[صفحه اصلی ]   [ English ]  
بخش‌های اصلی
درباره پژوهشکده::
معرفی افراد::
فعالیتهای پژوهشی::
اخبار::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
آزمایشگاههای تحقیقاتی::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
منابع علمی

AWT IMAGE

AWT IMAGE

..
پیوند فوری

AWT IMAGE

AWT IMAGE
..
توجه در خصوص اخبار کنفرانسها

توجه

اخبار کنفرانس‌ها و سمینارهای علمی را می‌توانید با مراجعه به وبسایت http://ers.iust.ac.ir پیگیری نمایید. خواهشمند است جهت برنامه‌ریزی بهتر در برگزاری نشست‌ها و دریافت اطلاعات پس از برگزاری در سامانه مذکور ثبت نام نمایید. شایان ذکر است ثبت نام رایگان می باشد.

..
:: کسب جایزه eASIA ::

   "اولین مرکز ICT روستایی کشور" جایگاه اول جایزه خلاقیت و نوآوری منطقه آسیا و اقیانوسیه را بدست آورد.

  erc-jalali

  مرکز ICT روستای قرن آباد نشان برترین پروژه در موضوع خلاقیت و نوآوری eASIA منطقه آسیا و اقانوسیه را کسب کرد. این جایزه پس از طی مراحل مختلف بدست آمده است. در آخرین مرحله که دفاع شفاهی در مقابل داورانی از کشورهای کره جنوبی، چین، هند، تایلند و نماینده سازمان ملل متحد بود، مرکز ICT روستای قرن آباد موفق به رسیدن به این جایگاه شد. جایزه ایران طی مراسمی که توسط وزارت ICT کشور تایلند و با همکاری سازمان ملل تشکیل شده بود و نمایندگان سازمانهای بین‌المللی از جمله AFACT ، UN/CEFACT و UN/ESCAP حضور داشتند، در تاریخ 19 مردادماه 1386 به دکتر علی‌اکبر جلالی استاد دانشگاه علم و صنعت ایران مجری پروژه داده شد. این جایزه هر سه سال یکبار توسط سازمان AFACT و سازمانهای بین‌المللی دیکر مثل سازمان ملل به پروژه‌های برتر که بتوانند تاثیر بزرگی در منطقه بگذارند داده می‌شود. این اولین بار است که این جایزه به کشورمان تعلق گرفته است و در دو دوره قبلی برندگانی از ایران وجود نداشته است.

  گزارش و نتیجه این مسابقات به سازمان ملل منتقل می‌شود و در آنجا از تجربیات این پروژه‌ها برای سایر کشورها استفاده می‌گردد، این جایزه در سطح آسیا و اقیانوسیه و در سطح جهانی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.

  بانی اصلی این جایزه، سازمان بین‌المللی ( Asia Pacific Council for Trade Facilitation & e-Business ) AFACT است که یک سازمان غیر دولتی و غیر انتفاعی می‌باشد و در حوزه توسعه کسب و کار الکترونیکی در منطقه آسیا و اقیانوسیه فعالیت می‌کند، ایران یکی از اعضای این سازمان می‌باشد.

  طرح "اولین مرکز ICT روستایی کشور" در روستای قرن‌آباد استان گلستان توسط دانشگاه علم و صنعت ایران به مجری‌گری آقای دکتر علی‌اکبر جلالی و با همکاری مردم روستا، مجمع دانشجویان و فارغ‌التحصیلان منطقه شاهکوه، بعضی از شرکتهای بخش خصوصی، خیرین و شرکت مخابرات استان گلستان ساخته و به مرحله اجرا رسیده است. این مرکز پس از تاسیس، از طرف مردم روستای قرن‌آباد به شرکت مخابرات استان گلستان هبه شده است. در حال حاضر این مرکز یکی از فعالترین مراکز توسعه کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات روستایی در کشور و در سطح کشورهای آسیا و اقیانوسیه می‌باشد و توانسته است خدمات بسیار زیادی در حوزه‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی شامل: اشتغالزایی، آموزش، فرهنگ‌سازی، گسترش توریسم در منطقه، ارتقاء موقعیت اقتصادی، توسعه بانکداری الکترونیکی و ترویج کشاورزی اینترنتی در سطح محلی، منطقه‌ای، ملی و بین المللی داشته باشد.

  ایران در حوزه توسعه ICT روستایی جزء یکی از 5 کشور برتر جهان است که دارای سند راهبری توسعه ICT روستایی می‌باشد، و علاوه بر آن با اجرای پروژه 10000 دفتر ICT روستایی که تا کنون بیش از 3000 دفتر آن به مرحله تجهیز و بهره‌برداری نسبی رسیده است بستر مناسبی را برای جهش در این زمینه فراهم کرده است.

  با دکتر علی‌اکبر جلالی عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران، طراح و مجری اولین مرکز ICT روستای کشور در روستای قرن آباد استان گلستان مصاحبه‌ای انجام داده‌ایم. دکتر جلالی را تقریبا همه دست‌اندرکاران حوزه IT از بخش خصوصی و دولتی می‌شناسند. ایشان هرگز در مدت 13 سالی که در ایران در توسعه ICT تحقیق و پژوهش می‌کند مسئولیت دولتی نداشته است، لاکن ایشان نقش بزرگی در فرهنگ سازی و حمایت از بخش خصوصی در توسعه IT کشور داشته‌اند. ارائه دهها برنامه رادیو و تلویزیونی، صدها سخنرانی علمی که به عنوان مثال فقط در سال 1385 تعداد آنها به صد سخنرانی رسیده بود، و ارائه کارگاههای متنوع در موضوعات مرتبط با IT در داخل و خرج از کشور بخشی از خدمات فرهنگی این استاد پژوهشگر IT کشور است. ایشان همواره با رسانه‌ها ارتباط نزدیک داشته و یکی از دلایل مهم موفقیت خود را در فرهنگ‌سازی توسعه IT در کشور، این همکاری صمیمانه می‌داند. آخرین کار ملی ایشان در کشور، تالیف کتاب "روستای الکترونیکی، و دبیری علمی "همایش ملی کارآفرینی دیجیتالی" بوده است.

