نشریه بین المللی مهندسی صنایع و مدیریت تولید

---

مدلِ مقدار اقتصادیِ تولید یکی از مشهورترین مدلهای کنترل موجودی است. در مدلهای تولید اقتصادی، امکان تولید قطعات معیوب وجود دارد، که در نظر نگرفتن این امر، موجب می شود هزینه های احتسابی، غیر واقعی جلوه کنند. ضمناٌ وجود تورم و ارزش زمانی پول در مدل‌های اقتصادی، اختلاف قابل توجهی در محاسبات هزینه ایجاد می کند. در این مقاله تولید قطعات معیوب در حالت چندمحصولی با در نظر گرفتن تورم و ارزش زمانی پول، مورد بررسی قرار می گیرد. در نظر گرفتن حالت چندمحصولی در این مباحث یک تحلیل جدید می باشد، که تاکنون انجام نشده است. مطالعات در این زمینه نشان می دهد که وارد کردن موضوع تورم و ارزش زمانی پول در مدیریت و کنترل موجودی، منجر به تغییر دسته تولید بهینه خواهد شد. بدلیل آنکه پیدا کردن سیکل بهینه با روش مشتق گیری، مشکل است، از ترکیب دو الگوریتم جستجوی شتابدار و دیکوتوماس در تعیین نقطه بهینه استفاده می شود. در نهایت تحلیل حساسیت براساس پارامترهای نرخ بهره، نرخ تورم و نرخ توأم انجام شده است. نتایج نشان می دهد که در نظر نگرفتن تورم و نرخ بهره باعث خطا در محاسبه ی هزینه می شود.

---

در دست بودن یک پیش‌بینی دقیق از عمر مفید باقیمانده تجهیزات برای یک برنامه اثربخش تعمیرات و نگهداری ضروری است. پیش‌بینی عمر مفید به کمک داده‌های حاصل از فرآیند پایش وضعیت به صورت گسترده‌ای استفاده شده است. در حالی که داده‌های حاصل از فرآیند پایش وضعیت به تنهایی برآورده‌ساز تمامی نیازهای پیش‌بینی در شرایط مختلف کارکردی نیست. در پیش‌بینی عمر مفید، دانش متخصص به عنوان یک منبع دانشی و تکمیل کننده اطلاعات حاصل از فرآیند پایش وضعیت اغلب مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد. در این مقاله روشی برای پیش‌بینی عمر مفید باقیمانده تجهیزات به کمک سیستم استدلال نوروفازی معرفی می‌گردد. پایگاه دانشی سیستم استدلال نوروفازی در دو مرحله تکامل می‌یابد. در مرحله اول سه قاعده اساسی به کمک داده‌های تاریخی پایش وضعیت و با استفاده از شبکه نوروفازی تنظیم می‌شوند. در مرحله دوم قواعد اساسی تحت نظارت متخصص گسترش می‌یابند. عملکرد روش پیشنهادی در مقایسه با روش‌ منحصر به استفاده از داده‌های پایش وضعیت در شرایط کارکردی مختلف تجهیز ارزیابی شده است. یک الگوریتم شبیه‌سازی به منظور تولید شرایط مختلف کارکردی معرفی می‌شود. پارامترهای الگوریتم شبیه‌سازی به کمک داده‌های واقعی مربوط به شکست یاتاقان تخمین زده می‌شوند. نتایج تجربی نشان می‌دهند که کارآیی روش پیشنهادی نسبت به روش قدیمی بهتر است.