دفاعیه دکتری آقای محمدرضا حسن زاده

چکیده
در این رساله دکتری روش¬هایی در سطوح سیستمی و مداری ارائه شده است که مستقل از تکنولوژی  مورد استفاده، باعث بهبود کارآیی مدولاتورهای دلتا-سیگمای زمان¬پیوسته از لحاظ حداکثر پهنای¬باند قابل دستیابی، توان مصرفی و دامنه¬پویایی می¬شوند. در سطح سیستمی با مدل¬سازی محدودیت فرکانسی عناصر فعال و تاثیر آن در طراحی مدولاتور، ضرایب آن با الگوریتمی که ارائه شده است، طوری به دست می¬آیند که رفتار مدولاتور در سطح مداری شبیه به رفتار مدولاتور ایده¬آل خواهد بود. در سطح مداری با ارائه یک روش جبران¬سازی فرکانسی، خطینگی و حاشیه فاز تقویت¬کننده¬ها افزایش یافته و در نتیجه نسبت سیگنال به نویز مدولاتور در مقایسه با حالتی که از تقویت¬کننده های معمول استفاده شود افزایش می¬یابد. علاوه بر این مدل¬سازی مناسب برای بررسی رفتار غیرخطی تقویت¬کننده¬ها و فیدبک¬های DAC در مدولاتور صورت گرفته است. یک روش برای جلوگیری از ناپایداری مدولاتور نیز ارائه شده است که می¬تواند در مدولاتورهای با درجه بالا (مثلاً درجه سه و بالاتر) مورد استفاده قرار گیرد. ایده¬های پیشنهادی در طراحی سیستمی و مداری یک مدولاتور درجه چهار با پهنای¬باند ۲۰MHz و فرکانس نمونه¬برداری ۶۴۰MHz که دارای کوآنتایزر چهار بیتی می¬باشد به کار گرفته شده است.