 

  سئوال: نام دکتر علی‌اکبر جلالی با ICT روستایی ایران گره خورده است، دلیل این موضوع چیست؟

  بنده بعد از انقلاب اسلامی مدتی را در جهاد سازندگی خدمت می‌کردم و در آنجا با مشکلات و مسائل روستائیان و بخصوص امکانات بالقوه و پتانسیل‌های فراوان روستاها آشنا شدم. شاید باور نکنید که ما اولین پروژه فناوری اطلاعات را به نام "طرح شناسنامه خانوادگی روستا نشین" در جهاد سازندگی شهرستان شاهرود طراحی و اجرا کردیم که طی برنامه‌ای تحت عنوان برنامه تلویزیونی شماره 13 جهاد سازندگی از صدا و سیمای جمهوری اسلامی در سال 1362 در سطح کشور مطرح شد. آن زمان کامپیوتر نبود و تمام کارها را دستی انجام می‌دادیم اما طراحی و آنالیز ما دقیقا همان شکلی را داشت که امروز در پروژه‌های IT از آن استفاده می‌کنیم. از همان زمان دغدغه خدمت به روستائیان را سر لوحه کارم قرار دادم و تا امروز همواره در روستاها خدمت می‌کنم و به دنبال یافتن روشهای علمی جهت برون رفت روستائیان از مشکلات بسیار آنها می‌باشم. وقتی با اینترنت و کاربردهای فناوری اطلاعات آشنا شدم، آنرا ابزار مناسبی برای کاهش فقر، توانمندن سازی اقتصادی زنان، کاهش فاصله روستا و شهر یافتم و مطالعه و تحقیق در حوزه کاربردهای ICT روستایی را شروع کردم. در ایران تقریبآ در کلیه پروژه‌های ملی مرتبط با روستا در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات بصورت مستقیم یا غیر مستقیم درگیر بوده‌ام. دهها برنامه رادیو و تلویزیونی داشته و مقالات بسیار زیادی در این خصوص نوشته‌ام که در کنفرانسهای ملی و بین‌المللی ارائه شده‌اند و اخیرآ یک کتاب تحت عنوان " روستای الکترونیکی " تالیف کرده‌ام. رنیس حداقل 2 کنفرانس ICT روستایی و چندین کارگاه در حوزه ICT روستایی و کشاورزی اینترنتی بوده‌ام. یک پروژه با یونسکو نیز در همین خصوص انجام داده‌ام. در چندین کنفرانس بین‌المللی کارگاه ICT روستایی داشته‌ام و یا سخنران کلیدی بوده‌ام که نمونه‌ای از آنها در کشورهای آمریکا، فرانسه، انگلستان، استرلیا، سویس، تونس، لائوس و تایلند بوده است. به عنوان کارشناس یونسکو و بانک جهانی در حوزه ICT روستایی همکاری داشته‌ام. شاید مجموعه فعالیتهایی که در این حوزه داشته‌ام و بخشی از آنها را اعلام کردم باعث شده تا بسیاری احساس کنند که بنده عاشق ICT روستایی هستم. البته تصورشان درست است چون بنده اعتقاد دارم راه توسعه روستاها از طریق کاربردهای ICT محقق می‌شود. فراموش نکنیم که همه این کارها را به تنهایی انجام نداده‌ام بلکه دانشجویان و همکارانم هم در دانشگاه علم و صنعت ایران، هم کارکنان و دورکاران اولین مرکز ICT روستایی کشور در روستای قرن‌آباد و هم شرکتهای بخش خصوصی و هم خود روستائیان سهم انجام بیشتر این فعالیتها را داشته‌اند و بنده بیشتر تئورسین و مدیر بوده‌ام.

 

  سئوال: چطور با جایزه eASIA آشنا شدید و چه مسیری را تا رسیدن به جایگاه برتر آسیا و اقیانوسیه در موضوع خلاقیت و نوآوری طی کردید؟

  ایران یکی از کشورهای عضو سازمان AFACT است که از طریق دفتر توسعه تجارت الکترونیکی وزارت بازرگانی با ایران ارتباط دارد. این سازمان در حوزه توسعه تجارت الکترونیکی در منطقه آسیا و اقیانوسه فعال است و تجربیات جهانی را به کشورهای عضو منتقل می‌کند و عموما پشتیبانی علمی و معنوی مثل یونسکو دارد. آقای دکتر زرگر از مدیران ارشد وزارت بازرگانی از این جایزه مرا مطلع کردند و بنده 35 صفحه، به زبان انگلیسی، مطابق دستورالعمللی که داده بودند طرح را تشریح کردم که خوشوقتانه هم هنگام انتخاب در ایران و هم بعد در خرج از کشور مورد توجه هئیت داوران قرار گرفت. البته تا رسیدن به مرحله نهایی می‌باید دو مرحله دیگر، یکی شرکت در نمایشگاه و ارائه پروژه برای شرکت کنندگان در نمایشکاه و دیگری ارائه شفاهی و پاسخ به سئوال داوران را هم پشت سر می‌گذراندم. تهیه محتوی برای ارائه در نمایشگاه برای من مهمتر از ارائه شفاهی بود. خوب بعضی از کشورها سرمایه‌گذاری خوبی برای این مرحله از جایزه می‌کنند تا جایگاه برتر را بدست آورند، و در نمایشگاه معمولا با امکانات خوبی ظاهر می‌شوند. برای داشتن یک نمایشگاه خوب نیاز به حمایت مالی بود و به همین منظور بنده با یک سازمان دولتی مرتبط و با دانشگاه خودمان صحبت کردم که متاسفانه سازمان دولتی بعلت پایان سال مالی خودشان نتوانستند کمکی بکنند و معاونت پژوهشی دانشگاه هم قول حمایت 200 هزار تومان را داد. علاقه داشتم تا فیلمی در این خصوص تهیه کنم تا ابعاد کار را بهتر نمایش دهد، همینطور علاقمند بودم پوستر، تراکت، بروشور، کتاب و سایر اقلام نمایشگاهی را تهیه کنم و با خود ببرم تا جایگاه کشورمان را خوب نشان دهم و شانس بدست آوردن مقام را نیز بیشتر کنم. خودتان خوب می‌دانید که برای ارائه یک کار خوب بین‌المللی که شاید فقط هزینه طراحی یک پوستر 500 هزار تومان باشد هزینه زیادی لازم است. البته دانشگاه توان مالی زیادی ندارد و توقعی هم از آن نبود. هزینه بلیط سفر و هزینه اقامت در هتل به عهده AFACT بود، والی فکر می‌کنم برای رفتن به سفر هم مشکل داشتم. اینگونه مشکلات همواره وجود داشته و چون اولویتهای ما در این زمینه مشخص نیست گاهی برای افتخارات هنری و ورزشی فوق‌العاده عمل می‌کنیم و به کسب افتخارات علمی زیاد اهمیت نمی‌دهیم. البته طبق معمول بنده تمام تلاش خودم را انجام دادم و حداقل ابزار لازم که در توان مالی شخصیم بود را تهیه کردم تا بتوانم در نمایش پروژه خودم را خوب معرفی کنم.

