغدغه‏های پژوهشگران معماری قرار گیرد. از سوی دیگر، بحث کمبود شدید واحدهای مسکونی، کیفیت بسیار پایین ساخت و عمر کم ساختمان‎ها در ایران و نیز توان مالی کم خریداران مسکن در ایران، از دیگر چالش‏های پیش‎روی معماران است. راهکار مناسب برای حل این چالش از دید صاحب‎نظران، ساخت‎وساز به روش صنعتی است. مسئله‎ی مورد بحث این مقاله، وجود نارضایتی و عدم اطمینان به رویکرد صنعتی ساخت در مواجهه با مباحث هویتی نظیر مسکن اسلامی است. با توجه به اینکه در حوزه‎ی نظری، جامعه ایران به‎دنبال یک معماری اسلامی برای مسکن خویش است؛ و از سوی دیگر در حوزه‎ی ساخت، نیاز مبرمی به بکارگیری روش‏های صنعتی ساختمان‏سازی احساس می‎شود؛ لذا ضروری است نسبت میان این‎ دو حوزه بررسی شده و حقیقت رابطه‎ی آنها تحلیل شود و بدین ترتیب بتوان در برخورد با این مسئله به رویکردی واقع‎بینانه، دست یافت. بنابراین سؤال پژوهش حاضر این است که تعامل این دو حیطه‎ی معماری چگونه است؟ چه الزاماتی در صنعتی‏سازی، معماری مسکونی را از ابعاد اسلامی آن دور می‎سازد؟ پاسخ این سؤالات در هیچ پژوهشی بررسی نشده و در نوع خود نو و بدیع است. چنین به نظر می‎رسد که بسیاری از پارامترهای صنعتی‏سازی، علاوه بر آنکه منافاتی با ویژگی‎های اسلامی یک معماری مسکونی ندارند؛ حتی در برخی موارد کاملاً منطبق و همسو با آنها هستند. در این پژوهش، جمع‎آوری داده‎ها به روش کتابخانه‎ای و استخراج برخی شاخص‎ها، از طریق استدلالی انجام شده است که در قالب جدول تطابق نظیر به نظیر، میان دو حیطه‎ی مدنظر مقاله در میان اساتید آشنا به هر دو حوزه به پیمایش گذاشته می‎شود. تحقیق از بعد هدف مطالعه، یک تحقیق کاربردی و بر حسب اقدام محقق و روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است. گردآوری داده‎ها به روش میدانی با ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه انجام گرفته است. تجزیه و تحلیل داده‎ها، به کمک تحلیل استنباطی است که بیشترین هماهنگی را با روش تحقیق توصیفی- تحلیلی دارد. تجزیه و تحلیل با کمک آزمون پارامتری مقایسه‎ی میانگین در نمونه‎های جفتی با کمک مدل ای اچ پی (AHP) انجام شده است. داده‎های آماری در نرم‎افزار اکسل آنالیز شده و  اطلاعات بدست آمده در بخش بحث و نتیجه‎گیری، تحلیل مفهومی شده و نتیجه‎های نهایی بیان گردیده‏اند. نتیجه‏ی تحقیق نشان می‏دهد مجموع مؤلفه‎های صنعتی‏سازی در تطابق 63 درصدی با اصول فقهی و کالبدی مسکن اسلامی قرار دارند که همسویی قابل قبولی را نشان می‎دهد. مجموعه‎ی مذکور در ارتباط با اصول معنایی مسکن اسلامی رقم 17- درصد را دارد که بیانگر تنافر صنعتی‏سازی با اصول معنایی مسکن اسلامی است. بدین ترتیب می‎توان نتیجه گرفت نسبت صنعتی‏سازی و مسکن اسلامی یک ارتباط همسو و مثبت بوده که فقط در حوزه‎ی «محدودیت های طراحی» وجه تنافر دیده می‎شود. بدین ترتیب گزینه‎ی صنعتی‏سازی ساختمان، پس از رفع تنافرات اندک آن، می‎تواند گزینه‎ای بهینه برای رفع مشکلات کنونی و آتی مسکن در ایران باشد.},
keywords_fa = {مسکن اسلامی, صنعتی‌سازی, پارامترهای قابل سنجش},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-863-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-863-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Rouzbahani, Roya and Fahimi-Far, Asghar Fahimi-Far},  
title = {The Readings of Timurid Art Based on the Ideas of Suhrawardi - A Study on Geometrical Motifs of Goharshad Mosque}, 
abstract ={A work of art is the souvenir of the artist's journey through the immaterial world of realities and intuition. The language of this art is a language of secrets. This enables the artist to establish a link between the innermost and outermost essence of existence. Decorative motifs are the intersection of art and mystical thought. Many Islamic concepts are mixed with geometry and because of this structural similarity in patterns of evolution, play an important role. In decorative architecture, every motif has a value beyond its formal value derived from culture as it represents the beliefs and ambitions of the people continued from generation to generation. On the one hand, architectural ornaments focus the viewer’s mind on the formal beauty of motifs and the function of spaces, the walls of which hold the motifs, and, on the other hand, the ornaments drew the viewer’ eyes to the realm of cultural and religious secrets hidden in the meanings of the motifs. One is able to understand the minds and thoughts of architects and thus the culture, worldviews, and ambitions of the people by understanding the