کورش معبودی اشمان کماچالی

سامانه ی ارتباط مغز و رایانه، سامانه ای است که امکان ارتباط و کنترل محیط خارج را بدون نیاز به خروجی عادی مغز به اعصاب پیرامونی و ماهیچه ها فراهم می کند. در این سامانه، فعالیت الکتریکی مغز که منعکس‌کننده ی قصد کاربر است بطور مستقیم اندازه گیری شده و با اعمال روش های پردازش سیگنال و شناسایی الگو، دستور کنترلی مناسب ایجاد می گردد. یکی از فعالیت های ذهنی که برای برقراری این ارتباط مورد استفاده قرار گرفته، تصورات حرکتی تعدادی از اندام های بدن می باشد. در صورتی که سامانه بتواند تصورات حرکتی مربوط به اندام های مختلف بدن را به خوبی از همدیگر تمیز دهد، آنگاه کاربر قادر خواهد بود تصمیمات کنترلی خود را در این فعالیت های مغزی کد کند. قسمت پردازش سیگنال و شناسایی الگو بطور عمومی شامل بخش های پیش پردازش و بهبود کیفیت سیگنال، استخراج ویژگی، و دسته بندی می باشد. پالایش مکانی از اهمیت زیادی در بهبود کیفیت سیگنال برخوردارست. چرا که با استفاده از یک پالایش مکانی مناسب می توان اثر بسیاری از آرتیفکت ها و نیز فعالیت های مغزی غیرمرتبط با قصد کاربر را کاهش داد. روشی که برای این منظور بیشترین کاربرد را در تحقیقات داشته است پالایش لاپلاسین سطح می باشد. در این پروژه، هدف این است که با حل مسئله ی جداسازی کور منابع برای سیگنال های مغزی، روش های پردازشی ایجاد شده را روی منابع مرتبط با تصورات حرکتی متمرکز نماییم. بدین منظور از تحلیل مؤلفه های مستقل استفاده شده است و نتایج دسته‌بندی نشان داده است که این روش، از کارایی بالاتری نسبت به پالایش لاپلاسین سطح برخوردارست.