  روز 17 و 18 مردادماه نمایشگاه شروع شد و 12 طرح برگزیده مرحله نیمه نهایی در آن شرکت داشتند. نمایشگاه در محل مناسبی در یکی از بهترین هتل‌های بانکوک بود و در همان محل کنفرانس 5 روزه AFACT برگزار شده بود. داوران و سایر افراد از نمایشگاه بازدید کردند و با پروژه‌ها آشنا شدند.

  بعد از ظهر روز 18 مردادماه نوبت ارائه شفاهی اینجانب فرا رسید. بجز داوران به کسی اجازه ورود در محل ارائه شفاهی داده نمی‌شد. 20 دقیق ارائه و 10 دقیقه سئوال و جواب برای هر پروژه در نظر گرفته شده بود. البته از اینجانب 35 دقیقه سئوال کردند و همانجا متوجه شدم که پروژه ما مورد توجه ویژه قرار گرفته است.

  نتایج نهایی در همان شب در مهمانی رسمی شام در حضور مسئولین سازمانهای بین‌المللی و مسئولین زیادی از کشور تایلند اعلام شد، و در همان محل برندگان جوایز خود را دریافت کردند. خوشوقتانه، پروژه "مرکز ICT روستای قرن آباد" جایگاه بهترین خلاقیت و نوآوری را در جمع پروژه‌های انجام شده سه سال گذشته کشورهای آسیا و اقیانوسیه را بخود اختصاص داد.

 

  سئوال: این جایزه چقدر اهمیت دارد؟ و چه دستاوردهایی برای کشور دارد؟

  اهمیت جایزه از این نظر که به سازمان ملل گزارش می‌شود و آنها بعدا از این پروژه‌ها را برای استفاده در سایر نقاط جهان در نظر می‌گیرند بسیار زیاد است. نماینده سازمان ملل در کلیه جلسات حضور داشت و از نزدیک برنامه‌ها را دنبال می‌کرد. این جایزه هر سه سال یکبار داده می‌شود، با توجه به پروژه‌های فراوانی که در سطح کشورهای آسیا و اقیانوسیه، که بیشتر از نصف جمعیت جهان را در خود دارد، انجام می‌شود انتخاب شدن یک پروژه آنهم در سطح IT که بسیاری از کشورهای این منطقه از ما جلوتر می‌باشند کار مهمی است. این پروژه در سطح جهانی مطرح می‌شود و نام ایران در تمام مستندات درج می‌شود و از طریق اینترنت در اختیار جهان قرار می‌گیرد و فرصتهای بین‌المللی هم برای دانشگاه علم و صنعت ایران بوجود می‌آید که شایستگی دریافت و انجام پروژه‌های بین‌المللی را دارد و هم برای کشور اعتبار علمی دارد. همانطور که می‌دانید، در حوزه ICT روستایی بسیاری از کشورهای جهان فعالیتهای گسترده‌ای داشته‌اند، ما در پژوهشکده الکترونیک دانشگاه علم وصنعت ایران، بیشتر فعالیت ICT روستایی جهان را دنبال می‌کنیم، بدون اقراق فعالیتی که ما در ایران انجام داده‌ایم طبق گفته نماینده یونسکو خانم جکی‌ساتن در سطح علمی بالایی است. ما کاملآ علمی به مسئله نگاه کرده‌ایم و با مطالعه جهان، که بخشی از آن در کتاب شهر الکترونیکی اینجانب آمده، پس از جستجو، تحقیق و پژوهش در پروژه‌های موفق انجام شده در دنیا بر اساس سند راهبردی توسعه ICT روستایی کشور عمل کرده‌ایم. ما بیش از 20 مقاله تحقیقاتی و حداقل سه کتاب و چندین گزارش مستند در این زمینه داریم. در بقیه دنیا همه این کارها یکجا و یا حداقل از طریق دانشگاه انجام نشده است. دانشگاه علم وصنعت ایران از این نظر که کلیه فعالیتهای توسعه ICT روستایی جهان و ایران را تحت نظر دارد ویژه است و بانی توسعه ICT روستایی در کشور می‌باشد.

  علاوه بر موارد فوق، این جایزه دستاوردهای مهم دیگری نیز برای کشور خواهد داشت. اولا اعتماد نفس مسئولین را برای انجام پروژه‌های ICT روستایی بالا می‌برد و متوجه می‌شوند که در این زمینه به راحتی می‌توانیم با دنیا رقابت کنیم. ثانیآ به توسعه سریعتر پروژه تجهیز و راه اندازی 10000 دفتر ICT روستایی کمک خواهد کرد. که نمونه مشخص آن تصمیم اخیر هئیت محترم دولت در ایجاد 10000 پیشخوان دولت الکترونیک در روستاهای کشور است. ثالثآ، توجه بخش بزرگی از جامعه را به بحث توسه ICT روستایی جلب می‌کند که نتیجه آن نوآوری و خلاقیت در ارئه کارهایی است که از طریق این دفاتر قابل انجام می‌باشند، و نهایتآ دستگاههای دولتی را به موضوع حساس می‌کند تا هرچه زودتر خدمات خود را بصورت برخط از طریق سایتهای خود به روستاها برسانند. اعتبار بین‌المللی این پروژه نیز دستاوردی برای ترقیب سایر محققان برای مشارکت در دریافت جوایز جهانی می‌شود. پروژه‌های خوبی در سطح کشور انجام می‌شود ولی معمولا در مجامع بین المللی برای دریافت جایزه شرکت نمی‌کنند. قطعا این پروژه باعث افزایش انگیزه برای حضور بیشتر در اینگونه مسابقات می‌شود.