symbolic meanings of the motifs and tracing their origins in decorative architecture. In Islamic art, geometric motifs are so important that it is necessary to find the key to discover the connections and patterns in such motifs. In Islamic philosophy and mysticism, light is considered as manifestation of divine harmony with a pivotal position. For this reasons, the Iranian Muslim scholars have paid special attention to light. Suhrawardi was a leading Muslim philosopher and scholar during the 12th century and the founder of illuminationism, also known as Shaykh al-Ishraq (Master of Illumination). In illuminationism as a discussing-tasting philosophy, light plays a central role. Illuminationism was a great revolution in Persian-Islamic philosophy as compared to the conventional philosophies, which were merely discussing, existence-based in nature. His idea that light operates at all levels and hierarchies of reality, which developed from his Philosophy of Illumination, and a major teaching of the School of Ibn Arabi, i.e. the Five Divine Presences referring to the five domains in which the God exercises its influence in a global fashion, both established a subtle mystical-discursive worldview in the Muslim world that has significantly influenced the arts and become a source and reference for many artistic and mystical illuminations with its solid mystical and aesthetic foundations. Light has been used as a symbol in various forms in Persian-Islamic arts, and Muslim artists have widely utilized the symbol, especially in the period when illuminationist thoughts began to spread in Persian culture during the Timurid and Safavid periods. The Timurid Empire (1370-1507) was an Islamic empire. Shahrukh, the son and successor of Timur (Reign, 1405–1447), trusted sharia, tariqa, and Sufi scholars, and he was highly devoted to Sufism in particular. Many historians have mentioned this in the historical books focusing on the Timurid and Safavid periods. There has always existed a close relationship between mystics, Sufis, and artists. The Persian-Islamic architecture, especially ornamented architecture, carries high spiritual and mystical values as a means of expression for epistemological meaning and definitions. Philosophical and mystical concepts such as light and the world of immaterial lights were widely and highly regarded by Shaykh al-Ishraq  and other Islamic scholars. The present study thus aimed to present a proper explanation of the phenomenon of light in the Philosophy of Illumination from the perspective of Suhrawardi as the founder of the ontology of this phenomenon. The explanation is provided to analyze what has manifested based on such views in the decorative elements of Persian architecture as geometric motifs on tile work of the Timurid period with an aesthetic and symbolistic approach to indicate that the existing motifs in the tile work is a sign of the philosophical and mystical concepts, in particular those of Shaykh al-Ishraq . Such an approach is also adopted to prove that the motifs are manifestations of the world of immaterial lights that Suhrawardi proved with rational and theoretical explanations according to that he then described other phenomena. The present study is based on the assumption that the origins and bases of the Timurid motifs lie in its geometry with circular and radial patterns, which have its roots in mysticism. Reviewing geometry designs of the Timurid period shows abundant use of a particular type of grid device which is based on a network of radial coordinate, lead to the emergence of specific geometric shapes including motifs of Shamse and stars. This study seeks to answer the basic questions which are why the Timorese system designers considered the radial system preferred and use it as a completely new resource for the various forms used. Can preference and use these designs be appropriate with mystical thoughts common among artists of this period, and that the radial motifs can be analyzed by votes Suhrawardi. In this research, the research method is