 

  سئوال: برنامه‌های ICT روستایی ایران از کجا شروع شد و اکنون در کجا قرار داریم؟

  شروع کار از روستای شاهکوه در میان رشته کوههای البرز و در 60 کیلومتری شهرستان گرگان بود. شاهکوه به عنوان اولین روستای اینترنتی ایران در سال 1379 توانست خدمت فرهنگی بزرگی به آگاهی دهی و توجه مسئولین و مردم به این پدیده داشته باشد. اگر چه پروژه شاهکوه چندان وسیع نبود و فقط با ایجاد یک سایت و تماس دایل‌آپ به جهان وصل شده بود اما توانست هم در سطح محلی و هم در سطح کشوری و حتی بین‌المللی فضای فرهنگی خوبی ایجاد کند. روستای اینترنتی شاهکوه سرزمین اجداد بنده است و از روی علاقه می‌خواستم خدمتی به مردم بکنم ولی هرگز فکر نمی‌کردم این پروژه کوچک، چنین بازتاب ملی و جهانی پیدا کند که تقریبا اغلب روزنامه‌های جهان از آن به عنوان یک اقدام مهم یاد بکنند. البته امروز به اهمیت همان کار کوچک پی برده‌ام و می‌فهمم که چرا آنها آنروز این پروژه را مهم تلقی می‌کردند. پروژه شاهکوه با کمتر از صد هزار تومان با همکاری مجمع دانشگاهیان و فارغ‌التحصلان شاهکویی که بنده جزء موسسان آن هستم شروع شد و هیچ هزینه دولتی در بر نداشت، با این وجود خیلی‌ها به من می‌گفتند چرا از ده خودتان شروع کردید، فکر می‌کردند هزینه سنگینی داشته و یا دولت در آن نقش داشته است. حقیقت امر این است من مجبور بودم توسعه ICT روستایی را از محلی شروع کنم که مردم تحمل آنرا داشته باشند. چون همان موقع توسعه اینترنت را حتی در شهرها بعضی‌ها خوب نمی‌‌دانستند و نکات منفی اینترنت نسبت به موارد مثبت آن بیشتر مطرح بود. چون بنده قبلا در جهاد سازندگی منشاء اثرات نسبتآ خوبی برای مردم شاهکوه بودم و توانسته بودم روستای آنها را که از مشکل کم‌آبی رنج می‌برد به محلی نزدیک زمینهای زراعی و منابع آب فراوان منتقل کنم و برای آنها جاده بسازم، به بنده اعتماد داشتند و همین اعتماد باعث شد تا اینترنت را پذیرفتند، مطمئن هستم اگر روستائیان مرا نمی‌شناختند قطعآ اجازه نمی‌دادند آن زمان اینترنت وارد روستایشان شود. برای شروع کار، بنده مردم روستای شاهکوه، افراد موثر روستا، زن و مرد، پیر و جوان را به مسجد روستا دعوت کردم و با ایشان موضوع را صادقانه در میان گذاشتم و حتی کلمه اینترنت را برای آنها بخش کردم، " این-تر-نت"، از نکات منفی و مثبت و آینده اینترنت و کاربردهای فناوری اطلاعات گفتم و توانستیم با ایجاد فضای مناسب با همکاری دانشجویان منطقه شاهکوه این پروژه را اجرا کنیم. در شاهکوه کلاس‌های آموزش کامپیوتر و اینترنت راه انداختیم و در همان ابتدا با دیدگاه توسعه اقتصادی جلو رفتیم، بطوریکه دانشجویان همین کلاسها چند شرکت کامپیوتری در شاهرود، گرگان و حتی تهران دایر کردند و کار با ابعاد وسیعتری دنبال شد. بنیاد دانش و هنر با اهداء 9 کامپیوتر به این روستا نقش بزرگی در این پروژه داشت. البته بنیاد دانش و هنر به سرپرستی آقای دکتر یحیا تابش منشع اثرات زیادی در توسعه ICT کشور برای مناطق محروم می‌باشد که از آنها تشکر می‌کنم.

  روستای شاهکوه منطقه‌ای ییلاقی است و فقط در تابستان جمعیت زیادی دارد و در زمستان تقریبا 90% مردم به روستای قرن‌آباد گرگان و بعضی از شهرهای اطراف کوچ می‌کنند. به همین دلیل هیچ سرمایه‌گذاری جدی در روستای شاهکوه انجام ندادیم، در عوض تمام انرژی خود را صرف ایجاد اولین مرکز ICT روستایی کشور در روستای قرن‌آباد که در حقیقت محل قشلاق روستائیان شاهکوه است و در تمام سال فعال است کردیم. این روستا هیچ ارتباطی با زادگاه اجدادیم ندارد و انتخاب آن بر اساس یک تحقیق علمی و روانی انجام شده است.

  مردم روستای قرن‌اباد که عمومآ شاهکویی می‌باشند و تجربه استفاده از اینترنت و کاربردهای فناوری اطلاعات را داشتند، با سرمایه‌گذاری شخصی آماده ساخت اولین مرکز ICT روستایی کشور شدند. البته درآانجا نیز از ابتدا بحث کتابخانه مجازی مطرح بود و اصلا بحثی از مرکز جامع خدمات ICT نبود، به تدریج که اطلاعاتمان زیاد شد و حمایت مردم را دیدیم به صورت فعلی در آمد. بنده با تشکیل تیمی که عمومآ بومی بودند و با همکاری شورای روستا توانستیم طرح مناسبی را تهیه و کار اجرا را بدون دخالت دولت شروع کنیم. زمین محل ایجاد مرکز، توسط یکی از افراد محلی (خانواده شهدا) هدیه شد و هزینه شروع کار را مردم روستا پرداختند. در عمل برای تامین هزینه‌ها مجبور به کمک گرفتن از خیرین و بعضی از شرکتهای بخش خصوصی و نهایتآ از شرکت مخابرات استان گلستان شدیم، و کار با توکل به خداوند بزرگ به پایان رسید. پس از پایان کار ساختمانی و تجهیز که عموما توسط بخش خصوصی انجام شد، شورای روستا ساختمان مرکز را با کلیه تجهیزات به شرکت مخابرات استان گلستان هبه نمود. شرکت مخابرات استان گلستان از آن زمان مسئول نگهداری مرکز می‌باشد. بنده هم یک تیم 20 نفره از دانشجویان دانشگاه علم وصنعت ایران را برای مدت دو ماه، برای آموزش جوانان روستا به قرن‌آباد بردم. این کار بسیار اساسی بود، زیرا هر دانشجوی علم و صنعتی به دو دختر و پسر روستایی آموزش دادند و در پایان دو ماه 40 نفر مربی درجه 3 تربیت شده بودند که از طریق پست الکترونیکی با مربیان خود یعنی دانشجویان دانشگاه علم و صنعت همواره تماس داشتند و اشکالات خود را رفع می‌کردند. کلیه امور نگهداری، آموزش و بهرهبرداری مرکز ICT روستای قرن‌اباد از همان ابتدا توسط خود جوانان ساکن در روستا انجام شده است.

  در حال حاضر یک مرکز جامع دیگر مانند روستای قرن‌اباد در روستای لیوان شرقی که آنهم در استان گلستان است داریم. پروژه بزرگ تجهیز و راه‌اندازی ده هزار دفتر ICT روستایی اقدام بعدی دولت بوده است که بنده مشاور آن پروژه بوده‌ام. تحقیقات بسیار خوبی برای آن پروژه انجام شده است اما معمولا از تحقیقات استفاده مناسب نمی‌شود. با این وجود تا کنون بیش از 3000 دفتر ICT روستایی در سطح کشور راه اندازی شده است. مثلا در استان گلستان 220 روستا دارای دفتر فعال ICT روستایی می‌باشد.

  آخرین اقدامی که اینجانب مسئولیت تحقیق و پژوهش آنرا در حوزه ICT روستایی داشته‌ام مربوط به عملیاتی کردن دفاتر ICT روستایی در استان سمنان بوده است. این تحقیق تحت عنوان " تهیه طرح کسب و کار و برنامه عملیاتی توسعه خدمات دفاتر ارتباطات و فناوری اطلاعات روستایی استان سمنان" به پایان رسیده و مسئولین استان سمنان منتظر گرفتن اعتبار از مرکز برای انجام آن می‌باشند. بنده جهت معرفی این پروژه به همراه مسئول سابق شرکت فناوری اطلاعات خدمت مسئول محترم توسعه دفاتر ICT روستایی کشور رسیدیم و ایشان را در جریان این پروژه برای استفاده از آن قرار دادیم.

  اما اینکه موقعیت ما اکنون در حوزه ICT روستایی چطور است، باید بگویم از سرعت توسعه که در دولت قبل شروع شده بود بشدت کاسته شده است. نمی‌دانم چرا خیلی از مسئولین امروز وزارت ICT اعتقاد راسخی به توسعه ICT روستایی ندارند، عملکرد بسیار ضعیف آنها در این خصوص شاهد این مدعا است، البته این نظر شخصی بنده است ممکن است خودشان فکر کنند که خیلی زیاد کار کرده‌اتد و ضعیف هم نیستند. آماده همکاری با آنها جهت توسعه این خدمت ارزشمند ملی می‌باشم.

 

  سئوال: چرا شما با وزارت ICT در این خصوص همکاری نمی‌کنید؟

  بنده بعد از تغییر دولت در اولین هفته‌ای که مسئول شورای عالی فناوری اطلاعات انتخاب شد خدمت ایشان رسیدم و اعلام همکاری برای توسعه ICT روستایی دادم، و حتی علاوه بر ایشان روزی وزیر محترم وزارت ICT را قبل از وزارتشان در نهارخوری دانشگاه دیدم، آن زمان بحث وزیر شدن ایشان مطرح بود، و به ایشان گفتم اگر وزیر شدید کار ICT روستایی را به من بسپارید. خوب ایشان که همکار دانشکده‌ای بنده می‌باشند، وقتی وزیر شدند، به هر دلیلی بود علاقه همکاری با اینجانب نشان ندادند و مجبور شدم کتبآ دو بار از ایشان وقت بخواهم که ندادند، بار سوم به دفتر ایشان تماس گرفتم و اصرار کردم که وقت بدهند و حتی به دفترشان گفتم که اگر وقت ندهند من مسائلم را با روزنامه‌ها درمیان می‌گذارم که خوشوقتانه بار سوم وقت دادند و خدمتشان رسیدم و دغدغه‌های خود را در حوزه توسعه فناوری اطلاعات کشور که حداقل سیزده سال برای آن زحمت کشیده بودم مطرح کردم. بخصوص در مورد ICT روستایی و موضوع پیگیری جامعه اطلاعاتی WSIS که بنده مسئول توسعه فرهنگی آن در وزارت ICT در دولت قبلی بودم صحبت نمودم ولی باز مذاکراتم نتیجه‌ای در بر نداشت. یک بار هم همراه با آقای دکتر معتمد نژاد و تنی چند از اعضای هئیت مدیره انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی خدمتتشان رسیدیم و دقدقه‌های بین‌المللی را در حوزه جامعه اطلاعاتی مطرح کردیم و اظهار تمایل به همکاری با ایشان را مطرح نمودیم، که نتیجه‌ای نداشت. مجددآ از سر دلسوزی بجایی که مسئله را فراموش کنم و بگویم من وظیفه‌ام را انجام داده‌ام، خدمت دکتر غفاری رئیس محترم هئیت مدیره شرکت مخابرات ایران که بنظر بنده خوش‌فکرترین، فنی‌ترین، منطقی‌ترین و با سوادترین فرد در وزارت ICT در بین نیروهای وارده دولت جدید به وزارت ICT است رفتم و دغدغه خود را با ایشان در میان گذاشتم. ایشان با کمال محبت به حرفهایم گوش دادند و از من خواست با آقای مهندس فیضی مدیر عامل شرکت مخابرات ایران که مسئولیت ICT روستایی طبق تقسیم بندی کاری بین خودشان به ایشان سپرده شده بود همکاری کنم. خدمت آقای مهندس فیضی رفتم و دو جلسه‌ نسبتآ خوب با هم داشتیم و چند طرح را برای بررسی در آوردیم و قرار شد همکاری برای راه اندازی و عملیاتی شدن دفاتر ICT روستایی ادامه پیدا کند. طبق قرار زنگ زدیم و وقت جلسه خواستیم، امروز و فردا کردند و بعدآ هر چه تماس گرفتیم دیگر قرار نگذاشتند. بنظرم رسید که در وزارت ICT دوست ندارد بنده با آنها کار کنم و یا مشکل دیگری بود که من خبردار نبودم. البته یکبار آقای مهندس ریاضی به من گفتند شما پول زیاد می‌گیرید، به آنها گفتم بنده در مدت 13 سال که در حوزه IT پروژه‌های زیادی را انجام داده‌ام کل پروژه هایم که عموما با دانشگگاه قرارداد داشته نزدیک به 300 میلیون تومان بوده است، که اگر 10% آن هم به من رسیده باشد می‌شود 30 میلیون تومان در 13 سال، مبلغی کمتر از ماهی 200 هزار تومان! حالا ببینیم شما که 3600 میلیارد تومان بودجه در دست دارید چگونه عمل خواهید کرد و IT کشور را در کجای جهان قرار خواهید داد! خوب پروژه سند راهبردی روستایی کشور با 18 زونکن، پروژه تجهیز 10000 دفتر ICT روستایی با 8 جلد مکتوب و چند تحقیق دیگر اینجانب در حوزه ICT روستایی به همراه تجربه‌ام معطل ماند. با این وجود با تمام نامحربانیهایی که با من شد و بی‌محلیهایی که به من دادند، قهر نکردم و در هر زمانی که مدیران آنها از من کمک مشاوره‌ای خواسته‌اند به آنها سر زده‌ام و انجام داده‌ام. بنده یک جهادگر هستم و کار برای مردم را در زمانی که در جهاد سازندگی بودم خوب آموخته‌ام، لذا از خدمت در توسعه ICT روستایی دست بر نمی‌دارم و همواره برای موفقیت آن تلاش می‌کنم. امیدوارم روزی مسئولین وزارت ICT متوجه اشتباه خود بشوند و از همکاری همگان بهره ببرند و بخصوص این پروژه ده هزار دفتر ICT روستایی را جدی بگیرند. این پروژه برای دولت اصلآ هزینه‌ای نداشته است، زیرا هزینه آن از طریق ودیعه‌های تلفن همراه پرداخت شده است. مبلغ 50 هزار تومان از هر تلفن همراه بابت توسعه مخابرات روستایی از مردم طبق تصمیم شورای اقتصاد دولت قبلی گرفته شده بود که جمع این مبلغ برای پنج میلیون تلفن همراه ثبت نام شده رقمی معادل 250 میلیارد تومان بوده است که تا کنون تقریبآ بک چهارم آن هزینه شده و از نظر کارشناسی باید پول آن وجود داشته باشد. اگر به شرکت مخابرات ایران به عنوان یک بنگاه اقتصادی نگاه کنیم و این 250 میلیارد تومان پول مردم را که طبق قانون باید صرف مخابرات روستاها می‌شد را امانت در نزد وزارت ICT بدانیم و سود بانکی مبلغ هزینه نشده از این مبلغ و سهم سرمایه‌گذاری جدیدی که باید وزارت ICT در این چند سال انجام می‌داد و روی مبلغ می‌گذاشت را هم در نظر بگیریم، وزارت ICT باید نزدیک 500 میلیارد تومان در این حوزه سرمایه‌گذاری کند و در حقیقت به روستاها بدهکار است. امیدوارم اصل 44 قانون اساسی هر چه زودتر به وزارت ICT برسد و آن تبدیل به یک بنگاه اقتصادی پاسخگو شود. در برزیل سال گذسته وزارت ICT آن که یک بنگاه خصوصی است 19 میلیارد دلار سود دهی داشته است. چرا در وزارت ICT ما از این خبرها نیست.