descriptive-historical and analyzing qualitative information and data collection is based on documents method. The results of this research show that the selection and applying of geometric shapes with radial infrastructure in decorating and patterns of the Timurid are not random and such other components of the Islamic era of art is particularly important in principles. Designing and selecting of these designs can be explained by the concepts of light which is the core of philosophy of illumination and of the most important concepts in Islamic mysticism, as the expression of truth and light and divine manifestations attributed. Symbolic addressing of light and its central position in the pillar and foundation of these motifs can be seen very well. It creates diverse compositions, published and nurturer which begins with unity, moves by manifestation and again returns to unity and that the light attributes and its always presence is in these motifs. Skillful combination of geometric designs with arabesque designs also deserves attention and Corresponds with the interpretation of Suhrawardi from the Noor verse. The motifs and patterns found in Persian architectural works of art were generally built on strong intellectual foundations. Such elements have been the result of an architectural evolution over time and have not emerged out of nothing all at once. Although the history of the motifs with radial patterns began long before the Timurid period, such features were certainly common in architectural works and buildings dating from that period when the mystical views of Shaykh al-Ishraq prevailed in Iran.},  
Keywords = {Timurid period, decorative motifs, tiling, mysticism, suhrawardi.},
volume = {5},
Number = {4}, 
pages = {35-54}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {خوانش هنر تیموری بر مبنای اندیشه‌های سهروردی - مطالعه‌ای بر نقش‌مایه‌های هندسی مسجد گوهرشاد},
abstract_fa ={نقوش تزئینی نقطه‌ی تلاقی هنر و اندیشه‌ی عرفانی هستند. بسیاری از مفاهیم اسلامی به هندسه آمیخته است و به دلیل این قرابتِ ساختاری در سیر تحولات نقوش جایگاه ویژه‌ای دارد. بررسی هندسه‌ی نقوش دوره‌ی تیموری کاربرد فراوان نوع خاصی از دستگاه مشبک را نشان می‌دهد که بر پایه‌ی شبکه‌ای از مختصات شعاعی، موجب پدیدآمدن اشکال هندسی خاص از جمله نقوش شمسه و ستاره شده ‌است. این پژوهش در پی پاسخگویی به این سؤالات اصلی و اساسی است که چرا طراحان تیموری سیستم شعاعی را ارجح دانسته و از آن به عنوان منبعی کاملاً جدید برای شکل­های گوناگون استفاده ­کرده­اند. آیا ترجیح و استفاده از این طرح می­تواند با اندیشه­های عرفانی رایج در میان هنرمندان این دوره تناسبی داشته باشد و دیگر اینکه آیا نقش مایه­های شعاعی را می‌توان براساس آرای سهروردی تحلیل نمود. در این پژوهش، روش تحقیق به‌صورت توصیفی- تاریخی و تجزیه‌ و تحلیل اطلاعات کیفی و گردآوری اطلاعات به روش اسنادی است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که انتخاب و کاربرد اشکال هندسی با زیرساخت شعاعی در تزئینات و نقش‌مایه‌های تیموری تصادفی نبوده و مانند سایر اجزای هنر دوران اسلامی از مبانی اعتقادی خاصی برخوردار است. طراحی و انتخاب این نقش‌مایه‌ها را می‌توان با مفاهیمی چون نور -که محور اصلی فلسفه‌ی اشراق و از مهم‌ترین مفاهیم عرفان اسلامی است- به عنوان تجلی وجود حق و انوار و تجلیات الهی نسبت داد. پرداختن نمادین به نور و جایگاه محوری آن در رکن و اساس این نقش‌‌مایه‌ها به خوبی دیده می‌شود؛ ترکیب بندی‌های متکثر، منتشر و زاینده‌ای را پدید می‌آورد که با وحدت شروع می‌شود؛ به واسطه تجلی حرکت می‌کند و دوباره به وحدت بازمی‌گردد و این خود از صفات نور و حضور همواره‌ی آن در این نقوش است. تلفیق ماهرانه‌ی نقوش هندسی با نقوش اسلیمی نیز درخور توجه بوده و با تفسیر سهروردی از آیه‌ نور مطابقت دارد.},
keywords_fa = {دوره‌ی تیموری, نقش‌مایه‌های تزئینی, کاشی‌کاری, عرفان, سهروردی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-864-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-864-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Hamzehnejad, Mehdi and Servati, Zahr},  
title = {Environment vernacular designing components to provide health for human based on Islamic and traditional medicine}, 