  به هر صورت پروژه تجهیز ده هزار دفتر ICT روستایی را اولین بار در همایش ICT روستایی بنده خدمت آقای دکتر سید احمد معتمدی وزیر محترم سابق مطرح کردم که ایشان بعد از کارشناسی طرح و طی مراحل قانونی آنرا به مرحله عمل در آوردند. ایشان هفته‌ای یکبار برای این پروژه وقت می‌گذاشتند و با تجربه جهانی خوبی که داشت متوجه بحث IT و توسعه آن بخصوص در روستاها شده بود. ایشان در سخنرانی افتتاحیه اولین مرکز ICT روستایی کشور در روستای قرن آباد گفتند که: ICT آمده است تا نقاط محروم و روستاها از آن بهره‌مند شوند و اگر بحث دهکده جهانی مطرح است، آن همین استفاده از ICT است که دنیا را بصورت یک دهکده کوچک در می‌آورد. ایشان واقعآ اعتقاد به این پروژه داشتند و تمام تلاش خود را کردند تا در یک فاصله کوتاه 2000 از این دفاتر افتتاح شد. همان زمان هم بنده اصرار داشتم که این پروژه باید ضربتی انجام شود، تا سرمایه‌گذاری در تبلغ، آگاه‌سازی و فرهنگ‌سازی و تربیت اپراتورهای دفاتر بصورت یکجا انجام شود تا هزینه کمتری را داشته باشد و منشع اشتغال فراوان و یکجا شود. حتی برای استفاده از این دفاتر اینجانب در یک جلسه هئیت دولت قبلی شرکت کردم و هئیت وزیران را به اهمیت این پروژه آگاه نمودم، تاثیر آن جلسه خیلی خوب بود، بطوریکه در همان جلسه دولت تصمیم گرفت با بخشنامه‌ای کلیه دستگاههای دولتی وابسته به روستاها را مکلف به ارائه خدمت از طریق این دفاتر نماید. وقتی شما این مطالب را می‌بینید متوجه می‌شود که چقدر برای این پروژه زحمت کشیده‌ایم و دهها طرح و برنامه برای انجام عملی آن پیش بینی کرده بودیم که متاسفانه با تغییر مدیریت در وزارت ICT ایده‌های حاصل از تحقیق بنده و همکارانم انجام نشد. هنوز فکر می‌کنم عزم و اراده لازم در توسعه دفاتر ICT روستایی وجود ندارد و جزء اولویتهای وزارت ICT نیست و ارزش آن درک نمی‌شود. در حالی که در بسیاری از طرحهای کشور مسائل سود و زیان مطرح نیست، در این پروژه که بستر سند چشم انداز 20 ساله نظام را رقم می‌زند عده‌ای به دنبال سود فوری می‌باشند، و نبود سود در این دفاتر را بهانه برای بی توجه‌ای به آن قرار داده‌اند. البته اخیرآ یک جلسه با مسئول توسعه دفاتر ICT روستایی داشته‌ام و آنها مشغول اقداماتی با همکاری بسیج دانشجویی برای تولید پورتال روستایی در استان اصفهان می‌باشند و بعضی طرحهای دیگر هم در نظر داشته و اقداماتی محدودی هم انجام داده‌اند که البته بیشتر نظری است و هیچ مستندی که در اختیار افرادی مانند بنده قرار گرفته باشد ندیده‌ایم. آنچه انجام شده و در حال انجام است فاصله زیادی با طرحهای توسعه ICT روستایی مورد نظر بنده در اجرا دارد. آرزوهای بزرگی داشتم، یکی از آنها تاسیس یک دانشگاه مجازی بر روی شبکه دفاتر ICT روستایی بود. در مرحله اول می‌خواستم ده‌هزار اپراتور دفاتر ICT روستایی را تربیت کنم، تا ما نیز مانند کشورهای توسعه یافته نیروی انسانی تربیت شده قابل دسترس روستائیان زیاد داشته باشیم. می‌خواستم درسهایی را در این دانشگاه داشته باشیم که اپراتورهای دفاتر ICT روستایی پس از گذراندن آنها به عنوان مشاور روستائیان عمل کنند و از طریق اینترنت دانش عمومی روستائیان را در جهت ارتقاء کیفیت تولید، داشت و برداشت بالا ببرند. متاسفانه با فضاهایی که ایجاد شد، هیچگونه تماسی با بنده گرفته نشد و حتی یک مشاوره کوچک هم در این مورد با اینجانب نداشتند. شاید طبق نظر آقای مهندس ریاضی دبیر محترم شورای عالی فناوری اطلاعات که زمانی به بسیج اساتید پیشنهاد کرده بود که بیایند و پروژه‌های IT را انجام دهند، اساتیدی مانند بنده که زمانی جهادگر هم بوده‌ایم صلاحیت خدمت ندارم، چه رسد به سایر اساتید!

  خوشوقتانه، بنده برای خدمت به مردم دهها راه می‌شناسم و به همین دلیل بسته شدن راهم از طرف وزارت ICT به معنی کنار گذاشتن تحقیقاتم در حوزه ICT روستایی نشده است. بنده همین مشکل را در زمان تغییر مدیرعامل منطقه آزاد کیش در دولت قبلی نیز داشتم، که ایشان جلو طرح ملی شهر الکترونیک کیش که با زحمت به جای خوبی رسیده بود ایستاد و با مخالفتها و تغییر مدیریت، عملا از تحقق آن جلوگیری کرد. امروز بسیاری از متخصصان به ارزش آن طرح که قبل از شهر الکترونیکی دبی شروع شده بود پی‌برده‌اند، و می‌دانند اگر آن پروژه اجرا شده بود توسعه کاربردهای ICT در کشور چند سال به جلو می‌افتاد. در مورد شهر الکترونیک مشهد هم باز همین مشکل بوجود آمد و با وجودی که پروژه دارای سند راهبردی و نقشه راه بود، با عوض شدن شورای شهر و تغییر شهردار دچار معطلی گردید اما خوشوقتانه بعد از دوسال آنها متوجه ارزش کار شدند و اقدامات خوبی، مثل برگزاری چندین نمایشگاه السیت و تهیه چند برنامه نرم‌افزاری خوب، انجام دادند و امروز هم پذیرفته‌اند که راه توسعه شهر مقدس مشهد از طریق شهر الکترونیک مشهد باید انجام شود، امروزه خیلی خوب مشغول کار می‌باشند. بنده آموخته‌ام که کار کردن در ایران بدون حضور در دسته‌بندیهای مختلف سخت است، با این وجود تلاشم را در حدی که بتوانم انجام می‌دهم و انشاءالله با تلاش دست اندرکاران و مسئولین ارشد نظام جمهوری اسلامی ایران روزی فرا ‌رسد که جایگاهی برای محقق و فکر محقق هم در کشور قائل شویم و فرصت پیاده سازی فکر آنها را بدون توجه به انگیزه‌های سیاسی فراهم کنیم.

  گفتنی در این موارد زیاد است، انشاءالله با طرح اینگونه مطالب که از سر صدق و به منظور اصلاح مسیر توسعه ICT روستایی مطرح می‌شود، اشکالات سر راه توسعه این پدیده در روستاها بیشتر مشخص شود تا هر چه زودتر این پروژه ملی که در سطح جهانی بازتاب بهتری از داخل کشور دارد با کیفیت خوب به مرحله نهایی برسد و کمی از بار مشکل روستائیان عزیز کم شود.

 

  سئوال: آقای دکتر جنابعالی تئورسین و مجری پروژه اولین مرکز ICT روستایی کشور در روستای قرن‌اباد بوده‌اید، آیا این پروژه در عمل موفق بوده و دست‌آورد مشخصی داشته است؟

  این پروژه تاثیر فرهنگی بزرگی در سطح محلی، منطقه‌ای، ملی و بین‌المللی داشته است. پروژه تحقیقاتی انجام شده توسط یونسکو در مورد دستاوردهای اقتصادی و اجتماعی این مرکز نشان می‌دهد بعد از یک سال و نیم که از تاسیس این مرکز گذسته بوده، حداقل 40% در وضعیت اقتصادی و 70% در وضعیت اجتماعی تاثیر داشته است. این پروژه باعث شد تا دومین مرکز از این نوع در روستای لیوان شرقی با همت مردم تاسیس شود و پروژه تجهیز و راه‌اندازی ده‌هزار دفتر ICT روستایی حاصل اقدامات عملی انجام شده در این مرکز بوده است. بنده بعضی از دستاوردهای این مرکز را می‌شمارم.

  1- آموزش رایانه و اینترنت برای دسترسی به کاربردهای مرتبط به امور تولیدات و نیازهای روستایی به حداقل 5000 نفر زن، مرد، جوان و نوجوان در ردهای سنی متفاوت.

  2- تربیت نیروی آماده اشتغال از راه دور از بین جوانان دختر و پسر روستای قرن‌اباد و روستاهای همجوار برای حداقل 200 نفر

  3- ایجاد محیط و بست کار از راه دور در سه شیفت برای 200 نفر

  4- ارائه دهها کلاس آموزش ترویج کشاورزی و دامداری با حضور کارشناسان مرتبوطه

  5- ارائه خدمت به گردشگران علمی و مسئولینی که مرتب از مرکز دیدن می‌کنند. آمار این بازدیدگنندگان از مرز 5000 نفر گذشته و هر هفته جمع زیادی از دانشجویان، دانش‌آموزان و مسئولین ترویج روستا و اساتید دانشگاههای مرتب با امور کشاورزی و معلمین و سایرین از این مرکز بازدی می‌کنند که تاثیر اقتصادی برای روستا داشته است.

  6- برگزاری کلاسهای آموزش قران، زبان انگلیسی، آموزش پزشکی، آموزش خیاطی و چندین کلاس دیگر که باعث افزایش دانایی روستائیان در مسیر سند چشم انداز 20 ساله نظام شده است.

  7- نمایش فیلم‌های ترویجی و نفریحی برای طبقات مختلف روستائیان

  8- اشتغال از راه دور برای حداقل 40 نفر از دختران و پسران روستایی که در قالب یک رکت خصوصی با عنوان شرکت دورکاران استان گلستان مشغول کار می‌باشند.