abstract ={Adapted architecture to the environment in the past has brought calmness and comfort for people. Today, great dependence on technology has caused an incompatible human body in his living areas and failed to offer contextual tranquility. It seems old theoretical and practical wisdom has proposed special features for any areas as patterns through temperament experiments. The principles put forward by precedent customs has been used gaining architectural harmony and locating topography within natural backgrounds. So today, it is required to identify this procedure principles and patterns to introduce needed designing applications. Accordingly, human medical healthcare bases in the four climate situations is being studied through multidisciplinary and deductive- reasoning approaches. This research is trying to propose a comprehensive definition of architecture, urban ecologism and contextualism via setting them coordinated in an integrated system. This system while expressing temperament principles depended on each zone, is offering instructions toward physical comfort status. The body tranquility is formed by expressing required benefiting rules and through avoiding wind, water, sun light and soil in temperaments. At the end, a table of measurements for evaluating local qualities of urban areas based on geographical specifications is designed titled as “20 factors” along with a report presented based on two aspects of benefiting local potentials and avoiding local in competencies to be evaluated and analyzed. The main innovation in this research is introducing applied reporting sheets in urban ecology evaluations based on medical principles and presenting evidences from its application used in historical aspects of urbanism and architecture. Research Question: What are the rules involved in benefiting or avoiding the main elements in human environment such as wind, water, sunlight, soil and plant in different temperaments and living areas to create human body calmness?  },  
Keywords = {Field-Oriented Principles, Traditional Medicine, Architecture, Ecology-Oriented, Climate Engineering.},
volume = {5},
Number = {4}, 
pages = {55-77}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مؤلفه‌های طراحی بومی محیط به‌منظور تأمین سلامت انسان بر مبنای طب سنتی و اسلامی},
abstract_fa ={سازگاری معماری و محیط در سنت گذشته، آسایش و آرامش را در زندگی مردم به همراه داشت و امروزه، وابستگی به فن‌آوری سبب ناسازگاری کالبد با بوم و عدم تأمین آسایش و آرامش زمینه‌گرا، گردیده است. به نظر می‌رسد که حکمت نظری و عملی کهن از طریق مزاج‌شناسی، برای هر منطقه‌، کالبد جسمی و ویژگی‌های خاصی را به عنوان الگو معرفی می‌نمود. قواعد و اصولی که پیش‌تر در سنت پیشینیان، مطرح شده است برای هماهنگی معماری و مکان یابی شهر با زمینه و بستر طبیعی آن بوده است . امروزه برای احیاء این امر ، لازم است اصول و الگوهای آن، شناسایی؛ و برای کاربرد طراحانه، تنظیم و معرفی گردند. به همین جهت با رویکرد میان‌دانشی و روش استدلالی-استنتاجی، به بررسی مبانی طبی سلامت انسان در چهار وضعیت اقلیمی و شیوه‌های تأمین آن در محیط و در هر یک از این چهار اقلیم توجه شده است. این تحقیق، سعی دارد با تنظیم آن‌ها در یک نظام یکپارچه، تعریف جامعی از معماری و شهرسازی بوم‌گرا و زمینه‌گرا، ارائه دهد. این نظام با بیان مبانی مزاجی وابسته به هر منطقه، دستوراتی در حوزه‌ی آسایش جسمی، عرضه می‌دارد. آسایش جسمی با بیان قواعد بهره‌مندی و پرهیز از باد، آب، آفتاب و خاک در مزاج‌ها و شرایط محیطی متفاوت، شکل می‌گیرد. در نهایت با طراحی جدول سنجش کیفیت بومی مناطق شهری بر اساس خصوصیات جغرافیایی منطقه با عنوان بیست عامل، کارنامه‌ای از دوبعد بهره‌مندی از پتانسیل‌های بومی و گریز از ناشایستگی‌های بومی ارزیابی و تحلیل گردد؛ ارائه شده است. نوآوری اصلی این تحقیق، طرح کارنامه‌ی کاربردی بوم‌سنجی شهری بر اساس مبانی طبی و ارائه‌ی شواهدی از کاربرد آن در زمینه‌های تاریخی شهرسازی و معماری است.},
keywords_fa = {زمینه‌گرایی, مبانی طب سنتی, معماری بوم‌گرا, مهندسی اقلیمی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-865-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-865-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Abbasi, Bushra and Bemanian, Mohammad Rez},  
title = {Comparative Analysis of Naghsh Jahan Plaza of Isfahan, and Imam Hossein Plaza of Tehran, On the basis of Ethical Sustainability}, 