  9- انجام حدود 250 پروژه تحقیقاتی بسته بندی شده در موضوعات مختلف با اولویت کشاورزی و دامداری و صنعت روستایی

  10- برگزاری چندین همایش علمی در محل مرکز که در یکی از آنها بیش از هزار نفر شرکت کننده داشته است.

  11- ارائه بیش از 30 مقاله علمی توسط دختران و پسران روستایی در همایشهای علمی کشور

  12- ارائه چندین پروژه تحقیقاتی برای شرکت پژوهش و تحقیقات پتروشیمی ایران، شرکت ساپکو، حوزه علمیه، اصناف تهران، ذغال‌سنگ کرمان، ورود اطلاعات سهام عدالت، ورود اطلاعات پست بانک و بسیاری دیگر که هم اکنون ادامه دارد. این پروژه‌ها با همکاری بعضی از شرکتهای تخصصی و بعضآ دیتا اینتری بوده است.

  13- ایجاد محیط لازم برای دانشجویان مجازی روستا. در حال حاضر 4 دانشجوی این روستا در رشته مهندسی IT در واحد مجازی دانشگاه علم و صنعت ایران ترم پنجنم خود را می‌گذرانند. تعداد این دانشجویان در ابتدا 13 نفر بود که به علت عدم توان در پرداخت شهریه عده‌ای از آنان از ادامه تحصیل منصرف شده بودند.

  14- برگزاری کارگاههای مختلف در آموزش روستائیان. به عنوان مثال اولین کارگاه کشاورزی اینترنتی با حضور کارشناسان سازمان کشاورزی استانهای گلستان، مازندران و سمنان به همراه کشاورزان و روستائیان با شرکت بیش از 250 نفر برگذار شد که بازتاب زیادی در توجه به کشاورزی گلخانه‌ای داشت و دولت تصمیمات خوبی در این مورد در سطح ملی گرفت.

  15- تاسیس اولین شعبه بانکداری الکترونیکی روستایی در این مرکز که باعث شد هم اکنون بیش از 1000 روستای دیگر از این تجربه استفاده نمایند. قابل توجه آنکه شعبه بانک الکترونیکی روستای قرن‌آباد یکی از شعبه‌های بسیار فعال در استان گلستان بوده و بعد از شهر گرگان این شعبه بیشترین فعالیت را دارد.

  16- اقدامات بین‌المللی این مرکز باعث بازدید نماینده ویژه یونسکو در منطقه شد که در معرفی مرکز نقش بزرگی داشته است. شرکت در اجلاسهای بین‌المللی WSIS و معرفی این مرکز در چارچوب کارگاه بین‌المللی از جمله دستاوردهای این مرکز است.

  17- از زمان تاسیس این مرکز بسیاری از امور روستائیان در آن انجام می‌شود و رفت و آمد روستائیان به شهر بشدت کاهش یافته که قطعآ تاثیرات محیط زیستی و انرژی را در پی داشته و از نظر روحی نیز برای روستائیان خوب بوده است.

  18- انجام چندین پروژه کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاههای کشور و مطرح شدن این پروژه به عنوان یک سوژه علمی برای تحقیقات در دانشگاههایی که در رشته‌های مرتبط با روستا فعالیت دارند.

  19- این مرکز به عنوان اولین هاست روستایی در آمده و سرورهای آن خریداری و آماده نصب شده است.

  20- دسترسی روستا به فیبر نوری باعث وجود اینترنت با پهنای باند زیاد شده است که این موشوع پهنای باند یک دلیل اصلی موفقیت این پروژه بوده است.

  البته موارد بسیار زیاد دیگری وجود دارد. این مرکز اوقات فراغت نوجوانان و جوانان روستا را پر کرده و در تابستان محیطی مناسب برای رشد فرهنگی و دانشی دانش‌آموزان شده است. بسیاری از روستائیان خدمات ارائه شده در این دفتر را بهتر از خدمات موجود در شهرها می‌دانند. به همین دلیل این روستا مهاجرت معکوس را تجربه می‌کند و امید به توقف در روستا حتی برای جوانان زیاد شده است.

  بنابراین ملاحظه می‌کنید که این مراکز توانمندی زیادی دارند که بستگی به آموزش و پیگیری می‌توانند منشاء خدمات زیادی شوند. انشاء الله در آینده با حمایت دولت این مراکز توسعه یافته و توسط بخش خصوصی اداره شوند. در همه جای جهان به چنین پروژ‌هایی به عنوان پایلوت ملی نگاه می‌شود و از همان ابتدا قصد سود دهی وجود ندارد. آنرا آزمایشگاه ملی می‌دانند و همانطور که برای یک آزمایشگاه تحقیقاتی دولت هزینه می‌کند باید برای چنین آزمایشگاه واقعی نیز هزینه کند. متاسفانه نگاه وزارت ICT به این مرکز چندان رضایت بخش نبوده است، مثلا همان زمانی که این مرکز به دنبال دریافت جایزه eASIA منطقعه آسیا و اقیانوسیه بود، سرعت خط اینترنت آنرا به شدت کاهش دادند! و از 2 مگابیت در ثانیه به 64 کیلو بیت در ثانیه تقلیل داده‌اند و این در حالی است که وزیر محترم در رسانه‌ها مطرح می‌کنند هر کس هر پهنای باندی لازم دارد بیاید بگیرد! عجیب است که در اسپانیا 100 مگابیت در ثانیه را به منازل با قیمت 25 یورو یعنی نزدیک 30 هزار تومان می‌دهند و ما باید تنها امتیاز این مرکز که داشتن خط پرسرعت بود را که باعث شد در سطح آسیا و اقیانوسیه جایزه بگیرد را از دست بدهیم. درد زیاد است و مسائل دیگری وجود دارد که در فرصتهای بعدی گلایه‌های خودم را مطرح می‌کنم. ای کاش فرصت مناظره‌ای در سیمای جمهوری اسلامی با وزیر محترم می‌داشتم و می‌توانستم جایگاه IT ایران را از نظر فنی و توسعه‌ای و تکنولوژیهای آینده در کنار سایر کشورهای جهان مقایسه کنم تا معلوم شود که در کجا قرار داریم.  ابتدای خبر

دفعات مشاهده: 6565 بار   |   دفعات چاپ: 2166 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 154 بار   |   0 نظر
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به پژوهشکده الکترونیک می باشد . نقل هرگونه مطلب با ذکر منبع بلامانع می باشد .