abstract ={Centralizing ethics in sustainability has led to an evolutionary process towards ethical approach as a holistic approach of sustainable development. This approach, deep in concept, has evolved sustainability and endures the most fundamental relations of human and environment. The most recent definition of ethical sustainability, describes this approach as a complex of human relations, including human relation with contemporaries, human relation with nature and human relation with future generation. Urban spaces, and particularly the plazas, are the grounds of social interactions which present living dynamism through the presence and activity of citizens. This space has been considered as a highly important urban landmark among citizens, and it could be said that residents of a city are usually aware of different city zonings on the basis of their city plazas. What people expect of a plaza is a public space with high diversity and eventful environment which allows the possibility of social interactions. With profound changes occurring in all aspects of current era, most of urban plazas have been affected by market forces. As the result, proper principles have not been applied in the formation of these spaces, which has led to a sharp reduction in the space efficiency and the presence and vitality of people in current urban areas. Therefore, these plazas would not be capable of creating human relationships as the main theme of ethical sustainable architecture. In order to analyze sustainable relations in the plazas of Iranian cities, it is necessary to compare a traditional case study of the Iranian urban plaza with a modern, more contemporary designed plaza of this land, on the basis of ethical sustainability. The aim of this research is to illustrate the triple sustainable relations, in the traditional, historical plaza of Naghsh Jahan in Isfahan, and the contemporary designed plaza of Imam Hossein in Tehran, based comparative analysis. The selected methodology of this research is comparative method. A comparative study is a comprehensive, multidimensional, and systematic process that seeks out differences and similarities in research. This kind of research will take generic patterns from the research environment and by emphasizing it on the differences between objects of research context, will help to seek a better understanding towards the main subject.  In this comparative study, both quantitative and qualitative techniques have been used, yet, qualitative approach is dominant, in which the researcher studies objects in their natural situations and tries to conceptualize or interpret phenomena in terms of the meaning that people give them. In fact this research emphasizes on the social nature of the facts and the importance of human values and relationships with nature, contemporaries and future generations in the research process. In this research, common patterns of both plazas are driven out of the case studies and their discrepancy reveals the studied comparison in three steps. Related literature is reviewed in the first step, followed by detailed examination of Hanover Principles, as the first established sustainability principles which states ethics as one its main roots, on the basis of sustainable relations. In this step, Hanover Principles are categorized by their capability in realizing each of the trial sustainable relations. Finally, based on their related Hanover Principles, each ethical relation is analyzed separately in the case studies and the findings are compared through a visual diagram. This comparative analysis reveals higher attention on ethical sustainable priorities in the historical plaza of Naghsh Jahan in compare with the comparative plaza of Imam Hosein. Results show that in Imam Hussein Plaza, human relation with nature has been revealed only through plantation of trees in the margin of main plaza. However, in the Isfahan Plaza, the use of semi-open spaces, direct visual connection between the plaza and the sky, besides Suitable orientation, in order to benefit most from sunlight and wind, has played significant role in creating human-natured connections. Human relation with contemporaries in the Naqshe Jahan plaza has been considered in the edges of the plaza, which creates the confinement and separation between the main part of the plaza and the surrounding urban spaces. The use of natural elements in the space and the placement of stores around plaza, has offered comfort for the people who are enjoying the inner core of the plaza. This is while in Imam Hossein plaza, this relation has only been reached through the benches, which are designed and located randomly on the hard flooring of plaza’s inner core. Research results show that considering the use of local materials, use of water and plants in plaza’s inner core as natural resources, locating the functions around the field in accordance to natural lighting and reachability, besides field formation design in accordance to the orientation of sun and the dominant wind, and finally an adjustable design of the plaza for multi-purpose activities, are the priorities which can strongly affect human relationship with future generations. On this basis, it has been concluded in this research that this human relation is completely neglected in the plaza of Imam Hossein.},  
Keywords = {Ethical Sustainability, Naghsh Jahan Plaza, Imam Hossein Plaza, Iranian Urbanism},
volume = {5},
Number = {4}, 
pages = {78-95}, 
publisher = {Iran University of Science & Technology},
title_fa = {مقایسه‌ی تطبیقی میدان نقش جهان اصفهان و امام حسین(ع) تهران بر اساس روابط پایداری اخلاق مدار},
abstract_fa ={تمرکز بر بعد اخلاق در پایداری، در یک روند تکاملی منجر به شکل­گیری رویکرد اخلاق­مدار به‌عنوان رویکردی جامع در پایداری شده است. این بعد در عمق مفهوم خود، ارتباط جدایی­ناپذیری با مفهوم پایداری داشته و به روابط بنیادین انسان‌ها اشاره دارد. بر اساس جدیدترین تعریف از پایداری اخلاق­مدار، اخلاق در پایداری، مجموعه‌ای از روابط پایدار است که شامل ارتباط انسان با دیگر انسان­های نسل حاضر، ارتباط انسان با نسل­های آینده و ارتباط انسان با طبیعت می­شود. فضای شهری بستری برای شکل‌گیری تعاملات اجتماعی است که حضور و فعالیت شهروندان در آن، پویایی زندگی را به نمایش می‌گذارد و میدان، یکی از اثر­گذارترین فضاهای شهری است که امکان برخوردهای اجتماعی را فراهم می­آورد. این فضا دارای اهمیت زیادی در بین شهروندان است تا حدی که معمولاً ساکنان یک شهر، مناطق مختلف شهر را توسط میدان‌های آن از هم بازمی‌شناسند. بنابراین، با توجه به اهمیت روابط انسان‌ها با یکدیگر در رویکرد معماری پایدار، میدان به‌عنوان یکی از اثرگذارترین فضاهای شهری که توقع شهروندان از آن، فضایی عام، متنوع و پر از رویداد است و در آن امکان برخوردهای اجتماعی چهره به چهره وجود دارد؛ در نظر گرفته می­شود. هدف این پژوهش، شناسایی روابط پایداری اخلاق­مدار در دو میدان نقش‌جهان اصفهان و امام حسین(ع) تهران و درنهایت، مقایسه‌ی میزان توجه به روابط پایدار در این دو میدان به‌عنوان نمونه‌ای از معماری سنتی و معاصر است. با توجه به این­که پژوهش بر ماهیت اجتماعی واقعیت­ها، اهمیت ارزش­ها و ارتباطات انسان با طبیعت، هم­نسلانش و نسل آینده در فرآیند تحقیق تأکید دارد؛ از روش بررسی تطبیقی استفاده شده است. الگوهایی که عمومیت دارند از محیط پژوهش اخذ شده و با تأکید بر تفاوت­ها و اختلاف­های میان بستر پژوهش به مقایسه کمک می­کنند. پژوهش پیش­رو طی سه مرحله شکل گرفته است، مرحله‌ی نخست به رویکردهای نظری و مرور ادبیات پژوهش پرداخته؛ در مرحله‌ی دوم، اصول نه‌گانه‌ی هنوفر در قالب روابط سه‌گانه‌ی اخلاق در پایداری تقسیم‌بندی شده و درنهایت در مرحله‌ی سوم، با اتکا به نتایج دو مرحله گذشته، هرکدام از روابط سه‌گانه‌ی پایداری اخلاق‌مدار بر اساس قوانین هنوفر در عناصر موجود در میدان به‌طور جداگانه بررسی و نتیجه بررسی‌ها در قالب جدول مقایسه دو میدان نقش‌جهان و میدان امام حسین(ع) ارائه شده است. نتایج حاصل از این بررسی نشان می­دهد که میزان توجه به پایداری اخلاق­مدار در نمونه‌ی سنتی به‌مراتب بیش از نمونه‌ی معاصر می­باشد.},
keywords_fa = {پایداری اخلاق مدار, میدان نقش‌جهان, میدان امام حسین, شهرسازی ایرانی},
url = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-866-en.html},  
eprint = {http://jria.iust.ac.ir/article-1-866-en.pdf},  
journal = {Journal of Researches in Islamic Architecture},  
issn = {2382-980X}, 
eissn = {2382-980X}, 
year = {2018}  
}